Site-archief

Nov-16: 0860-Kastellaun

Voor de volhouders komt hier nog een stukje vervolgverslag van m’n laatste fietsvakantie. Minder frequente bezoekers van dit weblog wil ik bij deze wijzen op de ‘Begin met Kaart‘-link onderaan deze ‘zwerflogjes’. O ja, het eind komt in ’t zicht, van de 972km heb ik er inmiddels zo’n 860 verslagen.


Bij Simmern vond ik dus dat spoorfietspad. Al snel begreep ik aan de vele bordjes dat ie zo’n 38km lang was. Daarmee snapte ik ook dat ie niet door ging naar Boppard, maar eindigde in Emmelshausen.

Het pad werd goed befietst en ik kwam dus regelmatig schooljeugd en collega fietsrecreanten tegen. Een van die recreanten vertelde me dat vanaf Emmelshausen nog gewoon de trein rijdt naar Boppard. Daar kan de fiets in. Je kan er ook redelijk parallel aan fietsen en je kan zoals de meeste schijnen te doen eerder rechtsafslaan richting Rijndal.

Lees de rest van dit bericht

Nov-11: 0830-Soonwald

Vanuit Kirn was het eenvoudig fietsen naar Simmertal. Daar begint het Soonwald en zoals ik eerder tikte was dat een soort reisdoel geworden. Eigenlijk kwam dat idee rond Saarburg bij me op. Op die manier zou mijn vakantie niet te lang worden en had ik de mogelijkheid om de trein door het Rijndal naar huis te nemen.

Simmertal is een gehucht, met een 1 zaakje, een slager/bakker/kiosk die ook een koffiehoek had. Ik had de indruk dat ik daarna nog minder aan horeca of winkels zou vinden, dus heb ik er lekker aan de koffie met gebak gezeten en een half literje cola voor onderweg meegenomen. Achteraf bleek dat een goeie zet, ik bleef zeker 40km verstoken van enig verkooppunt.

Lees de rest van dit bericht

Oct-21: 0625-Vijfstromenland

Het zonnige weer bleek nog een dagje aan te houden. Toen ik uit Bitburg vertrok, had ik dan ook vlot bedacht om het deze dag niet al te moeilijk te maken. Ik zocht dus weer de Nims op en wilde daarlangs afzakken naar Echternach, waar ie via de Prüm in de Sûre uitmondt. Alleen ging dat niet helemaal goed. Ik liep ergens na Stahl op een heuvel vast bij het erf van een boer. Dus maar weer de heuvel af en toch een iets grotere weg opgezocht.

Dat werd een kruising verder meteen een hele grote autoweg waar de E29 over loopt. Ik mocht er waarschijnlijk wel op fietsen, maar dat leek me nix. Dus bij de eerstvolende afslag meteen rechtsafgeslagen. Toen trof ik het, van daar was er de Nimsroute. Een kilometer verder ging die over een oude spoorlijn en had ik een prachtig nieuw en breed asfaltfietspad onder de wielen. Ik was niet de enige. Hier fietsten veel meer recreanten, hele groepen die mij natuurlijk te traag gingen.

Lees de rest van dit bericht

Fietsvakantie 2004 deel 1

1832 km gefietst tussen 28 Juni – 15 Juli 2004 – Overzichtskaartje:

Dit verslag is gemaakt eind-Augustus 2004 en heb ik destijds op m’n website gezet. Die site is verdwenen en deze ‘herplaatsing’ in 3 delen stamt uit maart-2016.

Verslag:
Dit jaar (2004) had ik me voorgenomen om dwars door Duitsland te fietsen, en zo doende het spoor terug te volgen van de eerste Pielkenrood (mijn familienaam) die zo naar Nederland kwam. Om meteen in een vakantie-sfeer te komen heb ik de trein naar Hengelo gepakt en ben daar in het mooie Dinkel-landschap begonnen. Enkele meters verder was ik over de Duitse grens. Bad Bentheim was eigenlijk niet te vermijden. Hier was ik 20 jaar terug al eens door gefietst.

Nu bedacht ik om de heuvel van de beroerdste kant te pakken. Ik had namelijk net een nieuwe 2e hands fiets gekocht met teveel (21) versnellingen. Dat moest uitgeprobeerd worden op een smal straatje van 20% tegen het 1-richtingverkeer in. Ik hield nog 3 versnellingen (beter gezegd waren dat de enige 3 vertragingen) over. Op de top was een prachtig slot dat ik me niet meer kon herinneren.

Inmiddels was het veel zonniger geworden en kwam ik in Salzbergen een geparkeerde lokomotief uit 1927 tegen. Hier kwam ik in het stromingsgebied van de Vecht en de Ems. Rheine leek mee een mooi stadje om te overnachten. De hotel-prijzen waren mij teveel afgestemd op de mooie ligging. Na flink zoeken werd het iets buiten de stad, die evengoed nog teveel vroeg. Maar ja mijn conditie is bij aanvang nooit zo goed en vond ik 70km meer dan genoeg. De volgende morgen kreeg ik te horen dat ik de helft moest betalen. De waardin dacht dat ik met nog iemand was. Zo viel de prijs opeens weer heel erg mee.

Dinsdag 29 Juni ging ik verder in oostelijke richting. Om mijn eerdere fiets-wegen te vermijden besloot ik het Mittelland Kanal te volgen. Dat had geen fiets-route, maar de wegen waren er wel lekker rustig. Bij Recke veranderde ik de koers richting Osnabrück. Recke en later Westerkappeln zijn leuke plaatsjes en dat gold ook voor de stad Osnabrück. Hier trof ik het eerste kleine buitje. Genealogisch onderzoek heb ik er niet gedaan, daarvoor had ik geen spullen mee. De kerk en hun LandesArchiv hadden al laten weten dat daar niets van onze stamvader geregistreerd is.

In Melle trof ik een iets grotere bui, maar daarna bleef het droog en belande ik met lekker fietsweer in Herford. Die stad was uitgeroepen tot beste fietsstad van NordRhein-Westfalen. Vreemd was dat niet, de meeste fietsenrekken waren overdekt. Na het vertrek van veel Engelse soldaten was de stad eigenlijk een beetje te leeg. De Horeca is daar niet blij mee, maar het heeft wel voordelen voor een zwerffietser die van rust houd. Van daar ging ik meer richting zuidoost en kwam ik door mooie plaatsjes als Lemgo, Blomberg en Bad Pyrmont. Onderweg heb ik nog op een mooi fietspad gereden wat een voormalige spoorlijn was. Via het mooie Emmertal kwam ik bij de Weser waar ik in Bodenwerder een goed pension vond. In dit rustieke stadje draaide alles om Baron von Münchhausen die er geboren was.

Langs de Weser raasde het van de fiets-recreanten. Gelukkig ging ik verder in oostelijke richting en kwam ik geen fietser meer tegen tot Goslar. Net voor die stad werd ik ingelopen door een enorme zwarte wolk. Ik kon op tijd mijn fiets droog stallen in het centrum, waar een wolkbreuk met flink wat onweer de zaak blank zette. Na een half uur scheen de zon weer en was er geen wolkje meer aan de lucht. Het leek me wel wat om hier te overnachten. Zij waren tot Unesco-erfgoed uitgeroepen en het stond er dan ook vol met bezienswaardigheden.

Deel 2Deel 3