Site-archief

Jun-12: De Groeten uit Groet

Met trouwautoreportage

Een kleine week terug fietste ik naar mijn favouriete plekje in Groet, de Brink, met bij hun witte kerkje een setje prima banken. Voordat ik dat doe fiets ik er doorgaans even aan voorbij naar een ambachtelijk bakkertje en keer dan terug met een negerzoen en een bekertje koffie om die bij het kerkje te verorberen.

Dat ‘er aan voorbij fietsen’ viel deze keer tegen, 2 auto’s blokkeerden de doorgang. Een fraaie antieke Dodge en een lelijk Mercedesbusje. Er was een trouwpartijtje gaande, waar dit een prachtige locatie voor is. Achteraf begreep ik dat de zesde van de zesde een typische trouwdatum is, waarop mijn oomzeggert 11 jaar eerder in het huwelijk trad. Maar eerst toch maar even iets ongezonds gehaald bij het bakkertje en op m’n gemak bij de kerk opgegeten.

Toen toch maar even retour gelopen naar het knelpunt, waar de auto’s nog steeds midden op het weggetje stonden. Lees de rest van dit bericht

Nov-28: Fietsvakantie-2013

Het nadeel van een najaarsvakantie is de drukte die zich daarin opstapelt. Steevast heb ik een paar maanden nodig om dat in te halen en dit jaar was het met 23 vakantiedagen in September niet anders. Omdat ik niets met de Sinterklaas en Kerst heb, vangen voor mij de rustigere tijden aan en ga ik eens nadenken wat in mijn afgelopen vakantie heb meegemaakt en wat ik daarvan aan het internet toevertrouw.

Aan foto’s geen gebrek. Toen ik die uitzocht lukte het me met moeite om 60 van de 260 foto’s af te keuren als zijnde dubbel, bewogen of niet interessant. Het weer was erg fotogeniek en ik kwam langs fraaie rivieren door prachtige stadjes. De 23 dagen verklappen dat het met mijn gezondheid en humeur prima ging. Een jaar eerder ging het na 10 dagen mis en ik heb nu mijn best gedaan om geen bronchitis te krijgen bij het omslaan van het weer. En ondanks dat het weer een paar keer flink omsloeg is me dat gelukt. Het enige dat ik er zelf aan kan doen is niet teveel inspannen na zo’n weersomslag.

Vorig jaar lukte het me niet om een stuk in Oostenrijk te fietsen. Rotweer en die bronchitis hielden me daar van af. Dit jaar bedacht ik met de trein naar Oostenrijk te gaan en onderweg een paar kleine stukjes in Duitsland te fietsen en daar een paar keer te overnachten.

Lees de rest van dit bericht

Mrt-08: Rond de Ruhr

M’n 3de vakantiedag begon met een vleugje zon. Het werd met 15 graden ook een paar graden warmer. Na het opsporen van m’n fiets en een het even bekijken van dat kuuroordische zoutscheidingstoestel belandde ik al snel op een tot fietspad omgebouwde spoorlijn. Ik hou daar wel van, alhoewel ik het moest doen met een halverhard wegdek of beter fietspaddek. Het blijft leuk om tussen de struiken door te fietsen, waar voorheen een trein tufte.

Het fietspad ging aanvankelijk de goede richting, te weten zuid. Niet dat ik iets voor ogen had, maar ik kwam van noord. Richting oost had ik al vaak bekeken en richting west, het roergebied, trekt me niet zo. Maar na Bergkamen en Kamen boog dit pad af richting westen. Dat was dus niet de bedoeling en ik sloeg af om niet veel later op een ander omgebouwd spoorlijntje te fietsen. Die bracht met in Unna waar een grote markt was. Unna ken ik alleen van het verkeersknooppunt en van de UN op hun kentekens, die natuurlijk voor de ‘Verenigde Naties’ staan. Gisteravond moest ik hier al aan denken, omdat de landenafkorting voor Viet-Nam VN (United Nations) is en Werne al binnen kreis UN ligt.
Lees de rest van dit bericht

Jun-01: De Alkmaarse Politiek Meurt

Zie hier het team dat dat eergisteren wilde verhelpen:

Mrt-12: 18 Via Zoutleeuw

De volgende morgen sprak ik weer de huisman. Hij had een prima ontbijt klaar gezet en was een leuke gesprekspartner. Het was een kersenboerderij, zoals er in die omgeving erg veel fruitbedrijven zijn. Daarnaast had ie allerlei cursussen (o.a. metselen en loodgieten) gevolgd om zijn huis te verbouwen. In mijn ogen had ie dat prima gedaan. Ik fietste vervolgens naar een reisdoelletje dat een paar dagen terug opborrelde. Dwz België heb ik vaakgenoeg doorkruist. Al hun provincies heb ik een aantal keren bekeken, maar er schiet natuurlijk wel eens iets over.

Dat was het geval met de volgende plaats waar ik kwam. Die plaats werd me ooit aangeraden door de verhalen van Peter van Bruggen. In zijn serie De Nachtrijder deed hij ook Zoutleeuw aan, een stadje dat het nooit gemaakt heeft. Van Sint-Truiden naar Zoutleeuw is maar enkele kilometers en ondanks het omfietsen via knooppunten over leuke lege landweggetjes was ik er zo. De beschrijving van Van Bruggen klopte aardig. Een stadje met een paar honderd jaar terug grootse idealen, maar duidelijk uit de markt geconcurreert door plaatsen die aan betere (vaar)wegen lagen als Hasselt en Sint-Truiden.
Lees de rest van dit bericht

Feb-21: 11 Verder Zuidwaarts

De volgende morgen belandde ik in een klein eetkamertje, wat vol lag met spelletjes. Nu lees ik op het inmiddels gevonden visitekaartje dat het pension een ‘Spiel-herberge’ is met aan het hoofd een ‘Gesundheidswanderführer’. Dat zal meteen die verkapte hooiberghut verklaren. Ik at er aanvankelijk alleen omdat zowel de man als vrouw werkzaamheden hadden en er geen andere gasten waren. Maar dat duurde niet lang. Een omaatje (de moeder van de man?) van dik in de 80 stiefelde de kamer binnen. Zij was uit op een praatje. Helaas kan ik goed met oudere mensen omgaan, wat zo’n praatje duidelijk niet verkort.

Naast erg veel ziektes en hoe zij door haar andere zoon in de steek gelaten was, schemerde ook door dat in dit dorp pensions weinig klanten krijgen. Ze zitten te dicht bij Hann. Münden wat veel populaider is en dus gasten aanzuigt. Ik wist overigens meteen weer wat mijn aversie is tegen kleine pensions. Gelukkig trof ik haar niet gisteravond. Het was trouwens koud. Door de diepe ligging was het mistig en denk ik dat het maar een graad of 10 was. Dus snel weg een beetje warm trappen. Niet moeilijk met de Weserradweg, die ik een stuk richting zuid wilde volgen. Ik had wel een vaag doel, maar bedacht ook om een beetje aan een terugweg te werken. Het was de 11de fietsdag en meestal hou ik het met 18 tot 20 dagen voor gezien ivbm de was. Onderweg was ik wel mijn fietskleren, en soms een T-shirt, maar overhemden was ik liever thuis.
Lees de rest van dit bericht

Feb-15: 10 Langs de Leine

Na de zeer aparte dag van gisteren, wilde ik nu (22 september 2011) meer op safe fietsen. Dus eerst maar eens gekeken waar ik precies uithing en hoe ik bij de Leine kwam. Dat was nog zo’n 15 km naar Efze, wat aan de Leine ligt. Met het lekkere fietsweer van uiteindelijk een graad of 20 en weer geen neerslag was dat geen probleem. Er stond wel een fikse tegenwind uit het westen, maar door de heuveligheid had ik daar weinig last van.

