Site-archief

Dec-17: Würzburg

Misschien was het sommige lezers al duidelijk, ik was onderweg naar Würzburg; na Weilburg het 2de reisdoel dat ik verzonnen als tussenstop naar Oostenrijk. Vanuit Karslstadt was dat nog maar 30km fietsen. Het was inmiddels zondag 8 september. De korste weg naar Würzburg langs de oostoever van de Main was afgesloten voor asfalteringswerkzaamheden. Toch nam ik die kant om wat olie te scoren voor mijn ketting. Hij piepte na de regenbui van gisteren.

Net buiten Karlstadt vond ik 2 grote tankstations en die hadden van alles behalve een klein flesje olie. Te gek voor woorden natuurlijk. Beide bedienden gaven aan dat fietsen langs deze kant absoluut niet ging lukken. Dus ging ik met licht piepende ketting terug en stak de Main over om mijn geluk op de westoever te beproeven. Dat ging uitstekend. Hier lag de mooi Mainradweg en dat ging als een speer. Wel regelmatig ander fietsers ingehaald, want die waren hier en op deze zondag voldoende. De dag begon fris, maar droog en dat bleef het ook op het laatste 10 km na.

Onderweg trof ik belijning met pijlen die fietsers waarschuwden om rechts te houden bij onoverzichtelijke bochten. Iets dat ik hier in de regio ook al eens gepromoot heb. Helaas geen foto van genomen. Ik kom er over een paar dagen op terug in een ander blogbericht. Zellingen was wel een aardig plaatsje aan deze kant. Bij Margretshöchheim stak de route middels een voetgangersbrug naar de oostoever over. Ik snapte dat destijds niet zo goed en vond dat ik er verstandiger aan had gedaan als ik nog 10 kilometer langer aan de westkant had gefietst.

Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Feb-24: 13 Langs Dill-en-Burg(t)

Ik zie nu pas in mijn agenda dat deze 25ste september 2011 op een zondag viel. Onderweg merk ik nooit zo wat voor dag het is, behalve dat er op Zondagen minder vrachtverkeer op de weg is. Maar eerlijk gezegd had ik alleen tussen Lübeck en Schwerin te maken met vrachtverkeer en sindsdien niet meer. De zondag veroorzaakte nu dat het wat anders ging met ontbijten. Het pension bood alleen een slaapplaats en ontbijten zou ik wel eventjes bij een bakker of iets dergelijks in de stad doen.

Na een paar rondjes bleek dat alles gesloten was, op wat duurdere hotels na. Ik zou daar best aan kunnen schuiven ware het niet dat ik me al in mijn fietstenu had gehesen. Het werd dus de McDonalds, die nog geen McBreakfast had. Pas over een half uur. Dus ging ik lekker aan de patat met kipnuggets en zoetzure saus. Dat smaakte goed.
Lees de rest van dit bericht

Feb-22: 12 De Wohraradweg

Deze dag, 24 september, was het ook weer uitstekend fietsweer. Tot nu toe was het weer meer dan redelijk, maar de laatste dagen werd het met de dag nog wat beterder. ’s Ochtends wel een beetje koud met nevel in het dal, maar rond een uur of 11 kwam de temperatuur al boven de 20 graden. Geen noemenswaardige wind en lekker zonnig. Als eerste volgde ik de Eder stroomopwaarts zag er een mooie waterval. De fietsroute is hier mooi, maar ik wilde niet deze rivier blijven volgen. Dan zou ik weer in Waldeck uitkomen, waar ik enkele jaren terug ook al was. Nee, ik sloeg een beetje linksaf naar Bad Wildlungen. Daar was ik nog niet eerder geweest.
Lees de rest van dit bericht

Jan-09: 1343 Saale en Elster

In Rehau was ik de volgende morgen (22 september) vroeg wakker en vroeg op pad. Het was wederom kraakhelder en daarmee ’s ochtens erg fris. Hooguit een graad of 10. Ik ging opweg naar Hof. Vorig jaar was ik daar al bijna een keer met de trein naartoe gegaan, maar dat draaide op Coburg uit. Nu ging ik het dus op de fiets proberen, zo ver was het niet meer. Eerst naar de Saale en dan wat stroomafwaarts.

