Site-archief

Feb-19: Luyendijk’s Brexit

Door Diederik Smit luister ik tegenwoordig weer wat vaker naar ‘Met het oog op morgen.’ Geen idee of dat de bedoeling is, maar voor mij werkt het wel. Elke werkavond besluit Diederik Smit (bekend van de Speld en De Slimste mens) een sport+nieuwsprogramma met een korte vocale spotprent. Sommige zijn erg leuk, de reden dat ik zo rond 22:55 even de livestream van Radio 1 aanzet.

Ik vind het helemaal een uitkomst voor een blinde kennis, die nu ook bijna elke avond even luistert naar wat die Smit nu weer verzonnen heeft. Ooit heb ik eens bedacht om spotprenten voor te dragen voor blinden. Gewoon omdat ik van spotprenten hou en omdat er op dit punt voor blinden vrijwel niets te beleven valt. Maar ja zoiets bedenken is eenvoudig en van de uitvoering is het nooit gekomen. Wel dat ik af en toe een Fokke en Sukke door de telefoon aan m’n kennis vertel, maar dan houdt het wel op. Maar gelukkig is Diederik Smit in dit gat gesprongen en hij doet het in mijn oren prima.
Lees de rest van dit bericht

Feb-03: Maantrix

Een week terug won Maan TVOH. Dat schijnt voor The Voice of Holland te staan. Komt goed uit, Maan woont met haar vriendin Luna in Bergen, dat niet alleen binnen Nederland, maar ook binnen de prehistorische staat Holland ligt. Zelf las ik het alleen op Teletekst en heb via Youtube nog een minuutje geluisterd. Ik heb er totaal niets mee (en ook niets tegen). Als mensen hier plezier aan hebben dan vind ik dat prima, ik hoef er gelukkig niet naar te kijken en kies voor andere programma’s die er wat mij betreft in overvloed zijn. En anders ga ik lekker aan m’n weblog prutsen, zie verder.
Lees de rest van dit bericht

Jul-21: Ongesigneerd Ontwerp

Een week terug hoorde ik in een nachtuitzending een soort korte radio-documentaire over lantaarns en later straatnaambordjes. De serie heet ‘Ongesigneerd’ en stamt uit oktober-2014. Toch denk ik dat veel mensen het niet beluisterd hebben, omdat kort is en verstopt op lastige tijden. Dat terwijl het zeker het beluisteren waard is. Elke aflevering duurt 13 minuten en is een soort luisterboekje.

Mij sprak het aan omdat ik me op het werk ook wel eens bezig gehouden heb met hoe een apparaat of iets op een beeldscherm er uit ziet. In staalfabrieken gaat de functionaliteit voor, maar niemand houdt je tegen om iets een beetje mooier of duidelijker te maken. En zoiets krijgt vrijwel geen handtekening van de bedenker. Zo zijn er nog honderden mensen dagelijks in Nederland bezig, ik was zeker niet de enige.

Het sluit ook aan bij de oude PEN-huisjes en putdeksels die ik verzamel. Ook daar zijn ontwerpers aan te pas gekomen en die mensen krijgen nooit de bekendheid van Jan des Bouvrie, architecten of bijvoorbeeld  mode-ontwerpers. Een groot deel zal het ook niet willen, ze vinden het gewoon bij hun werk horen en zijn al blij als hun ontwerpen goed begrepen en daardoor goed gebruikt worden.

De 8 afleveringen zijn hier te vinden.
.
.
De derde aflevering gaat over het ontwerp van autogeluiden. Daar wordt ook al decennia over nagedacht. Die aflevering sluit mooi aan bij een recente spotprent van Gerrit de Jager.

Mrt-22: Pretford

De foto hierboven maakte ik driekwartjaar eerder in Koedijk. Geen idee of het Koedijk gemeente Langedijk was of het veel grotere overblijfsel van Koedijk dat al sinds 1972 is opgeslokt door Alkmaar en officieel als plaatsnaam is opgeheven en thans deel uitmaakt van de Alkmaarse wijk Daalmeer/Koedijk.

