Site-archief

Jun-25: Moet Kunnen!?

Zeer onregelmatig blog ik over verkeersonveilige situaties. De laatste keer was een jaar geleden. Dat neemt niet weg dat ik af en toe zoiets op de foto zet. Het gaat me dan niet specifiek om de asomobilist, die zelf doorgaans vindt dat ‘het moet kunnen’. Het gaat me meer om de algemene mentaliteit en ook om hoe onze gemeente er mee omgaat qua ‘prioriteit’. Alkmaar wijkt daarin overigens niet erg af van andere gemeentes. Het heeft simpelweg geen prioriteit. Onze ‘Handhavers’ en ‘Toezichthouders’ vinden onbetaald parkeren een veel ernstiger vergrijp dan gevaarlijk parkeren, waardoor de kans op een ongeluk onder fietsers en voetgangers sterk toeneemt.

Alkmaar heeft 7 behoorlijk grote parkeergarages en een zeer groot parkeergebied in Overstad. Toch wordt er veel langs de straten geparkeerd en ook daar zijn vrijwel overal parkeervakken. Vaak zijn er speciale vakken voor laden en lossen en daar staan dan weer personenauto’s op, die er niet mogen staan. Een bevoorradingsauto wordt dan maar even op de fietsstrook gezet, moet kunnen toch?

Lees de rest van dit bericht

Mrt-19: Onzin Tegels

De mozaiektegel van 2 berichten terug deden me herinneren dat ik ook nog iets wilde bloggen over een stel vreemde tegels in Alkmaar. Ziet hiernaast. ‘Stoep op? Stap af!’ en een verbodsbord voor fietsen moeten aangeven dat je daar niet op de stoep moet fietsen. Op zich begrijpelijk, behalve dan waar die tegels geplaatst zijn. Na wat maanden de stad doorstruinen weet ik van 3 exemplaren.

Een is me te ver weg en misschien ligt ie daar wel goed. Een andere ligt helemaal ten oosten van het busstation en een derde hier vlakbij waar ik zeer regelmatig de binnenstad in loop. Die laatste 2 liggen op plekken waar zeker niet op de stoep wordt gefietst en dat ook nooit een probleem is geweest. Die bij het busstation ligt naast een 2 jaar oud mooi breed, goed geasfalteerd en inmiddels volledig overbodig fietspad.

Lees de rest van dit bericht

Apr-05: Hoogwerkers

Je ziet ze echt overal in alle soorten en maten, maar de echte beruchtheid kwam pas afgelopen Februari toen er een trein tegenaan reed. Dalfsen was al bekend van de schaatsfamilie Wennemars. Zelf weet ik ook dat er een station is aan de lijn Zwolle-Emmen. Grotendeels enkelspoor. Een paar kilometer ten oosten van dat station is daar 1 van de vele overwegen, waar maar enkele lieden per week gebruik van maken.

Zeker deze, die wel verhard is en uitgevoerd met slagbomen maar verder een prutpad betreft. Ik zou er niet voor m’n plezier gaan fietsen en het is door de slingers om. Kan me gezien de ligging voorstellen dat ie zelden wordt gebruikt door iemand die daar woont of kampeert. En nu ging daar dus met een slakkegang een hoogwerker over. Al die hoogwerkers gaan met een slakkegang (kruipsnelheid), ze zijn niet uitgelegd op snelheden boven de 5km/h.
Lees de rest van dit bericht

Mrt-06: De Hoef Niet?

Een van mijn terugkerende verbazingen betreft blindvriendelijkheid in de openbare ruimte. De provincie en gemeente Alkmaar investeren daar veel in en het netto resultaat is behoorlijk waardeloos. Een van m’n laatste verwonderingen betreft winkelcentrum De Hoef in de gelijknamige wijk. Na de Binnenstad, De Mare en Overstad het 4de winkelgebied van Alkmaar met circa 25 winkels waaronder 2 grote supermarkten.