Ondank het overzichtelijke landschap wist ik nog even goed mis te fietsen, maar kwam over een flink heuveltje bij Oberkotzau aan de Saale. Dit is overigens de Thüringer Saale die ik al eens bij Bernburg richting Elbe had zien stromen. Beieren (want daar was ik nu nog) heeft nog een Saale, die een paar honderd kilometer westelijker stroomt en in de Main uitmondt. Ooit ook een keer overgestoken. Met deze Thüringer Saale was ik zo in Hof. De Saaleradweg was duidelijk aangegeven.

Lees de rest van dit bericht

Dec-23: 1157 Oberpfalz

Ook in Regenstauf begon de (maandag- (20 september))ochtend bar koud. Het was windstil en hooguit een graad of 4 toen ik opstond en door het raam een mooi ooievaarsnest zag. Het was kraakhelder en zonnig. Over m’n fietskleren droeg ik een langebroek die eigenlijk in de was moest, maar mooi dienst kon doen tegen de kou. Feitelijk had ik ook handschoenen nodig, maar die had ik thuisgelaten. Allereerst besloot ik verder te fietsen langs de oostkant van de Regen-rivier. Dat is de rustige kant.

Dorpjes heb ik niet gezien, hooguit een keer 3 huizen bij elkaar. De natuur was erg mooi. Na zo’n 12 km hield dit op. Ik werd naar de andere kant van de rivier gedirigeerd, waar de grotere weg was. En die was in de reparatie. Op mijn gebruikelijke manier trok ik weinig van de verkeerslichten voor de werkzaamheden aan. Stak m’n hand op naar de happermachinist en hij zwaaide gemoedelijk terug. Ik bleef deze weg volgen tot Nittenau, een plaats die ik gisteren nog op het oog had als mogelijke overnachtingsplaats. Goed dat ik dat niet gedaan had. Nittenau stelt nog minder voor dan Regenstauf. Met moeite vond ik 1 terras waar ik in het zonnetje doorwarmde met een kop koffie. Inmiddels was het boven de 16 graden en fietste ik de laatste kilometers zonder overbroek.

Lees de rest van dit bericht

Feb-17: 1947 Diemel en Möhne

Toen ik in Bad Arolsen bij de balie stond om af te rekenen begreep ik dat ik er door hen voor 10 euro ingeluisd was. Nou is dat geen groot bedrag, maar ik kan gewoon niet zo goed tegen dit soort praktijken. Omdat ik nog niet betaald had, had ik gewoon 10 euro minder neer kunnen leggen, maar dan wist ik dat ik gezeik zou krijgen om mijn fiets achter hun gesloten deur weg te krijgen. Dus toch maar gewoon betaald, maar er wel wat van gezegd.

Daarbij was het weer er niet prettiger op geworden. Het zat tussen regen en miezer in. Kortom ik werd er nat van. Toch stapte ik op met het idee: ‘Misschien is het na de volgende heuvel droog.’ Ik vond een prachtige doorgaande weg naar Marsberg. Mooi glooiend, rondom bos en erg rustig. In Marsberg toch maar een extra lange pauze gehouden bij een koffietappende bakker.

Lees de rest van dit bericht

Jan-28: 1472 Fernpass

Vanuit Inzing besloot ik nog wat door te fietsen met de Inn mee stroomopwaarts. Gisteren was me dat goed bevallen, alhoewel die vallei wel erg vlak was. Deze dag (19 september) begon minstens zo vlak en ook hier liep de Innfietsroute weer vooral tussen de rivier en de spoorlijn. Die spoorlijn was overigens akelig rustig.

Dat terwijl ik de trein als 1 van de weinige uitwegopties zag. Als ik helemaal met de rivier zou meefietsen, dan kreeg ik op de grens met Zwitserland een pass van 2200 meter om de oren. Mijn fietscondities was inmiddels prima, maar zoiets ging me nog net wat te ver. En dan is de trein natuurlijk ook een uitkomst.

