Site-archief

Aug-08: Voorburg

Vandaag werd in de Belgisch-Nederlandse BinckBank-Tour (eerder bekend als Eneco-Tour) een tijdrit in Voorburg verreden. Het was er rotweer en dat deed me denken aan een foto die ik daar een klein jaar geleden nam toen in van Den Haag naar Zoetermeer fietste:

Dit beeld heet Singing in de Rain en is van Voorburger Frans Kokshoorn.

Lees de rest van dit bericht

Jun-18: Behoorlijk Droog

Terwijl het water in Limburg tot de lippen staat, is het hier rond Alkmaar veel droger dan normaal. Voor de eerste 17 dagen in Juni is 40 mm neerslag normaal. In delen van Limburg is 4x zoveel gevallen en rond Alkmaar 4x zo weinig. Dat laatste is geen nieuws, dus daar hoor je weinig over.

Maar goed, ik moet m’n ramen nog lappen en daarna krijgen we hier de plensbuien.

Aug-14: Gele Regen

Deze foto maakte ik enkele maanden terug:


Lees de rest van dit bericht

Nov-04: Aju Paraplu

Volgens Wikipedia is ‘Aju Paraplu‘ als groet bedacht door sportverslaggever Peter Knegjens. Dat zou goed kunnen. In mijn jeugd hoorde je het veel en wijlen Peter K was een populaire verslaggever. Hoe hij er aan gekomen is wordt niet beschreven. Kan gewoon een opwelling zijn geweest, maar misschien had ie een paraplu die door de wind kapot is gewaaid en waarvan hij de wegwaaiende flarden uitzwaaide met ‘Aju paraplu’.

Ik kwam hierop door Emigrant, die blogde over falende navigatierommel en waarbij het onderwerp in de reacties verschoof naar de wegwerpparaplu. Emigrant:

Vroeger kocht je voor een flink bedrag een stevige paraplu, die twintig jaar meeging. Die worden niet meer gemaakt, zodat je nu steeds voor 2,50 een prul koopt dat niet lang meegaat. Het resultaat is dat je gedurende twintig jaar meer aan paraplu’s uitgeeft dan vroeger en voortdurend met een suboptimaal voorwerp rondloopt. Bovendien liggen de bossen en de oceanen vol met woedend weggeworpen parapluskeletten. Zo is het moderne kapitalisme.

Lees de rest van dit bericht

Jul-29: Alphen a/d Onzin

Gisteravond mocht heel Nederland het weten dat er in Alphen a/d Rijn de meeste Neerslag was gevallen; 181 mm in een etmaal. Zie hier NOS teletekstpagina 106 van vanochtend:

Die pagina wijkt niet af van een honderdtal soortgelijke berichten, die allemaal van elkaar zijn overgenomen. De bron is een weerstation in Alphen a/d Rijn, die (zoals de meeste zichzelf respecterende weerstations) elke 5 minuten data verzendt aan Wunderground.
Lees de rest van dit bericht

Feb-28: Afvoerputje

Gisteren waren er mooie beelden op de buienradar. Buiten was het duidelijk minder. Er trok een overblijfsel van een cycloon naar precies boven Nederland. Ging niet verder. Bleef daar rondjes draaien en regende compleet leeg. Erg veel Neerslag was het niet, maar de regen bleef wel constant doorzeiken. Hieronder de animatie van zondagmiddag tot maandagmiddag:

Lees de rest van dit bericht

Dec-23: 1157 Oberpfalz

Ook in Regenstauf begon de (maandag- (20 september))ochtend bar koud. Het was windstil en hooguit een graad of 4 toen ik opstond en door het raam een mooi ooievaarsnest zag. Het was kraakhelder en zonnig. Over m’n fietskleren droeg ik een langebroek die eigenlijk in de was moest, maar mooi dienst kon doen tegen de kou. Feitelijk had ik ook handschoenen nodig, maar die had ik thuisgelaten. Allereerst besloot ik verder te fietsen langs de oostkant van de Regen-rivier. Dat is de rustige kant.

Dorpjes heb ik niet gezien, hooguit een keer 3 huizen bij elkaar. De natuur was erg mooi. Na zo’n 12 km hield dit op. Ik werd naar de andere kant van de rivier gedirigeerd, waar de grotere weg was. En die was in de reparatie. Op mijn gebruikelijke manier trok ik weinig van de verkeerslichten voor de werkzaamheden aan. Stak m’n hand op naar de happermachinist en hij zwaaide gemoedelijk terug. Ik bleef deze weg volgen tot Nittenau, een plaats die ik gisteren nog op het oog had als mogelijke overnachtingsplaats. Goed dat ik dat niet gedaan had. Nittenau stelt nog minder voor dan Regenstauf. Met moeite vond ik 1 terras waar ik in het zonnetje doorwarmde met een kop koffie. Inmiddels was het boven de 16 graden en fietste ik de laatste kilometers zonder overbroek.