Ik wilde langs de Leine fietsen omdat ik een jaar eerder met de trein door dit rivierdal kwam van Göttingen naar Hannover. Je zou dan eerder de grotere Weser verwachten, maar dat slingerding ligt dieper tussen de heuvels. Vandaar dat de Duitse spoorwegen langs de Leine hun hoofdbaan hebben. En vanuit de trein zag het er mooi uit, dus wilde ik er ook wel eens langs fietsen. Efze was een een aardig plaatsje maar meer ook niet. De rivier zag er redelijk uit en slingerde meer dan ik verwacht had. Maar een echte fietsroute als de Leineradweg vond ik niet. Dus deed ik zelf maar wat. De richting was bekend en de riviervallei redelijk breed en vlak.
Lees de rest van dit bericht

Jan-20: 1 De Afsluitdijk over

Eerst maar eens de Afsluitdijk over. Dat dacht ik toen ik op dinsdag 13 september 2011 aan mijn fietsvakantie begon. Van deze vakantie verwachtte ik niet zoveel. Ik had ‘m al een dikke week uitgesteld omdat mijn zus een ongeluk had gekregen. Ze was van de trap gestort en lag al een paar weken in het ziekenhuis met een zeer gecompliceerde beenbreuk. Nu 4 maanden later zit zij na een aantal operaties nog altijd in het gips is net het laatste gips er net af. Het been is echter nog niet geheeld en ze mag er nog lang niet op lopen. Dat ik dus even wilde wachten met mijn vakantie leek me niet zo vreemd. Uiteindelijk bedacht ik dat ik haar en m’n zwager niet kon helpen. Er is inmiddels voldoende thuishulp en die kunnen dat beter. Ik ging dus schoorvoetend op pad en bedacht een beetje in de buurt te blijven.

Ik vertrok dus direct fietsend vanuit huis en het leek me wel wat om eerst maar eens de Afsluitdijk over te fietsen. Die saaie dijk scoort bij mij slecht, maar met windkracht 6 tot 7 uit het westzuidwesten is dat anders. En dat bleek wel. Met gemiddeld 40km/h stoof ik er over. Het had nog harder gekund, maar ik vond dat niet nodig. En met bagage ook niet zo wenselijk. Dus als mijn tellertje 43 aanwees hield ik mijn benen een tijdje stil tot ik weer onder de 40 zat. En dat je er tegenwoordig 10km harder mag geldt natuurlijk ook voor fietsers.
Lees de rest van dit bericht

Jan-20: 1429 NiederSachsen

Göttingen vond ik een handige keuze. Mocht het weer daar de volgende morgen goed zijn, dan zou ik altijd nog een stuk langs de Weser kunnen fietsen. Maar ja, het weer was op die 24ste september niet zo goed. De dag startte grauw met miezer. Dat van die Weser trok me niet, eigenlijk wilde ik wel naar huis. Dus fietste ik terug naar het station en kocht er een NiederSachsen-kaartje. En met dat ding op zak leek het me wel wat om eens hun hoofdstad Hannover te bekijken.

De trein volgde het Leinedal, waar ik het Weserdal had verwacht. Die Leine ben ik bij Freden een keer op de fiets overgestoken naar Goslar. Het dal zag er mooi uit, die moet ik onthouden. Ik treinde in een regionale gele intercity van het bondsland NederSaksen. De trein was redelijk leeg, maar dat is rond een uur of 11 ’s ochtend niet vreemd. In Hannover was het droog net als grote stukken onderweg. Hannover is een grote stad die ik op de fiets altijd vermeden heb, zoals ik ook altijd om München, Hamburg en Köln fiets.

Lees de rest van dit bericht

Jan-09: 1343 Saale en Elster

In Rehau was ik de volgende morgen (22 september) vroeg wakker en vroeg op pad. Het was wederom kraakhelder en daarmee ’s ochtens erg fris. Hooguit een graad of 10. Ik ging opweg naar Hof. Vorig jaar was ik daar al bijna een keer met de trein naartoe gegaan, maar dat draaide op Coburg uit. Nu ging ik het dus op de fiets proberen, zo ver was het niet meer. Eerst naar de Saale en dan wat stroomafwaarts.

Ondank het overzichtelijke landschap wist ik nog even goed mis te fietsen, maar kwam over een flink heuveltje bij Oberkotzau aan de Saale. Dit is overigens de Thüringer Saale die ik al eens bij Bernburg richting Elbe had zien stromen. Beieren (want daar was ik nu nog) heeft nog een Saale, die een paar honderd kilometer westelijker stroomt en in de Main uitmondt. Ooit ook een keer overgestoken. Met deze Thüringer Saale was ik zo in Hof. De Saaleradweg was duidelijk aangegeven.

Lees de rest van dit bericht