Site-archief

Dec-19: Na de Smartphone

Vandaag vroeg Sjoerd van bVision wat er na de smartphone gaat komen. Ofwel hoe ziet de toekomst er uit. Ik heb daar al eens over geblogd en plempte uit de losse pols een flinke reactie onder Sjoerd’s bericht. Eigenlijk te lang en ik hield me nog een beetje in ook. Kortom hier dan maar een langere versie, omdat ik m’n digitale ei kwijt moet.

Volgens mij staat er al behoorlijk wat in de steigers, maar wachten bedrijven totdat de smartphone en bijbehorende apps commercieel flink zijn uitgemolken. Iets dat eerder gebeurde met de pick-up en de CD-speler. Die laatste was al flink uitontwikkeld, maar eerst moesten nog even de laatste pick-ups verkocht worden. Zoiets speelt eigenlijk altijd. En als er dan 1 begint met iets nieuws, dan haken de afwachtende concurrenten er razensnel op in.

Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Nov-18: Medische Update

Daar leek het me weer eens tijd voor. De laatste keer dat ik er iets dieper op in ging was in Januari. Voor m’n prostaat ben ik daarna nog 3x gecontroleerd op m’n PSA (Prostaat-Specifiek Antigeen), in April, Juli en Oktober. De waarde zou na het bestralen en de Lucrin-injectie onder de 1 moeten zijn. In Januari en April was het 0,2. In Juli werd dat 1,3. Toch zag de beoordelaar daar nog geen probleem in. In Oktober was het 0,9 en dat gaf deze burger toch wat meer moed.

Lees de rest van dit bericht

Nov-07: Bionische Fietser

Rechts de ‘benen’ van een man die ik hier regelmatig door de stad zie fietsen. Helaas ben ik altijd te laat om daar een goede foto van te nemen. Nu hoeft dat niet meer. De ‘foto’ hiernaast kwam voorbij in een youtubefilmpje van een Brabander, die hier een paar kilometer fietste tussen het station en een vergaderruimte bij De Mare. Hij huurde daarvoor een OV-fiets. En net toen ie (zoals daar gebruikelijk is) bij de zebra de weg op fietste, ging onze bionische man net voor ‘m rijden.

Doorgaans ontbreekt dus zijn rechter broekspijp. Waarschijnlijk floddert dat teveel tijdens het fietsen.

Hier onderaan het videoverslag van een minuut of 11. Zelf zou ik een andere route kiezen, met meer ruimte, meer groen, meer luwte, meer asfalt en vooral minder autoverkeer. Maar wel 100 meter langer. De fietsrouteplanner van de Fietsersbond gebruik ik eigenlijk nooit. Die van Google soms, maar dan alleen om via de streetview-opnames te kijken of ik ergens goed kan oversteken.

Okt-03: Nadringen?

Een paar dagen terug ontving ik door de metalen brievenbus weer eens een heuse brief. Deze was van de buren, het NoordWest Ziekenhuis. De afspraak die ik daar over een paar weken heb “Kan helaas niet doorgaan”. Jammer, maar zulke dingen kunnen gebeuren. Denk aan een dokter die plotseling op vakantie moet, of dat ze daar al beginnen met de verbouwing van het ziekenhuis.

Na zo’n “helaas”-zin verwacht ik dat ik contact op moet nemen om een nieuwe afspraak te maken. Maar nee, die stelen ze meteen maar even zonder enig overleg zelf vast: Ik moet 10 minuten eerder komen. Geen probleem, dat moet te doen zijn. En ook de behandelend arts blijft dezelfde.

Het kan dus niet anders of iemand wilde nadringen. Het zou me trouwens niets verwonderen als het op die dag een beetje uitloopt en ik toch op de oorspronkelijke tijd bij de uroloog aan tafel zit.

Ik vraag me af of de afspraakverzetster mijn blog leest en daarom dit dingen verzint om te lezen hoe ik daarmee omga.

