Site-archief

1310-Pirmasens

Inmiddels dwaalde ik wat doelloos rond. Ik was deze vakantie niet van plan om lang weg te blijven. Vorig jaar was ik al door noord-oost-Frankrijk gefietst. En bij elkaar deed me dat besluiten richting Saarbrücken te fietsen. Niet dat dat het doel was, want ook die stad had ik al eens bekeken.

Nee, ik herinnerde me dat er ergens rond Pirmasens mooie rotspartijen zijn en die had ik nog niet eerder gezien. Die ingeving kreeg ik ergens bij Bad Bergzabern. Een aardig stadje waar ik ook al eens gefietst had, maar dan van noord naar zuid.

De weg naar Pirmasens leek me iets te groot, maar de drukte viel erg mee omdat het een zondag was. Er scheen ook verderop een stuk weg te ontbreken. Zo kwam ik tig keer omleidingroutes tegen waar ik net zo vaak niet op in ging. Het werd wel steeds rustiger op de weg. Toch moet er iets gigantisch gaande zijn, wil ik er niet met de fiets langs kunnen. En dan nog zou er vast wel een mouw aan te passen zijn.

In een klein dorp voor Dahn betrok de lucht en viel er een eerste bui. Ik vond een aardige plek om te schuilen en verwachtte dat het wel snel op zou knappen. Dat schuilen gebeurde onder een afdak van een verlaten winkel. Ik stopte daar omdat aan de overzijde een café was. Ondanks alle verlichting was die helaas dicht.

Terug bij mijn fiets gekomen stond er een vrouw van 70 naast. Ze was alvast de kliko aan het uitlaten. Al snel begreep ik dat ze op een praatje uit was. Vandaar dat ik haar leeftijd wist. De voormalige slagersswinkel was van haar en haar man, maar sinds die was overleden stond de zaak leeg. Ze vertelde ook dat ze aan zimmerfrei had gedaan en met dit weer wel een slaapplaats voor me had. Ik zag de bui dus al hangen. Dwz de andere bui was gelukkig leeg en ik had geen zin om rond een uur of 4 in een miezerig dorp zonder restaurant te eindigen bij iemand die tekort heeft aan een maand om mij van alles te vertellen.

Ik stapte op met het idee om maar iets in Dahn te zoeken. De lucht bleef betrokken en er zou vast meer regen komen. Vlak voor Dahn viel m’n oog op een set malle rotsen. Dus dat was wat ik zocht. Jammer dat het alweer miezerde. Ik had dan ook geen trek om zoiets van dichtbij te bekijken onder het genot van een flinke plensbui. In het centrum van Dahn vond ik wel bordjes, maar geen geschikte slaapplaats. Er scheen een soort Bike & Bed-ding te zijn, maar na 2 kilometer zoeken lag me die te ver in de rimboe.

Dus terug naar de hoofdweg en op naar Pirmasens. Dat moest te doen zijn, echt zware regen viel er nog niet. Overigens was het nog steeds mooi fietsen op een verlaten weg met prachtig uitzicht. Neerslag zorgt er voor dat alles er groener uitziet en frisser ruikt. Onderweg kreeg ik nog een flinke bult in Lemberg. Daar begreep ik dat dat omleidingsgedoe alleen op auto’s sloeg die vanuit Dahn de autoweg op wilden. Dat was ik niet van plan. Er was dus eigenlijk niets aan de hand. Maar wel lekker dat de weg zo leeg was.

Tot Pirmasens bleef het schommelen tussen ‘net droog’ en kleine buitjes. Qua weer was het dan ook goed te doen. Ik vond er een hotel dat op het zondagsslot zat. Er brandde minimaal licht en achter de deur stond een grote plantenbak. Toch besloot ik maar even aan te bellen. Enkele minuten later had ik prima onderdak in een iets te luxe en vooral te groot en leeg hotel. Zo had ik nu ‘in’ de kamer privé-gang met rechts een grote slaapkamer en aan het eind links een badkamer. ‘Mijn’ gang van een meter of 6 liep helemaal door naar een groot draai/kantel-raam/deur-constructie. Erg mooi, maar wat moest ik er mee.

Ik moest denken aan Hagen. Alleen had ik nu voor dezelfde prijs 4x zoveel oppervlak. Voor m’n fiets was minder plaats. Die overnachtte in de hal naast die grote plantenbak, en werd zo onbedoeld een showroom-model.

Begin met Kaart | Vervolg

Advertenties