Site-archief

Jan-15: De Yonne

In Avallon regende het de volgende ochtend nog steeds en ik besloot direct naar het station te fietsen. Maar eest moest ik nog even deelnemen in de huiskamer aan een typisch Frans B&B-ontbijt met zelfgeteelde jams. Het viel overigens best mee en de tafeldame zag er deze ochtend behoorlijk minder opgedirkt en 10cm korter uit. Ze had mij als enige gast en zo sjiek loop ik er niet bij.

Het station was geheel leeg op een schoonmaakster na. Als ik de borden goed begreep dan waren de 2 ochtendtreinen al weg en zouden de 2 andere treinen laat in de namiddag gaan. Wat moest ik? Ik had werkelijk geen idee. Toch werd het station rond 10 uur wat drukker. Er kwamen mensen maar die gingen met een bus weg naar Autun, ook een groepje fietsers uit de USA. Ze vonden het hier maar klimmen en rond Avallon is dat inderdaad zo. Mijn route tot in Avallon was overigens klimvrij op de heuvel na Dijon na.

Ik bekeek het vertrekbord nog eens beter en zag tot mijn verbazing dat de 2de trein van deze dag op zondag (15 september) om kwart voor 11 vertrok. Ook richting Parijs, want meer smaken hadden ze niet in Avallon. Die trein ging langs Auxerre en daar was ik nog nooit geweest. Ik trok een kaartje uit de automaat en niet veel later boemelde ik langs allerlei stopplaatsen, die je niet eens een halte kunt noemen. Lees de rest van dit bericht

Jan-03: Rhône-Rijn-Kanaal

Het was inmiddels donderdag de 12 september geworden en ik had me voorgenomen om van Müllheim tot de eerste grote stad in Frankrijk te fietsen, om daar met de trein verder westwaarts te gaan. Mülhouse was die grotere stad en dat was maar een kilometer of 30. Het was duidelijk treinweer, de dag begon miezerig en de vooruitzichten waren zo ver ik wist belabberd. Zo ver ik wist, want de afgelopen avond en ochtend moest ik het zonder TV doen. Maar door het raam kijkend had ik niet echt een kijkkastje nodig.

Er was een mooi fietspad langs een riviertje dat me direct naar de grens of wel in Neuenburg aan de Rijn bracht. Die plaats had ik als gisteren als back-up bedacht als ik in Müllheim niet zou slagen voor een slaapplaats. Hier waren inderdaad wat hotels en het zag er levendiger uit, met erg veel verkeer. Zoveel dat er wegen waren waar de fiets niet op mocht. Voor de fiets waren echter voldoende wegwijzers die me onder de grote wegen door stuurde richting Frankrijk.

Toch ging dat mis. Na 5 km stond ik weer op hetzelfde punt.
Lees de rest van dit bericht

Dec-22: Altmühl

In Neustadt/Aisch was het de volgende ochtend (maandag 9 september 2013) droog. Nu ik terugkijk ben ik wel in het centrum geweest om daar te eten, maar heb ik helaas niet in het oudere gedeelte ten noorden van het centrum gekeken. In plaats daarvan ging ik meteen richting zuid, op naar mijn derde reisdoel.

Het weer was redelijk en een stuk beter dan verwacht. 21 graden vind ik een lekkere fietstemperatuur en het was droog en en zonnig, terwijl er toch flink regen werd voorspeld. Ik vond meteen een mooie weg die pal zuid ging en daarmee recht op mijn doel af. De heuvelachtigheid stelde niets voor, maar vlak was het nu ook weer niet. In Markt Erlbach is goed op de foto te zien dat ik over het weer geen klagen had. Via Neuhof en Rügland kwam ik in Ansbach.

Dat is een grotere plaats met een flink wijnglas op hun marktplein. Na wat rondslenteren ben ik er aan de koffie gegaan. Daarbij had ik mijn fiets zo geparkeerd dat niemand er last van zou hebben. (Doe ik doorgaans.) Een moeder met 2 kinderen, die wat brood kwam halen deed het geheel anders. Hun 3 ‘geparkeerde’ fietsen blokkeerden volledig de ingang van de zaak. Onnadenkendheid is dus niet alleen een Nederlands probleem. Vaak verplaats ik dergelijke rommel, maar omdat er 1 kind van een jaar of 10 bij de fietsen bleef liet ik dat maar uit mijn hoofd.