Jan-20: Stormloop met Uitslag

Afgelopen donderdag waaide het behoorlijk. Ik had begrepen dat het na de middag het ergst zou zijn. Dus daar hield ik een beetje rekening mee. Kwam ook wel aardig uit. Om half 3 moest ik in het ziekenhuis zijn voor m’n bloed-uitslag. Tegenwoordig heb ik miezerige pilletjes tegen botontkalking. Die moet ik een uur voor het ontbijt innemen en ik mag dan ook een uur niet liggen en lekker doorpitten. Dus bedenk ik wat anders als ochtendbewegingen.

Kortom rond kwart voor 10 ging ik de deur uit om eens bij het Bierkadepontje te kijken. Dat heeft te maken met een ander tijdelijk fietspontje dat een jaar gaat varen, omdat er een brug wordt vervangen. Onderweg trof ik wat kapotte dakpannen op m’n pad en ik besloot iets verder van de gevels te lopen. Zeg maar midden op straat. We hebben hier veel autoluwe gebieden en dan is dat totaal geen probleem.

Lees de rest van dit bericht

Dec-22: Een Gezond 2018

Inmiddels staat m’n nieuwe Nieuwjaarskaart boven aan de verzameling. Inderdaad een beetje vroeg, maar dat komt omdat ik Nieuwjaar, Kerst en de Winter-Zonnewende (begin van de winter) als 1 en hetzelfde moment en feest zie.

Door geklooi met de kalender is dat uit elkaar gegroeid. Op 1 Januari aanstaande zeggen we dat het 2018 jaar na de geboorte van Christus is. Maar dat zou bij ons moeten zijn 2018 + 6 dagen na de geboorte van Christus en voor de Grieks/Russisch Orthodoxen is het dan 2018 – 6 dagen na de geboorte van Christus. De boom komt van de Germanen, die vierden dat de dagen weer langer werden. Jozuf ging niet de ‘uitgestrekte wouden’ van Judea (thans Westelijke Jordaanoever) in, om later een boom in de stal op te tuigen.

Lees de rest van dit bericht

Nov-04: Medisch Vervolg

Vier weken geleden blogde ik voor het laatst over m’n gezondheid. Inmiddels mag ik -of beter m’n prostaat- (werk)dagelijks een minuut onder de bestraler bij de afdeling radiologie. Dat gaat nog een week of 4 door. Het gaat zeer punctueel op tijd. Tussen huis-uit en huis-in red ik het binnen 15 minuten. Later kom ik daar op terug als er iets over te melden is.

Deze keer wilde ik het over iets hebben dat me meer zorgen baart. Na de val en armbreuk kreeg ik automatisch een brief thuis omdat ik boven de 50 ben. Of ik een Dexa-scan wilde laten maken om na te gaan of ik last heb van botontkalking. Ik ben vaker gevallen op deze manier, ook voor m’n 50’ste en vaak met dezelfde afloop. De botten in m’n armen zijn onderontwikkeld omdat je daar met fietsen niet veel aan ontwikkeld.

Lees de rest van dit bericht

Okt-09: ‘Gezondheids’ Update

Het is alweer een maand geleden dat ik iets over m’n medische situatie schreef. En die is wat veranderd. Van m’n gebroken arm, en gekneusde armen, polsen en handen heb ik vrijwel geen last meer. Het lukt me zelfs weer om groente potjes open te draaien zonder bankschroef. M’n polsen bleven het langst zeuren en ik heb daar nog 2 weken ibuprofen voor geslikt. Ik had bij m’n huisarts aangegeven dat paracetamol bij mij niet werkt. Ik merk er totaal niets van.

Daarop stelde hij ibuprofen voor in combinatie met paracetamol. Dat versterkt elkaar. Maar hij zou ook wat zwaarders aan de apotheek doorgeven. Omdat ik in het begin verre van mobiel was bracht de apotheek netjes de tramadol, het zwaardere middel en geen ibuprofen. Dus probeerde ik de tramadol en daar merkte ik ook niets van. Na een paar keer bedacht ik om tramadol dan maar in combinatie met paracetamol te nemen en dat hielp te goed. Driekwart van de pijn vertrok, maar ook m’n prostaat begon weer te bloeden. Na een biopsie is dat normaal. Alleen was dat inmiddels gestopt en nu begon het weer. Dus een keer geen tramadol en het stopte en een keer weer wel en het begon weer.