Voor het type auto, een Bedford CF kampeerwagen uit 1978 maakt dat weinig uit. Destijds vond ik de woordspeling ‘Pretford’ leuk genoeg om er een foto van te nemen. Lees de rest van dit bericht

Aug-01: Journalisme-1: ‘De Deskundige’

Afgelopen weken is er een aardige serie op TV geweest met de naam: ‘Iedeeen Journalist’. In 3 uitzendingen werd gekeken naar de instortende krantenwereld en de opkomende nieuwe media. Ik ben geen journalist, hooguit een hobbyblogger die af en toe iets over fietsen en de regio Alkmaar te melden heeft. Door mijn vrijwilligerswerk en contacten daarvoor met 5 gemeentes heb ik inmiddels wel ervaringen en een mening over de hedendaagse (regionale) journalistiek en die is niet best.

Menige hobbyblogger levert betere kwaliteit af. Mijn vermoeden is dat de regionale -maar ook de landelijke en waarschijnlijk de internationale- media geldgestuurd is, haast heeft en niets mag kosten. Gevolg is oppervlakkigheid met veel domme fouten. Maar daar kom ik later nog op terug. De -1 in de titel verraadt dat nog meer berichten in deze serie gaan volgen.

In deze eerste aflevering wil ik het over de zogenaamde deskundige hebben. Komt omdat ik een paar uur voor de laatste TV-uitzending een amusant gesprek hoorde met de Van Rossempjes in het radioprogramma Hoe?Zo! Het was lastig zoeken naar de online-uitzending. Bij de Radio is dat lang niet zo prettige geregeld als bij de TV. En ik heb een vermoeden dat zo’n radio-uitzending over een week of maand zomaar van het web wordt gehaald.
Lees de rest van dit bericht

Mei-25: AH-Erlebnis

Het begon een weekje terug toen ik het ‘reclamebord’ hier rechts zag. Ik ben mobielvrij, maar denk wel te weten wat er met al die app-gevallen wordt bedoeld. Met deze ‘Maurits-App’ zal je na kunnen gaan waar Maurits uithangt. Nou zonder die App weet ik dat ook wel; gewoon op de hoek Mauritskade-Willem de Zwijgerlaan.
Lees de rest van dit bericht

Feb-01: Alkmaar.Vandaag.Centraal

Alkmaar gaat Web 2.0. Die indruk zou je krijgen als je kijkt naar AlkmaarCentraal en Alkmaar.vandaag.nl. Twee nieuwe websites, waarbij de regio meer aan bod moet komen. AlkmaarCentraal begon al een jaar terug. Met de initiatiefnemer heb ik een paar keer gemaild. Ik vind dat ie voor een groot deel gelijk heeft en dat zoiets in het Alkmaarse een bestaansrecht heeft. Gebrek daaraan was voor mij een reden dat ik vaker over Alkmaar log, dan ik ooit van plan was.

Lees de rest van dit bericht

Mei-09: Werkfietsen

Regelmatig luister ik naar de wereldomroep van de BBC op de middengolf. De hele nacht door bieden ze nieuws en hun monotome manier van spreken helpt me prima om in slaap te vallen. Ik zou ook een bandje met zeegeluiden op kunnen zetten, maar dit is eenvoudiger. Daarbij ben ik af en toe wel benieuwd naar hun kijk op het wereldnieuws. Wat eigenlijk nooit afwijkt van het Nederlandse, omdat in NL het BBC-nieuws klakkeloos wordt overgenomen.

Maar ik dwaal af. Deze keer hoorde ik een radiodocumentaire over de fiets. Er werd een 112-jaar jonge fietsenfabriek in hartje New York bezocht. Die fabriek maakt bedrijfsfietsen voor o.a. Boeing en General Motors. Dat heeft alles te maken met de afmetingen van die bedrijven.

Zelf ben ik bekend met de Hoogovenfiets, die heb ik vaak gebruikt om even de 2 km tussen het kantoor en de staalfabriek of het laboratorium af te leggen.

