Site-archief

Okt-03: Aan het eind van de dag

Dat hoorde ik Bos driekwart jaar terug zeggen, toen hij in Edinburgh een bijeenkomst bijwoonde met de ministers van financiën uit de andere EU-landen. Vandaag hoorde ik het weer, maar nu was het Pim van Galen die het in Nova over Fortis en Bos had. Waarschijnlijk zal het vaker op de NL radio en TV gezegd worden, maar dat is me gelukkig nog niet opgevallen.

Deze frase is vooral in GB veel te horen als: ‘At the end of the day.’ Je kan de BBC niet aanzetten of iemand zegt het daar. Nederland is dan ook niet de enige land met van die vervelende napraters. Dacht ik eindelijk verlost te zijn van het ‘prijskaartje’ (‘pricetag’) het weetikveel-‘gebeuren’ en het ‘kostenplaatje’, en dan beginnen ze met deze kreet. En wederom is het in NL vooral te horen waar de politiek en de financiële wereld elkaar raken.

Vreselijk die VVD’erige Jip&Neeltje-taal. Want wat is er uiteindelijk mis het woord: ‘Uiteindelijk’?


Ik kan de oorsprong nog niet vinden, maar vond wel deze talkshow-compilatie. :-)

Jan-17: Journaaltje

Enkele journaals terug was het weer eens zover. We moesten volgens het bericht oppassen omdat er wel iets mis kon zijn met het ‘loonstrookje’ van Januari. Ik denk dat de textschrijver van het Journaal geen idee had welke onzin de journaallezer nu weer eens moest uitkramen.

Al enkele decennia krijgen mensen een salarisoverzicht ter grootte van een A4. Zo’n ding is 21 cm breed bij 29 cm hoog. Salarisbrief is dan ook een beter woord dan ‘loonstrookje’. Een strook is lang en smal, en in geval van ‘-tje’ ook niet zo groot.

Van mijn vader heb ik nog wat originele loonstrookjes in huis. Dat zijn echte stroooookjes. 1 cm hoog bij 28 cm lang. Alles stond achter elkaar op 1 regel getypt. Zo’n strookje zat vervolgens opgevouwen in het loonzakje. Een envelop van een onbestendige gore vleeskleur waar net het geld voor 1 werkweek in paste.

Dat er dus nog steeds over ‘loonstrookjes’ gezwamd wordt, bevreemd me. Het zal vast te maken hebben met het woord ‘prijskaartje’, dat ook nog steeds misbruikt wordt. Een prijskaartje is een hard stukje karton ter grootte van een flinke postzegel met daarin een soort flinke niet die gebruikt wordt om het te bevestigen op een kledingstuk. Tegenwoordig zijn het meer prijslabeltjes, maar ik heb er geen moeite mee als die nog steeds prijskaartjes genoemd worden. Een prijskaartje dat volgens Neeltje Smit-Kroes-Peper-Zout aan een nieuwe kanaaltunnel hangt is echter kant-en-klare onzin. Welke gek gaat zo’n onbeduidend en vooral onvindbaar gevalletje aan een kanaaltunnel hangen?

Het wordt tijd dat het BoekHoudCommando actie onderneemt. Wanneer stopt het bagatelliseren van financiële grootheden? Nog even en het woord ‘boekhoudertje’ en ‘geldje’ zijn in het Journaal te horen.