Site-archief

Jan-26: Dubbel Beurs

Afgelopen week heb ik het me niet eenvoudig gemaakt. Ik had het druk met een regionaal krantje. De drukte zat er in dat het voor vandaag bij de leden moest zijn, omdat er een aankondiging in stond over een beurs die vandaag is gehouden. De regiopost, die de 600 exemplaren in de regio verspreid doet daar 2 tot 3 dagen over. Voor het goede moest het krantje vrijdag bij de leden op de mat liggen en dat is me gelukt.

Eigenlijk is dat vreemd, want de adresstickers van de leden kreeg ik pas woensdagmiddag van het hoofdbureau, die de landelijke ledenadministratie bijhoudt. Die stickers zouden ze al een week eerder sturen, maar na 3x bellen kreeg ik ze dus pas op woensdag. In de tussentijd had ik de krantjes gevouwen en hoefde ik die alleen nog maar dicht te plakken met de adresstickers en ze naar de regiopost te brengen. De 600 stickers vergden een paar uur en om 4 uur stapte ik op de fiets met een grote plastic bak vol met adresgestickerde krantjes.
Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Aug-24: Journalisme-4 Onkunde

In mijn vorige bericht in deze serie gaf ik een voorbeeld waar een klein foutje flinke gevolgen had. Vaker is het zo dat er (bij onze regiokrant) duidelijkere fouten gemaakt worden, die ogenschijnlijk minder ellende opleveren. De fouten die mij opvallen zijn vaak topografisch van aard, ik heb niet voor niets een topotic. Toch is het geen enkele moeite om berichten van juiste plaats-, gemeente- en/of straatnamen te voorzien. Op het internet barst het van de landkaarten en anders is postcode.nl een zeer betrouwbare bron om even een check te doen.

Dat gebeurt dus allemaal niet. Mijn inschatting is dat in zeker een kwart van de regionale berichten een topografische fout/blunder zit. Zo ik het nu na kan gaan start dat hier bij 2 regionale fotojournalistenbedrijfjes. Een aantal fotojournalisten zijn voor zichzelf begonnen en verkopen foto’s met een paar pakkende zinnen over een of ander voorval. Vaak betreft dit ongelukken, die ze waarschijnlijk via 112 oppikken. Die fotojournalisten denken op deze manier meer geld te verdienen dan in loondienst bij een krant of deregelijke. En daar zouden ze best wel eens gelijk in kunnen hebben.

Lees de rest van dit bericht

Nov-28: Let Op!

Bekijk even het plaatje hierboven en na wat speuren ontdek je een geel bordje met de text ‘Let Op! Er kan nog een bus komen!’ Voor de mensen die niet geloven dat zoveel text op zo’n klein bordje kan, even hieronder de foto van een stuk dichterbij:
Lees de rest van dit bericht

Aug-06: TV Verzetje

Gisteren hoorde ik in het radionieuws dat Mr Bean zijn McLaren F1 onverwacht tegen een boom en daarna lantaarn had geparkeerd. Hij kwam er met een zere schouder van af. Nou doet Rowan Atkinson zoiets niet zomaar. Daar zit wat achter. Door het mooie weer was mij (en waarschijnlijk vele anderen) compleet ontgaan dat hij een toptijd in het programma TopGear had gezet.

Via dit nieuwsbericht kwam dat alsnog goed. Hier het krantenbericht en hier de TopGear-uitzending:

Lees de rest van dit bericht

Nov-14: 0080 Mein Weg

Op 9 september begon mijn vakantie met een fietstocht van 1,5 km naar het station van Alkmaar. Na veel drukte in het fietsvrijwilligerswerk had ik echt behoeft aan een vakantie. Ik moest er uit en het kon me niet zoveel schelen waar naartoe. Op het laatste moment had ik bedacht om via wat plaatsen in Duitsland te gaan, die ik nog niet gezien had of waar ik al zo’n 30 jaar niet meer geweest was. En daarna richting Frankrijk en maar kijken wat er op m’n weg zou komen en de fietsrichting vooral laten beïnvloeden door de wind en het weer.

In elk geval eerst maar eens met de trein naar Roermond. Dat schiet lekker op en kan zonder overstap. Daarna een stukje door Duitsland om in dat land een goedkopere trein richting zuiden te nemen. Onderweg bij Zaltbommel nog een flinke bui, maar in Roermond was het droog en er scheen zelfs een zonnetje. Vandaar ben ik oostwaarts gegaan richting ‘Meinweg’. Een mooi natuurgebied dat nog op m’n lijstje stond.