Het opvallende in dit fragment is dat de Segway (de scootmobiel zonder voorwiel) er voor gezorgd heeft dat men in de USA de bedrijfsfiets is gaan herontdekken. Ook golfkarretjes (die op grote bedrijven worden/werden gebruikt) verliezen terrein aan de bedrijfsfiets. En dat heeft alles te maken met de lage aanschafkosten en vrijwel geen onderhoudskosten. Maar ook omdat in de USA tegenwoordig alles groener en gezonder moet. Op die punten scoort een fiets veel beter dan een Segway of een golfkarretje. (Tenzij die op een Flintstonemanier worden aangedreven.)

Het laatste stukje van het fragment gaat over zelfbouwfietsen met bambooframe. Ook leuk, maar wat mij betreft minder interessant. Hun website vind je hier.

Apr-20: Zwartkijkers

In de afgelopen weken werd een paar keer het Kijk- en Luistergeld opgerakeld. Schijnbaar heeft dat te maken met de komende bezuinigingen van de regering. Enkele partijen denken hier iets te besparen. Dat zal best en soms denk ik ook wel eens: ‘Wat een prutprogramma, moet dat op de publiek betaalde omroep?’

Kijk- en Luistergeld is sinds 2000 in de belasting gestopt. Daarmee is het dure systeem van zwartkijkers opsporen opgelost. Vlaanderen heeft ons daarin een paar jaar terug gevolgd. Volgens Wikipedia betalen we in Nederland 1,1% van de eerste inkomstenbelastingschijf aan kijk- en luisterbelasting. Die eerste schijf heeft een omvang van 15000 euro en daarmee zouden we dus per belastingplichtige 165 euro per jaar aan de publieke omroep bijdragen.

Toen ik in mijn oude belastigformulieren dook, bleek dat de Inkomstenbelasting over de eerste schijf niet met 1,1 van 6,2% in 1999 naar 7,3% in 2000 was gestegen, maar van 6,2% naar 4,5% is gezakt. Dus toen we geen rekening meer kregen voor het kijken en luisteren, kregen we ook nog eens een belastingvermindering van 255 euro. Dat opsporen van zwartkijkers moet dus wel erg duur geweest zijn en veel meer gekost hebben dan de totale Kijk- en Luistergelden opleverden.

In de jaren er na ging de verlaging van het percentage IB op de eerste schijf verder door. Dus hoe wij nu Kijk- en Luistergeld betalen is me een raadsel. Voor mij is het duidelijk, sinds 2000 krijgen we geld van de belasting om naar de publieke omroep te kijken en te luisteren. Weer eens een bewijs dat Nederland een belastingparadijs is. Maar sommige zwartkijkers zullen dat nooit doorzien.


Maar stel dat die 1,1% waar is. Dan was dat wel een enorme stijging aan geld voor de omroepen. In 1999 betaalde men per huishouden 204 gulden, is 92,5 euro. En dat ging in 2000 naar 165 euro per inkomensbelastingplichtige, waarvan er zo’n 50% meer zijn. Per huishouden zou dat in 2000 dus 247,5 euro zijn. Dat komt neer op een stijging van 167%. Ik begin nu toch wel een beetje te twijfelen aan dit wiki-artikel zonder bronvermelding.

Dec-09: 0092 Over de Veluwe

Ik had al eerder geschreven dat mijn lever enzymmatig flink van slag was. Na bloedprikken en echoën zag ik geen reden om thuis te blijven en bedacht om toch maar op de vakantiefiets te stappen. Het was me al eerder overkomen dat ik van zo’n tochtje opknap. En op deze manier kon ik nog wat effectiever aan mijn afvaldoel werken. Want uit ervaring wist ik dat een beetje afvallen goed is voor m’n lever.

Maar ja, zouden de -door de echo aan het licht gekomen- galsteentjes niet gaan opspelen? Dus startte ik, op 6 september, redelijk dicht bij huis. Ik nam de trein om het overbekende en verstedelijkte stuk tot Amersfoort over te slaan. Amersfoort zelf liet ik ook voor wat het was. Die stad heb ik al een aantal keren bezocht en nu wilde ik fietsen.

Lees de rest van dit bericht