Lees de rest van dit bericht

Sep-10: Boodschappen en De Was

(Eerder schreef ik over m’n val en dat dat onhandig was.)

Binnen enkele dagen begon ik me af te vragen of ik het wel zonder hulp kon redden. En wat voor hulp zou ik dan nodig hebben? Gelukkig was het vrijdagavond en driekwart van de hulpinstanties waren pas maandagochtend tijdens kantooruren weer bereikbaar. De genen die wel opnamen hadden een opnamestop. Ik had dus nog wat bedenktijd.

Met een paar buren maakte ik wat afspraken. Zij wilden best boodschappen voor me halen of een was draaien. Maar eigenlijk zat daar het probleem niet. Boodschappen kan ik hier ook laten brengen, en de was lukte me aanvankelijk zonder de lakens. Ik was toch van plan om een setje nieuwe lakens te halen.

Lees de rest van dit bericht

Sep-05: Onhandig

Tijdens m’n val schoot het al door me heen; ‘dit wordt onhandig’. Toen ik naar huis liep wist ik het zeker. Qua onhandigheid is er weinig verschil tussen breken of flink kneuzen. Dat m’n gebroken arm niet in het gips hoefde zag ik als kleine meevaller. Toch mocht ik hem niet bewegen en had ik er dus weinig aan.

Dat bewegen liet ik ook snel uit m’n hoofd. Elke snelle beweging doet behoorlijk zeer bij m’n ellebogen en polsen. Die laatste 2 hadden net zo goed de val gebroken, maar zijn nooit gefotografeerd. En dan nog is aan dat setje botten in je pols en hand weinig te ondernemen, zolang alles maar op de juiste plek zit.

Lees de rest van dit bericht

Aug-31: Ximaar’s Kermis

In het vorige (kermis-)bericht liet ik al een beetje doorschmeren dat er met mij iets verkeerd ‘liep’. Dagelijks loop ik een paar rondjes om m’n conditie wat te verbeteren. Dat was ook zo donderdag 1 week geleden. Ik had ongeveer 3,5km gelopen en bedacht via de kermis terug te lopen, om te kijken of die uitkijkschijf al was opgebouwd.

Daarbij liep ik over het Luttik Oudorp. Dat is de naam voor een gracht en de kades aan weerszijde daarvan. In de zomermaanden liggen daar leuke bootjes afgemeerd. Deze keer was dat niet anders. Met een paar opvarenden had ik een leuk gesprek. Toen ik verder liep kwam er langzaam een auto achterop rijden. Ik ging aan de kant, zodat ie langs kon.

Lees de rest van dit bericht

Aug-18: Fietsvakantie 2003

In de afgelopen dagen heb ik een oud website-artikel gerecycled. Aan het verslag heb ik weinig gedaan, behalve dat ik het in 3 delen heb geknipt.

Zie hier deel 1, deel 2 en deel 3 met kaart.

In 2003 had ik een website en een paar maanden nadat ik in dat jaar m’n fietsvakantie verreed heb ik daar een verslag op geplaatst met een kaartje en wat foto’s. Dat was een methode die ik tussen 1998 en 2005 toepaste. Daarna kwam ik met bloggen in aanraking en heb ik de nieuwere verslagen anders geschreven, minder zakelijk en meer opvallende details. En meer en betere foto’s. Want dat was in 2003 bij mij minmaal. Ik was nooit een echte vakantie-fotograaf en kocht bijvoorbeeld ansichtkaarten, die ik ook prima vond. In die tijd had ik een redelijk goede compact camera met fotorolletjes. Dus dat werd afdrukken en inscannen.

Lees de rest van dit bericht