Dat winkelcentrum is flink op de schop gegaan. Het parkeerterrein is behoorlijk vergroot. Niet dat er meer auto’s op passen, maar de toevoerwegen zijn geschikt gemaakt voor SUV’tjes van 4 meter breed. Dat parkeerterrein is er overigens hoofdzakelijk voor de bewoners, de meeste bezoekers van de winkels komen te voet of op de fiets. En ja, die moeten maar wat inschikken vanwege dat verruimde parkeerterrein.

Maar bij deze ‘verbetering’ werd ook plots een blindenpad ingevreesd. Lees de rest van dit bericht

Mrt-27: Alkmaarse Blindvriendelijkheid

In den beginne -toen dit web-log nog Xinix heette- schreef ik vaker over visueel gehandicapten, die ik gemakshalve verder zal aanduiden als blinden. Ik fietste destijds met een aantal blinden, die voorzien waren van prachtige tandems en moeite hadden om voorfietsers te vinden. Door allerlei omstandigheden ben ik na een jaar of 5 daarmee gestopt. De hoofdzaak was de reisafstand. De blinden die ik op deze manier hielp woonden op zo’n 20km, die ik eerste heen en later weer terug fietste. Ik heb geen auto. Dus 40km, of beter 2 uur, nam het me aan reistijd en gelukkig kwamen er wat meer mensen uit de omgeving die af en toe voor hen voor wilden fietsen.

Ik heb wel veel van deze mensen geleerd, omdat ik ook met hen hele stukken liep. Een had een grote geleidehond en de andere 2 liepen alleen met stok. In 2005 haalde ik 2 van hen op, toen Alkmaar in het zonnetje werd gezet als blindvriendelijke stad en daar de ‘Dag van de witte stok’ werd gehouden. Inmiddels heb ik dat verslagje weer teruggeplaatst, zie hier. Je kan daar lezen waar een blinde zo al tegenaanloopt.

In die tijd was er alleen een pad van het station naar het centrum en van het centrum naar het ziekenhuis. Er zijn meer stukjes bijgekomen, maar die mogen geen naam hebben. De grootste toename is in winkelcentrum De Mare. Aanvankelijk wilden de winkeliers en bewoners het daar niet, omdat de winkelkarretjes op de ribbelpaden zouden rammelen. Met een minimale meerderheid bepaalde de gemeenteraad dat er toch iets moest komen en dat werden de zogenaamde tandpasta-strepen, die je ook op sommige stations ziet:
Lees de rest van dit bericht

Mrt-27: Uitritzebra

Onlangs viel me deze situatie op de kruising Hobbemalaan-Terborchlaan op:

Jawel een een zebra parallel aan en direct naast een uitritconstructie. En voor de mensen die dat nog niet weten, voetgangers hebben op een uitritconstructie voorrang met de voorrangsweg mee, in dit geval de Terborchlaan. Die zebra ligt er dus voor Piet Snot. Zelfs de ribbeltegels voor de slechtzienden en goedtastenden gaan over de uitritconstructie. Op deze manier voegt een zebrapad niets toe, behalve dat je een stoeprandje af en op moet.

Geen idee hoelang dit restverschijnsel hier al ligt. Ik kom er zelden. Op de 2 jaar oude foto’s van streetview was het ook al zo, maar toen ontbraken nog het ribbelpad en de fietsstrook. Maar qua voorrang voor de voetgangers over de Hobbemalaan was het niet anders.

Apr-02: Dubbelloops

Een paar weken terug is de Heilooërbrug omgebouwd en zijn daarop 2 verhoogde bushaltes aangebracht. Of dat nou zo slim is weet ik niet. De bussen staan elkaar nu meer in de weg (vroeger was er maar aan 1 kant een halte die bijna nooit gebruikt werd). De grote stroom fietsers, die hier dagelijks passeert, kan nu niet meer even snel de stoep op vluchten als zo’n Connexxion-gevaarte voorbij komt.

