Site-archief

Jun-29: Hollandsche Reincarnisten?

Een paar dagen geleden zag ik een TV-documentaire over een schaakfamilie in Groningen (De Stelling van Foreest). Aanvankelijk wilden de ouders thuis lesgeven. Vader Nicky leek me daarvoor behoorlijk gekwalificeerd als docent aan de RuG (universiteit aldaar). Moeder vond het later wel handig dat schaken de gezinshobby werd. Ook dat kan je mooi thuis doen. Moeder Sheila is eveneens universitair geschoold in wiskunde en is Ph.D. Ze programmeerde een schaak-app in C++, omdat de bestaande schaakprogramma’s niet zo goed waren.

Uiteindelijk draaide het vooral om het schaken. De oudste zoon Jorden is inmiddels grootmeester met een Fide-rating van ruim 2600. Met 17 jaar won hij het Nederlands kampioenschap. Zijn broers schaken ook op een meer dan behoorlijk niveau en zelfs zus Machteld kan er met haar 8ste al behoorlijk wat van en doet mee en staat haar vrouwtje bij serieuze wedstrijden. Inmiddels is zij 9 en Nederlands Jeugdkampioen t/m 12 jaar.

Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Jul-10: Alarmerende Hufters

Enkele dagen terug was er een onderwerp in Nova over Amsterdams ambulance-personeel dat lastig gevallen wordt tijdens het hulpverlenen.

Op dit log ga ik niet zo graag in op landelijk en/of algemeen nieuws, er zijn al genoeg loggers die dat doen. Toch is dit een regelbevestigende uitzondering. Deels omdat ik er nog geen logjes over gezien heb, en deels omdat ik wat antwoorden meen te hebben die ze in Nova niet konden bedenken.

In het TV-programma was ook Youp van ’t Hek te gast, die kwam net als de presentator en geïnterviewden niet verder dan dat het ‘hufterig’ was en er iets tegen gedaan moet worden. Wat dat ‘iets doen’ moest zijn wisten ze niet omdat ze de mensen niet begrepen die zich zo hufterig gedroegen.

Het betreft een landelijk probleem, vooral in de grote steden. Volgens 1 van de ondervraagde hulpverleners, tegen alles wat een uniform aanheeft. Een belangrijke groep kwam niet aan het woord: ‘De hufters’. Geen enkele persoon die ook maar een vinger uitgestoken heeft richting hulpverlener mocht zijn of haar gedrag toelichten.

Nu kan ik garanderen dat deze ‘hufters’ ook hun verhaal hebben en dat zij volgens hun eigen inzichten ‘iets goeds hebben gedaan’ . Dat die hulpverleners waar zij mee te maken kregen ‘het absoluut niet begrepen en er een potje van maakten’. Uit mijn directe omgeving heb ik deze geluiden nog niet gehoord. (Terwijl ik tegenover de drukste ambulance-ingang van onze regio woon.) Toch hoor ik wel vergelijkbare geluiden over huisartsen, politie-, ziekenhuis- en bijvoorbeeld school-personeel.

Want al die groepen horen er volgens mij ook bij. Een huisarts die het ‘niet goed doet’ kan zo rekenen op het zeuren om een ‘second opinion’ of een vette klacht via een officiële instantie. Het is ook duidelijk dat dit soort klachten en zelfs rechtzaken sterk toeneemt. Het betreft dan een nette manier om een hulpverlener een duw te geven. Die duw ontvangen sommige hulpverleners inmiddels meer direct in de omgeving van de brancard.

Het is te makkelijk om te stellen dat het alleen om mensen gaat die dronken of onder invloed van drugs zijn. Vooral dronkaards zijn er altijd geweest en toch hielden die zich in het verleden veel meer in.

Het dieperliggende probleem moet naar mijn idee dan ook gezocht worden in het afnemende gezag. Voor mijn ouders stond een huisarts, agent of schoolmeester in hoog aanzien. Aan deze mensen werd in het geheel niet getwijfeld. Dat had te maken met hun opvoeding. Zeven jaar lagere school, daarna direct aan het werk en tussendoor nog een flinke oorlog met daar achteraan een opbouwperiode waarbij je moeilijk achterover kon gaan liggen.

Die ouders vonden het belangrijk om hun kinderen van een betere toekomst te voorzien. Naast het kromliggen om zelf rond te komen werd er nog extra krom gelegen om de kinderen langer naar school te krijgen. Opleiding was dan ook het sleutelwoord voor een betere toekomst.

Die opleidingen zijn er gekomen. Ging in de tijd van mijn ouders een enkeling naar de ambachtsschool en misschien wel HBS, nu is er een veelvoud op de universiteiten te vinden. En met die betrere opleiding nam ook de ‘mondigheid’ toe. Daarbij kwam ondersteuning via radio en TV. Zo zien we bijvoorbeeld al 40 jaar Amerikaanse series waar regelmatig rechtzaken gevoerd worden tegen van alles en nog wat en vooral tegen ‘corrupte’ justitiële en medische instanties.

Bij elkaar is er een sfeer ontstaan van: "Mij maken ze niets meer wijs, als mij zoiets overkomt dan pik ik dat niet". Het lijkt er op dat een langere opleiding in geheel West-Europa voor langere tenen zorgt. En als dat maar langgenoeg doorgaat, dan slaat het ook over richting ambulance-personeel. Misschien hebben zij het langste mogen genieten van respect en begint dat nu over te raken.

Natuurlijk moet er iets tegen deze toestanden gedaan worden. Zo mogen mensen best begrijpen dat een leraar of agent met een veel lagere opleiding dan zijzelf toch goed werk verichten om een maatschappij leefbaar te houden. Omgekeerd mogen de instanties er zelf ook iets aan doen om hun niveau op te krikken.

Bij de politie kwam men er onlangs achter dat een iets hogere opleiding wel handig is. Vooral de dienders op straat zijn van het type MTS-min of VMBO. Daar willen de korpsen dus nu iets aan doen om dit meer in balans te brengen met de rest van de bevolking.

Als het om de hulpverleners en artsen gaat dan denk ik dat zij moeten leren om beter te communiceren. Die huisarts bij mijn ouders hoefde niets uit te leggen, alles ging er in als zoete koek. De huidige hulpverleners moeten duidelijk aangeven wat ze willen en hoe en waarom ze iets gaan doen.

Zo begreep ik uit Nova dat een hulpverlener een slachtofster middels een knijp in de schouder een noodzakelijke prikkel wilde toedienen. Vervolgens interpreteerde de vriend van het slachtoffer dit als ‘ongewenst handtastelijk’ en hij sloeg de hulpverlener voor de vlakte. Ik kreeg de indruk dat de hulpverlener zich niet eerst voorgesteld heeft en gevraagd heeft om ruimte zodat hij zijn werk goed kan uitvoeren. Mogelijk had dat al heel wat ellende kunnen voorkomen.

Betrek anders ook iemand van de omstanders bij het werk, met de vraag wie het slachtoffer goed kent en haar tijdelijk vast wil houden. Zeg dan tegen zo iemand: "Ik ga haar nu knijpen, om haar hartslag weer op gang te brengen". De kans is zeer groot dat de nu meppende vriend meegeholpen had en zich mede verantwoordelijk had gevoeld voor een effectieve hulpverlening.

Het zou mij niet verbazen als die meppende vriend zelf schoolmeester is en klaagt over respect in de klas.