Lees de rest van dit bericht

Dec-20: 1047 Neder-Beieren

Op 19 september begon ik dus met een pistolet-gezond en een grote koffie bij de bistro di cassino. Dat smaakte uitstekend. Bij hoge uitzondering ontbeet ik in m’n fietsbroek. Normaal trek ik m’n fietskleren pas aan na het ontbijt, maar dat leek me deze keer nogal onhandig. Deze zondag begon zonnig, maar akelig koud. Hooguit een graad of 8. Eerst maar even dat andere gehucht bekeken ‘waarbinnen’ het cassino viel. Dat Unterwangenbach stelde ook niets voor en had daarbij geen slaapgelegenheden. Achteraf was de keuze voor Lindkirchen niet verkeerd.

Ik zat nu op een mooi setje landweggetjes langs het riviertje de Abens en kwam weer langs allerlei hoppenvelden. Onderweg weer allemaal bordjes die aangaven dat ik de hoppentour volgde. Zo kwam ik door Train waar een zondagmarkt was, en even later fietste ik op een joekel van een kerk af in Biburg. Biburg bestond eigenlijk alleen maar uit die kerk, die bij een klooster bleek te horen. In Abensberg stak ik op voor een bak koffie met een punt taart. Het was immers zondag. Midden in dat stadje zat ik heerlijk in het zonnetje op een terras van een koffie-Italiaan.

Lees de rest van dit bericht

Aug-13: Badplaatsen

Jacobabad, Abbottabad, Islamabad, Shujaabad, Khairabad, Sadiqabad,
Faisalabad, Liaqatabad, Noorabad, Faqeerabad, Hayatabad, Iqbalabad,
Qaidabad, Jauharabad, Ismailabad, Jalalabad en natuurlijk Hyderabad.

Aanvulling:

Lees de rest van dit bericht

Aug-04: 4 Buizicht

In Zeddam was het ook erg warm en dat bleef het tot diep in de nacht. Gelukkig kwam toen eindelijk de (door het KNMI beloofde) stortbui. Dat ding zou al aan het eind van de middag komen en was dus duidelijk flink overtijd. Na die bui koelde het gelukkig iets af en kon ik eindelijk de slaap vatten.

De volgende dag ging ik op zoek naar m’n kennis. Haar oude huis wist ik wel te vinden, maar dat stond te koop met alle luxaflexen dicht. Ik wist dat ze zou verhuizen en ook zo ongeveer waar naartoe. Dus ging ik net als gisteren nog maar eens rondneuzen in hartje Wehl.

Wat gisteren dus niet lukte, lukte nu in 1 keer. Ik reed zo op het nieuwe apartementengebouw af en het was me wel duidelijk dat zij daar moest wonen. En jawel op 1 van de brievenbussen stond haar naam. Zoals verwacht was ze thuis en ze vond het erg leuk dat ik even langskwam.

Lees de rest van dit bericht

Apr-25: Na regen komt …

… zonneschijn, zegt men. Volgens mij is dat niet altijd waar. Het is wel zo dat er na regen geen regen komt, maar gezegsmatig bekt dat schijnbaar minder. Mack vond 1 van m’n 6 kopfoto’s niet zo mooi; de foto van de ‘vuilverwarming’ in Alkmaar. Deze dus:

Ik heb die foto een paar jaar terug gemaakt, toen een zware bui net achter me langs trok. In dit geval wel ‘Na regen komt zonneschijn’. Maar dan niet voor Xiwel, want ik hield het voor die zonneschijn ook droog.

Omdat ik vaak fiets vind ik het niet zo moeilijk om buien te ontwijken. Gisteren fietste ik naar een kennis in Zaandam. Het was heerlijk weer met wel wat tegenwind. Halverwege ging toch m’n jas uit omdat ik het met een graad of 19 te warm vond.

Ik had bedacht rond een uur of 5 huiswaarts te gaan omdat er tegen de avond wat buien zouden komen. Het liep wat uit en ik nam de fiets van kwart over 5. Net toen ik bij mijn fiets stond voelde ik de eerste druppels al. In de verte zag ik dat het richting kust droog was. Dus pastte ik mijn tochtje aan en ging ik via Assendelft en Heemskerk terug naar Alkmaar. Dat is maar 3km langer en onderweg heb ik geen druppel gehad. Dat terwijl de lucht boven de rechtsstreekse route, langs de oostkant van het Alkmaardermeer, behoorlijk donker was. Daar had ik het dus flink op kunnen lopen.