1 voordeeltje kan het wel hebben. De auto’s gaan er niet meer parkeren langdurig wachten met de rechterwielen op de stoep. Dat levert ze op z’n minst een platte uitlaat op. Hieronder de werklui die doende zijn met de halte:

Lees de rest van dit bericht

Jun-24: Gratis Voetmassage

Anderhalf jaar terug heb ik een logje gemaakt over het in de zon zetten van Alkmaar. Tijdens de Wittestokdag kreeg de gemeente een prijs uitgereikt die vooral betrekking had op de ‘Citycircle’. Dat betrof toen een halfafgemaakte (om-)looproute tussen station en binnenstad, die speciaal geschikt was gemaakt voor visueel gehandicapten.

Na die tijd is het erg stil gebleven. Het pad bleef vrijwel ongebruikt waar het de slecht- of nietziende medemens betrof. Andere mensen liepen er wel, maar veelal niet op de bekende gele ribbeltegels. Daar wordt nog altijd omheen gelopen, ook omdat ze net buiten de ‘ideale lijn’ liggen. Ik meldde in dat eerdere logje dat er troep op het pad werd gezet. Die reclameborden en prullebakken zijn er nog regelmatig te vinden. Ik heb het opgegeven om die dingen te verplaatsen, simpelweg omdat ik er niemand mee van dienst ben.

Lees de rest van dit bericht

Jan-23: Witte Stok Poll Uitslag

Er komen de laatste tijd geen pollstemmers meer bij en daarmee leek het me verstandig om de poll af te sluiten. Het was ook een lastige vraagstelling, waardoor niet elke logbezoeker dacht: “die vul ik effies in”. Ik vind het dan ook zeer netjes dat deze toevallige voorbijgangers er niet zomaar een slag naar geslagen hebben.

De Poll zelf had ook een foutje door de 2 opties “meer” en “minder”. Beide waren op 2 tegenovergestelde manieren uit te leggen. Ik heb dan ook de meers en minders uit de uitslag gehaald, om de uitslag betrouwbaarder te maken.

Van de overige keuzes heb ik het gemiddelde berekend en kwam ik op 1571 mensen per Witte Stokgebruiker. Zelf dacht ik aanvankelijk aan 1 op 1000, maar dat blijkt dus te hoog. Er zijn getallen bekend van het aantal mensen die blind zijn en aangewezen zijn op de witte stok. Dat zijn er circa 18.000. (dus 1 op 911) Daarnaast zijn er ook mensen met beperkt zicht die een witte stok (en/of geleidehond gebruiken). Theoretisch zouden het er dus nog meer moeten zijn.

Toch is dat allemaal niet zo. Want veel oudere mensen met een slecht of geen zicht gaan zeer weinig het huis uit. Als het al gebeurt, dan in een beperkte bekende omgeving niet ver van het eigen huis. In veel gevallen laten zij zich halen en brengen door kennissen, directe familie of speciaal vervoer. Dit beperkt het aantal mensen dat los rondloopt met een witte stok aanzienlijk. Die 1571 zou dus best wel eens een zeer betrouwbaar getal kunnen zijn.

Het verklaart ook waarom ik vrijwel geen blinde mensen hier in de stad zie, en dat daardoor hun mooie blindenpad ingepikt wordt door reclameborden. (Opgestaan plaatsje vergaan.)

Onlangs was ik weer eens met de sneltram van Utrecht naat Nieuwegein-Zuid (en later terug). Het viel me op dat alle tramhaltes in Nieuwegein uitgevoerd zijn met ribbeltegels. De tram heeft een gelijkvloerse instap die dicht tegen de perrons sluit. De tram is van binnen ook helemaal vlak en erg ruim. Een lust voor de visueel gehandicapte, die voldoende ruimte heeft voor stok en hond. Maar in de 15 jaar dat ik af en toe met die tram ga heb ik er nog nooit een blinde in gezien.

