Site-archief

Okt-24: Vlieghoogtes Alkmaar

Op dit moment is er een heel gedoe over de toekomstige vlieghoogtes als Lelystad op termijn 8% van de Schipholvluchten over gaat nemen. Dwz 45.000 vluchten per jaar naar Lelystad en 510.000 vluchten per jaar naar Schiphol. Als ik het overzicht voor de petitie van VechtdalFM begrijp, dan krijgt heel Nederland hier ‘last’ van:

Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Jun-15: Haarlemmerminder?

Bij de watertoren van Assendelft bedacht ik dus lekker door te fietsen en de pont van Buitenhuizen te nemen om eens naar Hoofddorp te gaan. Het was prachtig fietsweer en de stevige rugwind maakte deze optie wel heel aantrekkelijk. Daarbij had ik Hoofddorp nog nooit echt bezocht. Ik zal wel eens langs de randen gefietst zijn, maar een bezoek aan het centrum kon ik me niet heugen.

Daarbij had Leander Mascini onlangs een verhaal geschreven over de belabberde tegelfietspaden aldaar. Dat sloot aan bij mijn ervaringen rond gemaal de Cruquius en een keer dat ik dwars door de Haarlemmermeer fietste van Haarlem naar Utrecht. Dat zijn echter wel gedateerde herinneringen en stammen zelfs van eind vorige eeuw. Dus wilde ik wel eens zien of er het een en ander veranderd en liefst verbeterd is.

Lees de rest van dit bericht

Jul-21: Vliegmatig (3)

Vanaf 1995 werd het vliegen een stuk minder. Op dat moment weer meer werk op het kantoor en veel minder in de buitenlandse fabrieken. Neemt niet weg dat ik nog een paar keer naar Brazilië heen en weer ben geweest. Destijds vloog men het rondje Schiphol-Rio de Janeiro-Sao Paulo-Schiphol. In Rio heb ik alleen op de luchthaven gestaan, en heb vandaar in een benauwde ruimte over de stad gekeken. Meer werd het niet.

In Sao Paulo stapten we over op een binnenlandse vlucht naar Belo Horizonte en vanaf daar nog een paar uur met de auto. Sao Paulo hebben we wel beter bekeken. Dat ligt hoger op een meter of 1000 en daarom is het er niet zo warm. Waar we werkten was de temperatuur maar net boven de 20 graden, omdat daar de hoogvlakte op circa 2000 meter lag. Veel plezieriger dan bij Chicago, waar het zomers tot ruim 35 graden in de schaduw was en daarmee 50 graden in delen van de fabriek. In de winter hadden we een paar weken overdag -20 (celsius), zodat er in de fabriek her en der ijs te vinden was.

De luchtvochtigheid was ook prima in Minas Gerais. Wat dat betreft was TaiWan het ergste. Dat tropische eiland had van zichzelf al een luchtvochtighied van gemiddeld 85% en onze waterzuiveringsinstallatie met grote bakken dampend water vulde dat aan tot 100%.
Lees de rest van dit bericht