Lees de rest van dit bericht

Dec-17: Würzburg

Misschien was het sommige lezers al duidelijk, ik was onderweg naar Würzburg; na Weilburg het 2de reisdoel dat ik verzonnen als tussenstop naar Oostenrijk. Vanuit Karslstadt was dat nog maar 30km fietsen. Het was inmiddels zondag 8 september. De korste weg naar Würzburg langs de oostoever van de Main was afgesloten voor asfalteringswerkzaamheden. Toch nam ik die kant om wat olie te scoren voor mijn ketting. Hij piepte na de regenbui van gisteren.

Net buiten Karlstadt vond ik 2 grote tankstations en die hadden van alles behalve een klein flesje olie. Te gek voor woorden natuurlijk. Beide bedienden gaven aan dat fietsen langs deze kant absoluut niet ging lukken. Dus ging ik met licht piepende ketting terug en stak de Main over om mijn geluk op de westoever te beproeven. Dat ging uitstekend. Hier lag de mooi Mainradweg en dat ging als een speer. Wel regelmatig ander fietsers ingehaald, want die waren hier en op deze zondag voldoende. De dag begon fris, maar droog en dat bleef het ook op het laatste 10 km na.

Onderweg trof ik belijning met pijlen die fietsers waarschuwden om rechts te houden bij onoverzichtelijke bochten. Iets dat ik hier in de regio ook al eens gepromoot heb. Helaas geen foto van genomen. Ik kom er over een paar dagen op terug in een ander blogbericht. Zellingen was wel een aardig plaatsje aan deze kant. Bij Margretshöchheim stak de route middels een voetgangersbrug naar de oostoever over. Ik snapte dat destijds niet zo goed en vond dat ik er verstandiger aan had gedaan als ik nog 10 kilometer langer aan de westkant had gefietst.

Lees de rest van dit bericht

Dec-16: Naar de Main

De volgende dag (zaterdag 7 september) begon grauw, maar droog. Op de luchtfoto’s van Google zie ik nu (3 maanden later) wat rails en een station, maar die heb ik destijds in Büdingen niet gezien. Het is ook maar de vraag of dat stationnetje nog in gebruik is. Ik heb de indruk van niet. In elk geval stapte ik op de fiets verder zuidoostwaarts en net buiten de bebouwing begon het een beetje te spetteren.

Daarna werd het weer droog, maar bleef de lucht behoorlijk dreigend. In Lieblos trof ik een 20-tal brandweervoertuigen. Die werden klaargezet voor een demonstratiedagje. Ik was er als eerste publiek een paar uur te vroeg voor. Niet veel verder kwam ik in Gelnhausen. Ook dat stadje zag er goed uit en de lucht was inmiddels zo dreigend dat ik mijn fiets onder een afdakje parkeerde en met de plu het stadje bezocht. Die plu had ik niet echt nodig.

Lees de rest van dit bericht

Dec-08: Westerwald

Op woensdag 4 september vertrok ik uit Eitorf. Het ontbijt zal wel goed geweest zijn, want daar kan ik me niets meer van herinneren. Het weer was nog fraaier dan de voorgaande dag; 28 graden, een zeer heldere lucht en een vleugje wind. Ik wilde naar het zuidwesten, maar zag de weg naar het zuiden vanuit Eitorf niet zitten, die leek me te druk. Dus eerst maar een stukje langs de Sieg stroomopwaarts en dus richting oost.

Ik had voor de rustige zuidkant gekozen en begreeep na een kilometer of 5 waarom die zo rustig was. Ik liep 300 meter hoger dood in een gehucht op een heuvel. Misschien was ik met een bospad nog verder gekomen, maar mij leek het beter weer terug te gaan en maar voor de noordoever te kiezen. Dat ging niet alleen stukken beter, maar ik kwam ook langs een schitterend witte waterkrachtcentrale(tje) ‘Unkelmühle‘ (uit 1921) net voor het gehucht ‘Stromberg’.

Lees de rest van dit bericht

Nov-22: Bouwputdexel HHW

In de zeer onregelmatige serie putdeksels mag deze verse te Heerhugowaard niet ontbreken:

Ik stuitte er op toen ik even ging kijken of de nieuwe fietstunnel onder de N242 in de Broekhornpolder al gebruikt kan worden. Het werk is daar (zoals gebruikelijk) een paar maanden uitgelopen en de tijdelijke fiets-oversteek met verkeerslichten is er link en heeft al wat slachtoffers opgeleverd. Helaas gaat het nog een tijdje duren en zal het mij niets verwonderen als het niet voor de winter gereed is.

