Site-archief

Nov-19: Dag-10 Oostwaarts

In Vesoul heb ik de volgende morgen een broodje in zo’n broodjeszaak zonder stoelen gehaald en vervolgens opgegeten in een mooi café waarvan ik de indruk had dat die brodeloos was. Dat had ik mis, ik zag er anderen met succes een vergelijkbaar broodje bestellen. Maar goed dat ik wat achteraf zat, achter een brede pilaar, met m’n broodje in zo’n stokbroodzak. Kortom minder opvallend gegeten omdat ik niet weet hoe vooral de bediening (die daar zowaar ook rondliep) er op zou reageren. Ik zat binnen omdat het terras al vol zat met schijnbaar 1 grote familie. Dus kinderen, oma’s en mogelijk een buurman of -vrouw. Iedere Fransman geeft een bekende man ‘s-ochtends een hand en een vrouw een zoen. Daar kijk ik niet van op. Maar als jonge mannen een opa zoenen, dan is er toch eerder een familieband. Het schoof af en aan en ik had van binnen een mooi uitzicht op deze terrastoelendans.

Net na het geld pinnen zag ik een postbode met e-bike, dus eigenlijk een e-post. Franse postbodes, maar ook prullebaklegers in o.m. Lille gebruiken steeds meer een elektrisch ondersteunde fiets. Gewone fietsers kwam ik deze dag vrijwel niet tegen en ook geen racefietsers of (op deze postbode na) e-fietsers. Ik ging vanaf hier noordwaarts richting Vogezen. Niet dat ik stoer wilden doen door daar dwars overheen te fietsen, maar omdat Luxeuil-les-Bains er tegenaan ligt. Op een foldertje in het hotel had ik begrepen dat dit de meest bezienswaardige badplaats in dit gebied moest zijn.
Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Jun-21: Rood-Oranje

Regelmatig lees ik dat alle brievenbussen in Nederland veranderd zijn van rood naar oranje en dat dat nergens voor nodig was. Ik kan me daar slecht in vinden. Niet dat voor mij die kleurwisseling noodzakelijk is, maar gewoon omdat ik hier nog een berg rode brievenbussen in de stad tref.

Inmiddels heb ik begrepen dat die kleurpartij in Alkmaar naast de V&D is vastgelopen. Misschien geldgebrek of ze vonden het zelf ook niet meer zo nodig. Hier het bewijs anno 2013,5:

Zelf gooi ik alleen na Kerst 30 kaarten in de bus. De overdaad hierboven kan wat mij betreft moeiteloos gehalveerd worden. Het clubkrantje is de laatste keer bij mij thuis opgehaald door de regiopost. Hun tarief voor de regio is bijna de helft, de ophaalkosten verdwenen daardoor ver achter de komma. Wel krijg ik dagelijks 3 tot 5 verschillende post- en pakketbestellers door de straat. Zou iets kunnen zijn als die eens samen gingen werken, zoals in 2010 was voorgenomen. Daar zijn vast kosten mee te besparen en dat lost het parkeerprobleem van de bestelbusjes op.

Jan-23: Professioneel Liegen

In de afgelopen weken is zo ongeveer iedereen over Lance Armstrong gevallen. Ik niet zo. Hoe hij zich gedroeg en wat hij later vertelde en op welke manier verwonderde me niets. Toen hij fietste heb ik hem altijd het voordeel van de twijfel gegeven. Zolang er geen goede bewijzen waren was het heel goed mogelijk dat een paar wielerjournalisten de pik hadden op Armstrong, vooral omdat die niet uit Frankrijk kwam.

Maar opvallend waren al die overwinningen natuurlijk wel. Ik had ook al erg lang bedacht dat een groot deel van de wielrenners doping gebruikte. Alleen bedacht ik vrijwel meteen dat dat met medeweten of mogelijk in opdracht was van de ploegarts, ploegleiding en zelfs sponsors. Probleem is daarbij wat je doping noemt en dat bepaalde middelen vrijwel niet aan te tonen waren en nu nog zijn. En daar laveert de hele meute op een handige manier tussendoor. En als een vrachtwagenchauffeur een bak sterke koffie drinkt om wakker te blijven achter het stuur, dan mogen renners dat dus niet.

Epo is al behoorlijk oud en volgens mij was er ooit een Finse marathonloper die er een jaar of 30 terug mee begon. Het helpt dan ook vooral bij duursporten. Dus dat zoiets opduikt in het wielrennen is dan ook niet vreemd. Je kan beginnen met hard trainen en een zo licht mogelijk lopende fiets. Maar als dat niet het gewenste effect heeft en je hebt je dagje niet, dan kunnen bepaalde middeltje genomen worden die ook effect hebben.
Lees de rest van dit bericht

Jan-09: 1343 Saale en Elster

In Rehau was ik de volgende morgen (22 september) vroeg wakker en vroeg op pad. Het was wederom kraakhelder en daarmee ’s ochtens erg fris. Hooguit een graad of 10. Ik ging opweg naar Hof. Vorig jaar was ik daar al bijna een keer met de trein naartoe gegaan, maar dat draaide op Coburg uit. Nu ging ik het dus op de fiets proberen, zo ver was het niet meer. Eerst naar de Saale en dan wat stroomafwaarts.

Ondank het overzichtelijke landschap wist ik nog even goed mis te fietsen, maar kwam over een flink heuveltje bij Oberkotzau aan de Saale. Dit is overigens de Thüringer Saale die ik al eens bij Bernburg richting Elbe had zien stromen. Beieren (want daar was ik nu nog) heeft nog een Saale, die een paar honderd kilometer westelijker stroomt en in de Main uitmondt. Ooit ook een keer overgestoken. Met deze Thüringer Saale was ik zo in Hof. De Saaleradweg was duidelijk aangegeven.

Lees de rest van dit bericht