Bij het grootste sneltramstation van Utrecht-Centraal viel me op dat daar in helemaal geen ribbeltegels waren. Net zo min als op het behoorlijk lange pad naar het treinstation. Dus de drukste en belangrijkste sneltramhalte zijn ze vergeten. Je mag je dan ook afvragen waarom daar niet eerst mee begonnen is. Is hier ooit over geklaagd bij Connexxion of de gemeente Utrecht? Zo niet, dan bewijst dat dat er vrijwel geen gebruik gemaakt wordt van deze tram door visueel gehandicapten.

Ik heb de indruk dat iemand die blind is toch liever met de bus gaat dan met deze sneltram. De reden is waarschijnlijk de chauffeur die een oogje in het zeil houdt. Als dat zo is, dan is het verstandiger om meer geld te besteden aan betere bussen, waarbij er meer ruimte komt voor een geleidehond.

Oct-15: Alkmaar in ’t zonnetje

Gisteren (14 oktober) was een onwerkelijke dag en die leek achteraf geheel om mij georganiseerd te zijn. Zelf wist ik dit niet en de diverse organisators evenmin. Het was de ‘Dag van de Witte Stok’ die dit jaar in het teken stond van fietshinder. De landelijke Fietsersbond werkte mee aan de dag en ik ben sinds enkele jaren actief lid voor de regio Alkmaar. De organisators hadden Alkmaar uitgekozen voor het officiële deel en het zou leuk zijn als ik ook langs kwam. “Misschien hebben we je nodig” (om foldertjes uit te delen). En omdat ik een van de weinigen ben die op een doordeweeks dag kan bood ik me dan ook aan. Dat aanbieden danwel gehoor geven aan een Fietsersbondwens gebeurde een dag of 3 eerder.

Een dag later belde een kennis van me, met wie ik nog steeds een stuk wil tandemmen. Door mijn vakantie en veel Fietsersbondwerk is het daar nog steeds niet van gekomen. Maar daar belde hij me niet voor. Hij wilde weten of ik misschien naar ‘De dag van de Witte Stok’ ging. Dat kon ik dus bevestigen.

Eergisteravond belde een andere kennis van me, die me regelmatiger belt. Met hem heb ik vaker getandemd. Hij belde niet voor de Dag van de Witte Stok. Hij is echter net als die andere kennis volledig blind en een echte stokloper. Dus vroeg ik of hij iets met zo’n dag had. “Niet zo”, was zijn antwoord. Toen ik vertelde dat ie in Alkmaar werd gehouden, veranderde hij prompt van afhoudend in sterk geïnteresseerd. Hij werkt in Alkmaar en omdat ik ook ging leek het hem leuk om ook te komen. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Dus afgesproken dat ik hem bij het station zou op halen, zoals ik dat vaker heb gedaan.

Ik woon tegen het centrum en bezoek de binnenstad en het stationsgebied te voet. Om bij het station te komen stak ik onderweg de Geestersingel over bij de Bergerbrug. Daar ligt een prima zebra en net als de zebra’s rond mijn huis wordt daar door automobilisten goed gestopt. Voor mij stak een groepje van 8 voetgangers over en bleven de auto’s aan weerszijde netjes wachten. Een fietsster deed dat niet. Ze gebruikte de zebra om “ongeoorloofd” af te slaan richting binnenstad. Ik begrijp dat wel, op deze manier wordt het omfietsen over een zeer wijde rotonde vermeden. Zelf zou ik het dus ook doen. Echter niet op haar manier, zij slingerde zich tussen de 8 zebragangers door. Niemand raakte gewond en niemand gebaarde ook maar iets. Enkelen moesten wel een stapje inhouden en deden dat dan ook.