Ik fietste wederom over het bouwweggetje langs de toekomstige ‘haven’. Hier op de kaart aangeduidt met OH (Om Havenroute). Het is de eerste haven van Heerhugowaard en met moeite passen er een paar surfplanken in. Bij dat overdreven omfietsen viel mijn oog op een put die ik niet eerder had gezien, met de foto hierboven tot gevolg. Ik zag al snel dat het wapen met de ooievaars van gemeente Heerhugowaard er op prijkt. De laagstaande zon geeft een mooi schaduw-effect, bij grauw weer zal het veel minder opvallen. Op de website van de gemeente of ook maar ergens in de media kan ik er niets over vinden. De grote hoeveelheid (school-)fietsers die dagelijks over deze bouwweg fietsen zullen het ook niet in de gaten hebben. Die hebben hun aandacht voor andere (verkeers-)zaken nodig.

Apr-29: Royale Putdexels

Dit verse putdeksel trof in hier in Alkmaar op de Langestraat aan, ter hoogte van de Hema-worstenbalie:

Niet geheel toevallig, omdat ik er door de krant naar verwezen was. Maar anders was ie me vast ook wel een keer opgevallen. Deze weblogger heeft nu eenmaal een dexeltic en ik loop een paar keer per week over die plek. Hij mag dan ook bij mijn verzameling van putdeksels. Je zou denken dat dit en centrumste centrum van Alkmaar is. Zelf denk ik dat dat 1 put meer naar het oosten is, waar de Langestraat kruist met de Hema-fietsenstalstraat en de Kauwgumsteeg.

Lees de rest van dit bericht

Mrt-01: 14 Richting Rijn

Vanuit Betzdorf vertrok ik op 26-09-2011 met de Sieg mee stroomafwaarts. Ik had al eens de Siegradweg gevolgd en hield het nu bij de wat grotere wegen met fietspaden. De Sieg mondt bij Siegburg uit in de Rijn en dan zit je aan de onderkant van de agglomeratie Köln-Bonn. Daar ben ik al eens geweest en heb ik geen behoefte aan voor een 2de keer. Nog verder naar het noorden begint het Ruhrgebied, dus nam ik mij voor om west-zuid-west aan te houden. Daarbij wilde ik wel eens Altenkirchen, de hoofdstad van het Westerwald bezoeken.

Ooit wel eens een poging gedaan, waarbij ik door het vele geklim Altenkirchen op een kilometer of 20 miste. Via de grotere 256 zou me dat niet meer overkomen. Zulke wegen klimmen veel minder en hij gaat door Altenkirchen. De drukte viel erg mee, er was goed te fietsen. Ook hier wel een klim om het Siegdal uit te komen, maar dat ging inderdaad veel eenvoudiger. Onderweg zag ik een wegwijzer met een plaatsnaam die maar 1 letter verschilt van mijn oorspronkelijke familienaam. Voor de begin H moet je een P bedenken. Niet dat mijn familienaam (die ruim 200 jaar terug in Nederland flink veranderd is) daar is bedacht. Dit soort plaatsnamen komen door heel Duitsland voor waar bossen zijn gerooid. Mijn stapelbedovergrootvader rooide een stuk bos in de Harz bij Quedlinburg.
Lees de rest van dit bericht

Feb-06: 8 Dan ook Wismar

Nu ik Lübeck uitgebreid had bekeken, bedacht ik om deze dag (20 september 2011) door te fietsen naar Wismar. Ook een Hanzestad, maar eentje waar ik bij toeval nog nooit eerder was geweest. Bij de eerdere fietstocht via Lübeck, ging ik bij Lübeck lingsaf naar Kopenhagen. Een andere keer kwam ik vanaf de Poolse grens door mooie Hanzesteden als Wolgast, Greifswald en Stralsund en ging ik bij Rostock rechtsaf Denemarken in. Ook ben ik nog een keer vanaf de zuidkant aangefietst via Magdeburg en Wittenberge, maar ook toen boog ik een beetje linksaf en kwam ik via Lauenburg door Lüneburg. Ook een mooie Hanzestad, maar weer niet Wismar.

Allereerst een prima ontbijt met een uitgebreid buffet dat zeer goed bijgevuld werd. Dat moest ook wel. Er bleken ‘maar’ 24 kamers te zijn in dit hotel, daarbij vroeg ik me af of er misschien wel 6-persoonskamers waren. Wat een volk in hun fraaie terraszaal. Gelukkig hoefde ik niet in de file te staan. Later weer de fiets onder het pand door teruggesleept. De wasmachines draaiden nog steeds, maar ik had nu meer ervaring met de kuipdoor-sluipdoor-route. Buiten mijn fietstas over de lastdrager gehangen. Dat doe ik meestal pas buiten en hier had ik hun krappe keldertrap niet kunnen nemen met de tas achterop.
Lees de rest van dit bericht