Site-archief

0851-NiederSchelden

Na Olpe ging ik via Wenden naar Kreuztal en Siegen. Dat lijkt niet zo’n logische route, maar had het voordeel dat ik rustige wegen kon gebruiken. De hoofdroute Olpe-Kreuztal-Siegen was mij op de kaart te rood, danwel te autoweggerig.

Bij Siegen bleek dat geen enkel probleem te zijn. Ze hadden daar de autoweg met pijlers opgetild om er flink wat parkeerplaatsen en vooral een snel fietspad onder te leggen. Dat ging als een speer. Ik fietste waarschijnlijk net zo hard als de auto’s boven me, die ik niet zag en niet hoorde. Ik hoefde niet bang te zijn voor een verbrande huid of enige neerslag en had toch links en rechts uitzicht.

Na een kilometer of 8 begreep ik dat ik af moest slaan, anders ging ik -net als de auto’s boven mij- langs het centrum. Ter hoogte van de hoogste kerktoren vond ik een weg linksaf en was ik zo in het centrum. Daar lag ook een heuvel met overblijfselen van een kasteel. Die bovenstad was een stuk mooier dan de benedenstad, waar het verkeer muurvast stond. Helaas was boven maar 1 hotelletje en die was vol.

Vandaag werd ik niet opgejaagd door dreigende luchten en ik nam de tijd om een gunstige slaapplaats te vinden. In Siegen was een groot hotel gesloten en dat gaf schijnbaar een belasting op de overige hotels. Mijn idee was om het dan maar iets verderop te zoeken. Neunkirchen had misschien wel wat. Onderweg kwam ik nog een hotelletje tegen. Ook vol, maar met een goede tip om het 2km verder in Nieder Schelden te proberen.

En daar kon ik zo terecht. Aan de voorkant sprak het gebouw me niet aan. Ik verwachte leden van de Adam’s familie achter de deur te treffen. Het bleek echter een onvervalste herbergier met gezellig vrouw, beide achter de ruime bar. Binnen was het dan ook een stuk gezelliger dan buiten. Voor 30 euro had ik een grote oude kamer met een fonkelnieuwe badkamer met douche en WC. Het bed was ook goed.

Door het kleine raam hoorde ik een koor zingen. Ik dacht dat dat ergens bij een kerk vandaan kwam. Later begreep ik dat in dit gasthof een zaaltje was met oefenend mannenkoor. Ik merkte dat pas toen ik er ging eten.

Tijdens mijn avond-ommetje zag ik dat dit voordorp van Siegen op de grens lag van NordRhein-Westfalen en Rheinland-Pfaltz. Nog geen kilometer verder stond ik in een buur-dorpje in het buur-Bundesland. In beide dorpen was weinig te doen en de schaarse restaurants spraken me niet echt aan. Het leek me daarom wel wat om bij hoge uitzondering te eten in het gasthof, dat een uitgebreid menu met een setje visgerechten had. Ik probeer afwisselend te eten en Zalm op een bed van spinazie met gebakken piepers had ik deze reis nog niet naar binnen gewerkt.

Ondanks dat het interrieur en vooral de buitenkant er -net als het paar zelf- extreem eenvoudig uitzag, kreeg ik op een haute-cuissine-manier een groot bord met het gerecht in een opmaak die sjiek-plus was. Daarbij smaakte het ook nog eens zeer goed en dat voor een prijs die v/d Valk hooguit voor het kindermenu rekent.

Terwijl ik peuzelde kwamen stuk voor stuk de Nieder Schelder Sängerbuben binnen en bierden hun oefenavondje af aan de Stamtisch.

Wat had ik me verkeken op die grauwe leistenen gevel. Als ik niet getipt was over dit hotelletje, dan was ik er zeker voorbij gefietst. Terwijl het precies was wat ik zocht.

Begin met Kaart | Vervolg

Advertenties