Die vrouw op de fiets kwam in mijn richting waardoor ik haar en haar fiets goed kon bekijken. Een goed verzorgde vrouw van ca. 50 jaar met een goed onderhouden en recente fiets. Het geheel gaf me de indruk dat zij een goede opleiding genoten heeft en mogelijk een baan heeft met enige status. In elk geval geen opgeschoten puber of ma Flodder-typ. Van een dergelijke maatschappijgenote verwacht ik zo’n snijpartij niet. Toch gebeurt het en ook zeer regelmatig. De voetgangers op de zebra ondergingen het ook min of meer als vanzelfsprekend. In feite doen die voetgangers hetzelfde als zij op de fiets zitten. “Zo gaat dat nu eenmaal.” Fietsers en voetgangers kunnen elkaar horen, hebben oogcontact en kunnen door hun beperkte snelheden tot op het laatste moment een bochtje bijsturen om een aanrijding te voorkomen. Die aanrijdingen vinden dan ook vrijwel niet plaats, op een manier zoals zwermen vogels ook niet botsen.

Dit “geaccepteerde” fietsgedrag is echter wel een ramp voor visueel gehandicapten die aangewezen zijn op een stok en hun gehoor. Het ‘oogcontact’ is bij hen niet mogelijk. Zij wachten bij een zebra tot AL het verkeer stopt. Met het verkeerslawaai is het al moeilijk om dit te bepalen, zeker gezien fietsers zeer weinig geluid produceren. Erger is het nog als tijdens het oversteken een fietser vlak langs een niet-ziende suist. Op dat moment is een fietser iets meer te horen en zeker te voelen door de luchtverplaatsing. Kortom visueel gehandicapten worden hier panisch en flink onzeker van. Geleide honden (die ook op het verkeer letten) blijven netjes wachten tot ook de fietsers gestopt zijn. En die doorfietsers die nog wel een gaatje zien, zorgen ervoor dat de hond (en dus de baas) blijft wachten, waar andere voetgangers oversteken.

Kortom zo’n simpel voorvalletje gaf maar weer aan waar 1 van de problemen zit, en het gebeurde ‘toevallig’ vandaag op mijn pad. Bij het station aangekomen viel daar de ellende mee. Dwz daar is een strook gele sleuftegels voor visueel gehandicapten en fietsers willen daar regelmatig een zwerffiets achterlaten. Fietsen ‘stallen’ op dit stationsplein is in het geheel verboden, daar zijn rekken voor op andere plaatsen. Toch stonden ook nu weer een 50-tal fietsen tegen een 5-tal zielige boompjes en tegen wat telefooncellen. Een brommer stond wel op het pad, dat iets later gebruikt zou worden door een flink aantal blinden opweg naar de bijeenkomst.

Al met al is de rommel van slecht gestalde fietsen (en brommers) een ware ramp voor de stoklopers. blinde geleidehond Overal waar je tikt, tik je wel tegen iets. En waar moet je dan lopen? De kennis die ik ophaalde heeft een geleide hond en dat beest trekt zijn baasje zeer handig langs dit soort obstakels. Zijn baas gebruikt ook een witte stok, maar moet in dit soort ‘mijnenvelden’ sterk op zijn hond afgaan. Maar zoals gezegd de rotzooi viel mee, enkele weken terug was het er beroerder.

Een week eerder stond deze foto in de krant Een taxi-chauffeur en een NS-verantwoordelijke (rechts) die klagen over fietsen op het blindenpad. Vooral de NS-er heeft wat mij betreft boter op zijn hoofd. Er staat geen blinde of andere padgebruiker op de foto, de fotograaf zal daar lang genoeg op gewacht hebben.Onlangs heb ik daar fietsen geteld. Dat waren er 707, terwijl er rond dat gebied 516 fietssleuven beschikbaar zijn. Dus bijna 200 tekort. De helft van de rekken is van het oude hela-hola-type, gammel en zonder aanbindmogelijkheid. Als het om acceptabele rekken gaat, dan zijn er ‘maar’ 461 tekort. Het ontbreekt ook aan overkapping. Goede rekken met overkapping zorgen er voor dat het aantal zwerffietsen (en zwerfbrommers) sterk afneemt. Waar dus ook voetgangers profijt van hebben door een opgeruimder stationsplein.