Voor het weer hoefde het niet, het was heerlijk zonnig. En met 28 graden rond het middaguur zelfs een tikkie te warm. Bij Stams trof ik een mooi klooster met hoge bomen. Ik kon daar lekker in de schaduw zitten en zag dat meer fietsers dat deden. De zonnewijzer boven hun toegangspoort was indrukwekkend en leek me zeer nauwkeurig. Alleen stond de zon er nog niet op en dan heb je er niet veel aan.

Lees de rest van dit bericht

Jan-19: 1144 Pauselijk Gebied

Op 16 september zette ik mijn fietsvakantie voort vanuit Mühldorf a/d Inn. Zoals ik in de vorige aflevering aangaf, kon ik me in dit gebied wel wat interessante plekken voorstellen. Uiteindelijk koos ik er voor verder de Inn af te zakken, die daar naar het oosten stroomt. Deze keer probeerde ik de bordjes van de fietsroute langs de noordoever wat beter te volgen. Dat ging goed, voldoende bordjes en goed zichtbaar.

Ik fietste door veel groen, wat kleine dorpjes, rustige weggetjes (die soms wel slecht verhard waren) en vooral veel over rechte rivierdijken. Net als de Rijn langs Liechtenstein kan je ook hier stellen dat de Inn behoorlijk omgetoverd is in een kanaal. Net als bij Liechtenstein liggen die dijken er niet voor de scheepvaart, maar voor de veiligheid en bijvoorbeeld een waterkrachtcentrale die ik onderweg zag. Echte scheepvaart (of sluizen daarvoor) heb in bij de Inn niet aangetroffen. Mocht die scheepvaart er zijn, dan gaat die in elk geval niet verder dan NeuÖtting.

Lees de rest van dit bericht

Okt-11: 0252 Biedenkopf

Deze dag begon koud, omdat het de hele nacht helder was geweest. Maar de zon scheen en dan is het al snel warm genoeg, dacht ik. Toch viel dat wat tegen vooral door de stevige oostenwind en mijn voornemen om naar het oosten te fietsen. Ik mocht het deze geheel droge dag (14 September) met zo’n 15 graden en een prachtig zonnetje stellen.

Vanuit Betzdorf fietste ik rechtdoor via Neunkirchen en Wilnsdorf en zocht bij Deuz weer de Sieg op. Op deze manier reed ik mooi om het grote Siegen heen. Die stad had ik al een paar jaar eerder goed bekeken en ik had geen trek in hun verkeersdrukte. Op mijn oude kaart stond door Deuz nog een spoorlijn, maar die was inmiddels opgedoekt. Er stond nog wel een heel fraai stationnetje als aandenken.

Lees de rest van dit bericht

Fietsvakantie 2003 deel 1

Fietsvakantie 12 Mei – 1 Juni 2003.

Net als een jaar eerder, bedacht ik ook nu naar Schotland te gaan om hun millennium-aanwinst te bekijken. Door de stijging van de Euro was het daar een stuk goedkoper geworden. Helaas regende het er flink en dat zou nog veel meer worden. Koud was het er ook, dus op het laatste moment heb ik (op maandag 12 mei) toch maar de trein naar Maastricht genomen. Niet dat de vooruitzichten daar zoveel beter waren, maar ik kon er op z’n minst nog een trein pakken richting warmer.

Het viel er mee, geen regen en een graad of 17. Prima voor een klein stukje infietsen. In de laatste maanden was ik niet verder gekomen dan een paar ritjes van 30km. Op de Belgische TV had ik rond kerst iets gezien over een mini-stadje genaamd Durbuy. Het leek me leuk om dat eens te bekijken. Ik wilde Luik ontwijken, maar dat lukte niet erg. Voor ik het wist reed ik door Jupille, wat het bier-voorstadje van Luik is. Dan maar eens goed het centrum van Luik bekijken, en dat viel best mee. Een deel lag op een eiland in de Maas.

Vanaf Liège was een mooi en rustig fietspad langs de Ourthe. Durbuy was me net te ver. In Poulseux – een gehucht met 1 kroeg, 1 frituur, 1 stationnetje – stond ook 1 nieuw hotel. Na bijna 80km kwam dat goed uit. De volgende morgen zag ik dus Durbuy. Het stadje was inderdaad heel aardig met een aantal leuke oude straatjes en een slot. Verder veel veel-sterren Hotels en een berg oudere bezoekers.