Lees de rest van dit bericht

Okt-02: Een Kloteweg

En dan heb ik het over de anderhalve kilometer N504 (Westfriesedijk) tussen het Harenkarspelse Schoorldam en de gemeentegrens van het Langedijkse Koedijk. Na mijn fietsvakantie voelde ik me niet zo opperbest en een recent fietsongeluk op deze weg zorgt ervoor dat ik me al een paar dagen ronduit waardeloos voel.

Donderdagavond is op die N-weg een 18-jarige fietser van achter aangereden door een ‘dronken’ chauffeur in een klein (ik denk bedrijfs-)busje. De fietser is door de klap in het water van het Noordhollands Kanaal gelanceerd en is daar een paar uur later dood uitgevist.

Het verloop was dat een oplettende bewoner van Alkmaar-Noord een zwaar beschadigd busje in zijn straat geparkeerd zag, waarbij de bestuurder wegrende. Die bewoner belde de politie, die de wegrenner snel te pakken had. Vervolgens vonden ze alcohol in zijn bloed en bekende de man dat ie waarschijnlijk ergens tegenaan gereden was en werd het zoeken bij het kanaal gestart. Aanvankelijk vonden ze eerst de fiets en duikers vonden later de de overleden jongen.

Lees de rest van dit bericht

Jul-26: De NachtAanrijder

Afgelopen nacht was ik mijn nieuwe USB-speakertjes (universele-seriele-bus luidsprekertjes á 29,95 euro per setje) aan het uitproberen en hoorde ik Peter van Bruggen op de stream (stroom) van radio 2. Ik hou van zijn vertellingen en muziekkeus, dus bleef ik even luisteren naar het programma dat Nachtrijder heet. De speakertjes doen het prima en het klonk dus mooi. Mooier was nog dat Peter het tussen minuut 12 en 38 over Stavoren had in de tijd van Bonifatius.

Dat het tussen die minuten is heb ik even nagezocht. Dat was niet eenvoudig. Helaas werkt de officiële uitzendinggemist-stream niet omdat een knoeier ‘denachtrijder’ in de string heeft gezet en niet ‘nachtrijder’ zonder ‘de’. Want die laatste doet het wel en wel alleen hier bij Xiwel. (Want wie anders verzint zo’n verbetering?) Hier dus de complete uitzending, die waarschijnlijk maar 1 weekje op het internet blijft staan.

Lees de rest van dit bericht

Mei-20: Doofpot

Gisteren las ik een stukje op het weblog van de regionale fietsersbond, wat me aan circa 25 jaar terug deed denken. Toen overkwam mij op de voorloper van die kruising mijn grootste fietsongeval. Jaren eerder had ik 2 veel kleinere ongevallen en de rest van de 300.000km die ik gefiets heb waren schade- en letselvrij. 60.000 daarvan waren buiten Nederland. Die waren 100% ongelukvrij. Als het daar bij blijft, wat dus al 25 jaar zo is, dan mag ik zeker niet klagen.

Dat grootste ongeval was bij de Vomar in Broek op Langedijk op de kruising Voorburggracht-Westelijke Randweg. Naast de Westelijke Randweg liep een mooi breed fietspad met een paar grote nadelen. Het ging een stuk om de dorpen heen, dus was het omfietsen. Het andere grote nadeel was dat de Westelijke Randweg zelf een 80km weg was, die voorrang had op de kruisingen, maar het fietspad dat daar naast lag had geen voorrang op diezelfde kruisingen.

Om dat verkeerstechnisch zo te organiseren, maakte het fietspad bij elke kruising een flink slinger om de afstand fietspad-Westelijk Randweg zo groot te maken, dat men de fietsers er uit de voorrang mocht halen. Bij de meeste kruisingen was er geen probleem, je moest hooguit even wachten op een enkele auto. Bij de kruising bij de Vomar was dat het grootste probleem.

Lees de rest van dit bericht

Feb-24: ArmZalig?

1969: Ik scheur m’n bovenarm vlakbij m’n elleboog door een val tijdens gymles. In het ziekenhuis wordt besloten om het bot maar helemaal te breken omdat het dan sneller geneest. De arts en een verpleegkundige vinden verdoven niet nodig en trekken getwee m’n arm door midden. Dat deed gruwelijk zeer, die pijn kan ik me nog herinneren. De arm ging daarna in het gips.