De bus kwam iets te laat waardoor ik een tijdje moest wachten. In Alkmaar hebben ze een uitstappunt waar elke bus de passagiers bij de ‘voordeur’ van het treinstation uitzet. Die bussen komen dan ook vrijwel allemaal achter elkaar binnen om de bussagiers een goede aansluiting te geven op de trein richting Amsterdam. Een bus doet dat volgens het boekje en bij een 2de bus lukte dat al niet meer. Een vrachtwagen die de stations-AH bevoorraad had zich tussen de bussen gedrongen en bleef staan op de uitzetplek. De motor bleef draaien en de grote Carrier-airco ook. Bij elkaar een flink lawaai dat het geluid van de andere bussen overstemde. Blinden hebben hier flink last van daar ze erg op hun gehoor zijn aangewezen. Als zo’n lawaaimaker vervolgens op een cruciale plek blijft staan, dan is het feestje compleet. Een blinde had duidelijk last van dit voertuig.

Het nadeel van deze pretparkeerder is ook dat de andere bussen hun passagiers maar op een andere plek uitzetten, in dit geval achter de lossende vrachtwagen. Voor een ziende is dit al lastig, omdat je langs zo’n vrachtwagen naar het station moet en het op die plek zeker niet ruim is. Voor blinden is het echter nog een stapje erger. Zij meten in hun hoofd alle plekken af waar ze zich kunnen bevinden. Op bepaalde plekken maken ze gebruik van een referentiepunt. Die uitstapplek is dus zo’n referentiepunt en die blijkt door deze ongein plots 20 meter oostelijker te zijn. In het algemeen zou de gemeente en Connexxion het niet moeten toelaten dat de bevoorrading van het AH-zaakje op deze manier gebeurt. Dit is geen incidentje wat een keer per dag voorkomt. Het was ook geen vrachtwagen van AH maar een vrachtwagen met voedseltype A. Een kwartiertje later komt er een andere vrachtwagen met frisdranktype B en zo volgen er nog een paar. Het spul gaat ook niet alleen naar het AH-tje, maar ook naar wat andere kleine nering in het stationsgebouw. Met betere losafspraken kan hoedanook veel irritatie voorkomen worden.

‘Mijn’ blinde had er geen last van, gezien ik hem op kwam halen. Inmiddels zag ik ook de andere kennis al tikkend van het perron komen en liepen we gedrie richting manifestatie. Doorgans snij ik af door de Spoorbuurt, maar nu leek het me toch verstandiger om de officiële looproute richting centrum te nemen. Een jaar of 5 terug is die aangelegd en zaten er van het begin tot het eind de bekende gele ribbeltegels in. Een groot deel daarvan is vervangen door een soort afwijkende bestrating. De meelopende tasters konden niet zoveel met de huidige situatie. Halverwege de Stationstraat groeit er nog altijd een dikke lantaarn midden in dit pad en bij de kroeg staan nog altijd stoeltjes op het overgebleven stukje ribbelpad.

Om de bocht liggen de ribbeltegels er nog wel. Het viel deze keer mee met de rommel die een aantal zaakjes hier ter reclame op de stoep heeft staan. Waarschijnlijk zijn zij ingeseind over deze dag. Bij de drukkerij werden de ribbeltegels afgesloten door een vuilnisvat, met de kreet ‘NederlandSchoon’. Zelf dacht ik: ‘.. om te beginnen met het verplaatsen van dit blokkerende zwerfvat’. Verderop kwamen we bij de eerder besproken zebra waar we ongehinderd door konden lopen.