Tot Hotton heb ik de Ourthe gevolgd, daarna kwam ik bij de Lesse terecht. In Rochefort heb ik overnacht. Best een aardig stadje. Iets verder lag het bekendere Han, maar daar was in de vroegte weinig te beleven. Het weer was nog goed, dus maar genieten van de groene Waalse Ardennen. Dit bosrijke deel van Wallonië is vrijwel geheel leeg. Ik fietse op een prachtig N-weg waar ik hooguit 1 auto per kwartier zag. Voor Rochefort had ik al een paar felle buitjes gehad, maar dat was niets veregeleken met de bui die in de Franse Ardennen trof. Flink wat bliksem en een witte weg van de hagel. Gelukkig duren dit soort hevige buien zeer kort en even later was het weer weer prima en vooral zonnig. In Charleville-Mézières was ik lang geleden al eens geweest, ik herkende er weinig. In het centrum vond ik mooi achteraf hotel waar ik alleen vogels hoorde fluiten, van het drukke autoverkeer was niets te merken. Donderdag 14 mei wilde ik naar Soissons gaan, daar schijnen wat mooie oude kerken te staan. Met 23 graden was het lekker fiets weer.

Bij de Aisne aangekomen hoefde ik alleen maar met de wind in de rug zo’n 70km naar het westen. Helaas trof ik een flink gat in het asfalt. Dwz ik zag dit gat te laat en wist m’n voorwiel nog net op te trekken. Het achterwiel ging er vol in. Met een gangetje van 30km/h en 10kg bagage was dat fataal voor een spaak. Daarbij liep het wiel aan. Zelf kon ik de slag er maar gedeeltelijk uit krijgen. De spaak die aan de tandwiel-kant zat was doormidden gescheurd. Langs de Aisne was geen fietsenmaker te vinden. Garages konden me ook niet helpen. Na 15km kwam ik een fietsend echtpaar tegen wat uniek is want dit waren zo ongeveer de eerste fietsers die ik na Maastricht zag. Zij hadden prachtige nieuwe racefietsen en loodsten me naar de dichtstbijzijnde fietsenmaker, zo’n 25km zuidelijker in Reims. Het bleek dat zij fietsen voor deze winkel aan het testen waren. De zaak had net zoveel fietsen als de 5 grootste fietsenwinkels van Alkmaar bij elkaar. Dit was zeer strijdig met de afwezigheid van fietsers in (en rond) deze busstad. Ik werd wel meteen geholpen en was blij toe.

In Reims was het inmiddels 17 uur en ik besloot er te overnachten; Soissons moet maar wachten op een volgende keer. In 2001 was ik ook al in Reims geweest en had ik er de grote cathedraal van binnen bekeken. Nu was het weer veel mooier en kon ik wat foto’s van de buitenkant maken. De volgende dag ging ik verder richting zuid. Deze dag was zonnig en via een Route Champagne kwam ik via leuke kleine plaatsjes uit in Sezanne. Een dag later zag ik nog steeds van die Route Champagne borden. Of ze staan daar overal, of ze hebben mijn smaak als het gaat om mooie weggetjes.

Langs de Seine kwam ik in Troyes. Hier was ik ook al eens geweest en veel was nog herkenbaar. De oude vakwerk-huizen stonden er nog en de steegjes waren nog even smal. Het is goed te merken dat deze stad banden heeft met Alkmaar, her en der kwam ik vertrouwde fietsenrekken tegen.

Zondag 18 mei was betrokken maar droog. Via de TV begreep ik dat er een zootje rot weer aan kwam en ik probeerde dat te ontfietsen door naar het zuid-oosten te gaan. Dit bleek een heel mooi fiets-gebied te zijn, waar ik wederom van die Champagne borden zag. Ik had mijn zinnen gezet op Chaumont en dat lukte maar net. 2km voor die stad, bij dit spoorweg-viaduct begon het enorm te regenen. De volgende morgen begon met veel regen en Chaumont nodigde niet uit voor nog een dagje. Op het station zag ik dat er binnen 15 minuten een regionale trein richting Basel vertrok.

Foto’s deel 1 | Verslag deel 2 | Verslag deel 3 met Routekaart