Een dag daarvoor was het nog wat warmer en zonniger en fietste ik een groter rondje via Callantsoog en Schagen. En ik was nog niet in huis of het begon te regenen. Dat terwijl ik me totaal niet gehaast heb. In Schagen zat ik heerlijk op het terras en zag daar de lucht betrekken. Maar dat ging zo langzaam dat ik er niet nerveus van werd. Ik bedacht wel m’n route iets aan te passen door de kortste weg naar huis te nemen; ‘Je weet maar nooit.’ Dat bleek dus een handige keuze.

Nog even terugkerend op die kopfoto. De huisvuilcentrale is behoorlijk groot en is tot op 20km te zien. Het is dus een soort ‘landmark’. Inmiddels doet dat ding het vrij goed en levert het huisvuil de electriciteit en warmte van een kwart kolencentrale op. Dat bespaart flink wat CO2 van de kolen en gas die hierdoor in de grond kan blijven.

Vuil is dus energie. Misschien is dat wel de reden dat Alkmaar een zeer laag huisvuiltarief aan z’n burgers berekent. Als die huisvuilcentrale het nog beter gaat doen krijgen we misschien zelfs geld voor ons huisvuil.


Nog 2 links:

Directeur van de Huisvuilcentrale bij Casa Luna (link doet het nog maar enkele dagen)

Beatrix opent B-houtcentrale (afvalhout => energie)

1250-Landau

Het hotel in Speyer was me iets te groot. Toch zat ik wel lekker op loopafstand van het centrum, en daar heb ik wat ongemakken voor over. Na mijn opknapbeurt liep ik dan ook in zomerse kledij naar het centrum en vond ik er een leuk Italiaans restaurant. Ze hadden een lekker terras en een goede prak pasta. Volgens mij was de laatste pastamaaltijd alweer een week terug in Nijmegen.

Net toen ik het eten en het toetje op had viel er een druppel. En nog een dikke. Dat bleek totaal geen probleem, automatisch schoof een grote luifel over ons heen. Toch had ik er lang genoeg gezeten en bedacht naar het hotel terug te gaan.

Nog geen 100 meter verder bij de grote stadspoort begon het opeens flink te donderen en barstte de lucht open. Volledig lek. Wat een wolkbreuk! Ik had direct een ‘droog’ plekje gevonden in zo’n oud gebouw met pilaren aan de voorkant. Ondanks dat ik anderhalve meter van het neerslaggebied stond, werden m’n schoenen toch nat van het opspattende water.

Na enkele minuten stonden er 10 mensen om me heen. Allemaal doorweekt. Zij ariveerden duidelijk enkele minuten te laat. Aan de overzijde was een verlicht gebouw waar de regen mooi te zien was. Een imposant gezicht, maar op de foto is dat minder goed te zien.

Na 20 minuten gezellig kletsen (in beide betekenissen) werd het droog en liep ik terug. Wel oppassen om niet onder uitlekkende bomen door te gaan. Zo’n stortbui is mooi om te zien, maar heb ik liever niet onderweg ‘Ins Mitten des Nichtwo’.

De volgende ochtend begreep ik wat er mis is met grotere hotels. Ik had al een OE-reisbus uit Olpe zien staan, een plaats waar ik 3 dagen eerder fietste. Niet erg dat ze met de bus komen, maar ze gingen ook allemaal tegelijk de eetzaal in en wel net voor m’n neus. Toch viel het best mee en door het koudere weer wilde ik toch al niet te vroeg op pad.

De lucht was somber, maar ik had niet de indruk dat er water uit zou vallen. En ook deze dag werd het met de kilometer beter. Via Germersheim fietste in naar Landau. Een mooi gebied met prima fietsroutes over kleine en vlakke landwegen. Hier was ik duidelijk in het tabaksgebied van Duitsland beland. Overal grote bruine schuren waar tabak hing te drogen. Ik kan me niet herinneren dat ik die eerder ergens gezien heb. Die tabaksschuren kende ik alleen van Amerikaanse TV-programma’s.

In Landau scheen inmiddels de zon en was het een graad of 20. Ik vond het een stad die beter in Polen pastte. Het centrum was nogal verlaten, slordig onderhouden en te ruim. Heel anders dan bijvoorbeeld Worms of Speyer waar alles netjes voor elkaar is. Toch had deze stad wel iets, van mij hoeft het allemaal niet zo netjes.

Begin met Kaart | Volgende