Een oploopje bij de bank tegenover de bieb gaf voor mij duidelijk aan waar de manifestatie plaatsvond. Met elkaar stond er een persoon of 50 en was de stokdichtheid hoger dan ik ooit gezien heb in de stad. Voorts nog een half dozijn geleide honden en een rist fotograven van de diverse media. Een aantal Bello-schoolkinderen uit de Spoorbuurt liep geblinddoekt met stok in de rondte om te ervaren hoe het is om in het verkeer niets te zien. Ook de voorzitter van de Fietsersbond mocht deze ervaring opdoen, net als de wethouder die verantwoordelijk was voor de looproute die we net hadden gevolgd. Onderwijl werden passerende fietsers gewezen op deze overstekende blindgangers. Het is hier een fietsgebied en zo nu en dan zat daar ook weer zo’n ‘creatieveling’ tussen. Die kregen naast de gebruikelijke folder ook een extra preek. Waar ik me bij de eerder genoemde zebra-fietsster inhield (wegens tijdgebrek), kregen deze slachtoffers de volle laag.

Zelf zag ik nog kans met enkele mensen te spreken over het tandemkoppel-idee, waarbij fietsers en visueel gehandicapten iets aan elkaar hebben.

Na een uurtje ging de meute naar het oude gemeentehuis dat een paar honderd meter verder staat. De scholieren en nog wat andere mensen waren afgehaakt en de burgemeester en nog wat anderen aangehaakt. Het gezelschap paste keurig in de mooie raadskamer. Daar werd ook meer de reden van de keuze voor Alkmaar duidelijk. Alkmaar werd namelijk in het zonnetje gezet voor hun ‘Citycircle’ en de positieve samenwerking tussen gehandicapten en gemeente.

En plots viel bij mij het 20-centstukje. Naast actief Fietsersbondlid, Alkmaarder en voorfietser voor visueel gehandicapten was ik ook nog eens ‘Citycircle’-kenner bij uitstek. Ik vroeg me op dat moment af of er nog iemand in het gezelschap was met dezelfde hoeveelheid raakvlakken, en ik schat dat dat niet het geval was.

Natuurlijk werd vanuit diverse hoeken uitleg gedaan dat het beter is om fietsen netjes te stallen en dat ook fietsers netjes rekening moeten houden met gebruikers van de witte stok. Maar dat had ik natuurlijk al onderweg ondervonden. Als een visueel gehandicapte zijn stok op een willekeurige plek omhoog steekt, dan hoort het overige verkeer hem of haar de doorgang te verlenen naar de overzijde. Dit staat netjes in de verkeersregels (artikel 49) en geldt ook voor de bestuurder van een fiets. (Zelf vraag ik me dan weer af of dit ook opgaat voor de A9.) Om kort te gaan Alkmaar kreeg de ‘Buiten-gewoon-Veilig’-prijs voor het goede werk.

Maar nu vraagt u zich af wat is in hemelsnaam die ‘Citycircle’? Dat is dus het pad waarover we liepen tussen het station en de binnenstad. Er zijn nog meer stukken pad en met elkaar vormt dat een cirkel door de stad. Naar mijn mening ontbreekt het allerbelangrijkste deel tussen de binnenstad en ons regio ziekenhuis. Voor zienden is dit ziekenhuis te voet al belabberd te bereiken, ondanks dat het ziekenhuis vrijwel tegen de binnenstad ligt met daartussen mijn bescheiden appartement. Rollatorgangers, rolstoelen en blinde met geleidehond (en alle voetgangers uit de parkeergarage) worden naar het ziekenhuis afgescheept met een trottoirtje van 4 tegels breed. Kan het niet ietsje breder? De benauwdheid breekt vooral op aan de zuidkant, waar mensen langs moeten die hun auto bij het huidige AZ-terrein parkeren. Vaak loopt zo’n gezinsgroepje bezoekers over de fietsstrook omdat de stoep te smal is.

Gelukkig kregen we te horen dat er ook een blindvriendelijk pad bedacht is naar het ziekenhuis. Maar wordt het ook wat ruimer en hoe gaan ze dat dan doen? Ik ben erg benieuwd.