Ik ‘mocht’ 3x terugkomen voor controle. Tijdens elke controle werd er een foto gemaakt. Dat klinkt nogal eenvoudig, maar was dat bepaald niet. Een ziekenhuisbezoek ging per bus die 45 minuten door een set lintdorpen rammelde. De afspraken stonden doorgaans voor 13:00 gepland. Elke keer bestond dat uit uren wachten in een zeer grote en vooral volle wachtruimte. Een aantal keren vertrokken we pas na 18:00 uit het ziekenhuis.

M’n arm genas prima en na 4 weken mocht het gips er af, daarna duurde het nog een paar weken voordat ie weer goed meedeed.

2006: Door een douchegeval scheur ik weer m’n rechterarm bij dezelfde elleboog, maar nu op een plek die moeilijk te breken valt. De arts twijfelde over gips of rekverband en door mijn bemoeizucht werd het rekverband.

Voor het hele spul was ik nog geen uur van huis. Dwz eerst via de huisarts die tussen mij en het ziekenhuis in woont. Hij keek ernaar en gaf me gelijk en regelde nog even een ziekenfondsnummer. In het ziekenhuis werd een ID-kaartje (had ik ook nog niet) gemaakt en wat foto’s. Naar die laatsten keek een kundige en vervolgens liep ik met ingepakte arm naar huis.

Na 1 week moest ik voor controle. Ik woon nu zo dichtbij, dat de looptocht -in- langer is dan -naar- het ziekenhuis. In de wachtkamer zitten 4 mensen en ik sta binnen 15 minuten weer buiten (en dus in m’n huis). Het rekverband ging er af en ik moest rustig-aan wat oefenen. De arts zei nog: “Ik zie u over 14 dagen.”

Dus na precies 2 weken stond ik weer bij dezelfde balie. Ik had echter uit de opmerking van de arts moeten begrijpen zelf een vervolgaspraak te regelen. Ik wilde best op een andere keer terugkomen, maar dat hoefde niet. Of ik toch maar even plaats wilde nemen in de wachtkamer. Nu zaten er 3 mensen en werd mijn naam al binnen 3 minuten afgeroepen. De arts was tevreden en ik werd niet meer terug verwacht. De totale tijd die ik van huis was, was minder dan 10 minuten. Kan het nog vlotter?

Binnen 3 weken was dit armklusje geklaard, dus eigenlijk 2 weken sneller dan na die breekpartij.

Ons regioziekenhuis en de klantvriendelijkheid van haar personeel is er in 37 jaar toch wel heel erg op vooruit gegaan. In 2043 (als ik weer m’n arm scheur) mag ik gewoon thuisblijven en worden nanobots per satellietverbinding op m’n arm afgestuurd. Binnen enkele minuten is ie dan genezen.

Feb-03: Onderuit

Gisteren ging ik onderuit .. .. in de douchekamer. Een douchecel is het net niet, omdat er ook een toilet en een wasbak in zit. Badkamer ook niet echt omdat er geen bad in staat.

Doorgaans maak ik direct na het douchen die ruimte schoon met een wisser. Dat deed ik deze keer op m’n hurken, waarbij waarschijnlijk m’n rechterbeen uitgleed en ik ongewenst op m’n rechter onderarm ging zitten. De pijn die ik toen voelde kon ik me goed herinneren van 35 jaar terug. Ik bleek toen een bot in mijn arm gescheurd te hebben.

Toch kon ik deze keer nog de arm bewegen, en voelde ik geen verschillen met mijn linkerarm. Kortom geen uitstekende botten of zo. Het bleef wel zeer doen als ik die arm redelijk snel bewoog. Die acceleratiepijn zou wel iets als een kneuzing of een verrekte spier kunnen zijn.

Na een nacht gewacht te hebben werd het er niet beter op, dus toch maar even bij de huisarts langs. Binnen een uur maakte ik voor het eerst kennis met m’n nieuwe huisarts, hoorde ik mijn nieuwe verzekeringsnummer, werden er 4 foto’s gemaakt in het ziekenhuis en kwamen ze tot de conclussie dat er een scheurtje in m’n onderarm zit.

Eigenlijk had ik geen foto’s nodig om tot die conclussie te komen.

Maar wel razendsnel geholpen door huisarts en het ziekenhuis. Petje af!

En nu maar tikken met m’n linker wijsvinger. Bar lastig! Net als een muis met links bedienen. Mijn links geroerde maaltijd lukte gelukkig ook. Toch is alles beter dan 35 jaar terug, toen moest links schrijven met een balpen. Da’s pas echt lastig voor een rechtshandige.

Toch kan ik bij deze wel verklappen dat ik de komende tijd minder logjes maak en minder reageer. ;-)