Dat ik een ‘Citycircle’-kenner ben heeft te maken met maken met de ligging van m’n huis, en mijn interesses voor zaken die met wandelroutes en visueel gehandicapten te maken hebben. Kortom als ik ook maar wat boodschappen haal zie ik altijd wel een stukje van dit pad en vrijwel nooit een loper met taststok. Ik begin me af te vragen of die er wel zijn. Zelf kwamen met mij 2 blinden van buiten mee, de 1 woont 15km en de ander 20km van deze stad. In de 5 jaar dat ik zeer regelmatig door de binnenstad loop (4x per week) en ik zeer goed oplet heb ik in totaal 3 visueel gehandicapten gezien, dus 0,6 per jaar. Een liep met zijn zwarte hond bij het belastingkantoor 2km van de binnenstad, een andere vrouw met witte geleidehond liep over het Ritsevoort waar geen blindentegels zijn en 1 persoon liep zonder hond langs de Kennemerstraatweg en moest het ook doen met reguliere tegels.

Tot vandaag had ik nog geen echte ‘citycircle’-gebruiker gezien. Wat ik ook bijna niet zie in Alkmaar zijn rollatorgebruikers. Toch weet ik dat er zeer veel zijn (15x meer dan stokgebruikers) en dat een deel van deze mensen echt wel een stukje op pad gaat. Misschien is het wel zo dat de ribbels van de ‘citycircle’ vervelend zijn voor rollators. Maar eerlijk gezegd ligt het echte probleem bij de schuinaflopende straten en de ongerieflijke oude straatjes. Rolleer maar eens door de Zilverstraat, 1 van de toegangen tot de binnenstad. Rollatorgebruikers zijn wel te vinden in het killere Noorder Arcade waar een prachtige gladde vloer ligt. Ik gaf al aan dat de looproute tussen binnenstad en het ziekenhuis waardeloos is.

Alkmaar mag dan een prijs hebben en -zoals door de sprekers gezegd:- op de goede weg zijn, toch is er nog veel te verbeteren. Zo kunnen mensen met een loophandicap niet bij de perrons komen vanaf de noordzijde van het centraal station. Daar is alleen een trap voorhanden. Bij station Alkmaar-Noord zijn ook alleen trappen en moet er bij een retourtje altijd 1x via die trappen onder het spoor door gelopen worden. Maar ik geef toe dat deze situatie meer aan de NS ligt dan aan de gemeente.

Door het niet gebruiken van de ‘citycircle’, laten de blinden en slechtzienden het kaas van hun brood eten. ‘Opgestaan, plaatsje vergaan’ geldt ook hier. Fietsers weten dat dondersgoed, zij verdedigen hun positie in het Alkmaarse door er flink in de rondte te trappen. De Fietsersbond doet dit door regelmatig overleg met de gemeente en af en toe een actie zoals vandaag. Sommige fietsers doen het door assertief door het verkeer te manouvreren, zoals de zebra-fietsster. Inmiddels wordt in Alkmaar voor 50% van de verplaatsingen de fiets gebruikt. Lopers, brommers, autoers en OV-ers hebben het nakijken.

En voor alle duidelijkheid: ‘Haal uw troep van de stoep!’ en ‘Geef gebruikers van de Witte Stok de ruimte!’


Aanvulling


Een dag later kwam ik op weg naar de winkel dit tafereeltje tegen. Een tafel met daarop enkele foldertjes en een bord. Het was me duidelijk, inmiddels was het de ‘Dag van de Starters’. En jawel dit setje stond ‘langs’ de ‘citycirle’ in de Gasthuistraat op nog geen 50 meter van onze manifestatieplek. Vooral zo’n gedrapeerd tafelkleedje is een lust voor een stokvoeler. “Zit ik in hondepoep te prikken of is dit iemands trouwjurk?”

Ook de naastlopende geleidehond is blij; “Lekker hordelopen, eerst een korte jump over het bord en daarna een lange over de tafel.” Maar waarschijnlijk houdt hij zich in en drukt ie zijn baas behendig van het blindenpad.