Site-archief

Okt-30: De Krakers

Deze keer een totaal ander blogbericht, namelijk mijn eerste boekbespreking en ode aan de maker van dat boek. En dat is uniek, de eerste keer, en een kans op een 2de keer voorzie ik niet. Mensen die mij wat beter kennen weten dat ik geen lezer ben, behalve dan de regionale krant en teletext. Als beelddenker is lezen voor mij zeker geen ontspanning.

Ik had dit verhaal al langere tijd in mijn hoofd. Heb er in de afgelopen jaren zelfs wat foto’s voor gemaakt die onderaan staan. Sterker nog ik heb zelfs mijn best gedaan om het boek op de kop te tikken. Ik had het wel gelezen, maar dat was lang terug en ik wilde zelf een exemplaar hebben om te zien of mijn herinneringen aan dat boek na zoveel jaren nog redelijk in tact waren.
Lees de rest van dit bericht

Mei-25: AH-Erlebnis

Het begon een weekje terug toen ik het ‘reclamebord’ hier rechts zag. Ik ben mobielvrij, maar denk wel te weten wat er met al die app-gevallen wordt bedoeld. Met deze ‘Maurits-App’ zal je na kunnen gaan waar Maurits uithangt. Nou zonder die App weet ik dat ook wel; gewoon op de hoek Mauritskade-Willem de Zwijgerlaan.
Lees de rest van dit bericht

Nov-07: Abraham en Obelix

Eind vorige maand bestonden Asterix en Obelix 50 jaar. Ik heb daar mediamatig weinig tot niets van meegekregen. Met nazoeken begreep ik dat Google er aandacht aan had besteed.

En misschien was dat wel alleen google.be of google.fr en niet google.nl of google.com. Geen idee. Ik gebruik wel google als zoekmachine, maar kom nooit langs hun voorpagina. Moet ik toch vaker doen want ze hebben regelmatig leuke thema’s. Op het NOS Journaal, op Teletekst en in de kranten heb ik niets over dit heugelijke feit gezien. Ik vond nu wel een stukje bij RTL-nieuws.

En dat is tekenend. Ronald Plasterk (ook een leuke naam voor een stripfiguur) laat hier duidelijk cultuursteken vallen. Waarom tikt hij de NOS en de grote kranten niet op de vingers?

Dit culturele verval werd me nog duidelijker bij de Action. Rond de heugelijke dag liep ik door zo’n budget-Aldi op zoek naar een goedkoop kilometertellertje voor op de fiets. Halverwege viel mijn oog op een nieuw album van Astrix en Obelix, dat werd aangeboden voor 0,72 euro. En ja het betrof de keurige gladde kaft, het normale aantal pagina’s en de bekende goede afwerking. Van schade was geen sprake. En dat kan natuurlijk niet. Nog even en de schilderijen van Da Vinci gaan daar ook voor een euro in de uitverkoop.

Apr-19: Ook dat nog!

Een jaar of 20 terug heb ik veel naar de ‘Familie Doorsnee’ geluisterd, een hoorspel dat enorm vaak herhaald is en de knusse voorloper was van ‘Zeg eens Aaa’. Er waren wel meer hoorspelen, vooral detective-achtige, maar daar vond ik niets aan; te gespeeld.

Ik luisterde wel naar semi-hoorspelen als ‘De Dik Voormekaarshow’ (op Noordzee en bij de Nuhsurruhvuh) en Radio Bergeijk. Bergeijk draait nog en is hier te beluisteren.

De laatste maanden ben ik helemaal verslaafd aan ‘Bommel‘. Eigenlijk heten de boeken Tom Poes en dat zijn zo ongeveer de enige boeken die ik met plezier lees en waar ik in wegdroom. Dat laatste komt vanwege de prachtige tekeningen.

Nou heb ik niet al die boeken en leek het me wel iets om dit hoorspel te beluisteren. Aanvankelijk vond ik de stem van Bommel te licht en te jong. Ik had meer de stem van een Frits Bolkestein verwacht. En eigenlijk hadden ze die man moeten vragen vanwege zijn naam, uiterlijk, wat ie uitkraamt en manier van spreken. Bolkestein is dus Olivier Berendinus Bommel woonachtig op slot Bommelstein te Rommeldam, ook al weet ie dat zelf misschien niet.

Maar ik kan inmiddels met de huidige ‘2de keus’ goed leven. Ben dus aan zijn stem gewend en zijn manier van spreken is geheel volgens verwachting. Joost de bediende vind ik ook prima net als de overige stemmen. Ik luister er met plezier naar en de leuke tekst-grappen van Marten Toonder zijn goed verwerkt.

Het mooie van de Bommel-verhalen is hun actualiteit. Ook al schreef hij iets in 1955, de inhoud gaat nog steeds op voor onze huidige maatschapij. Of zijn verhalen zijn tijdloos of onze maastschappij herleeft steeds hetzelfde.

Eigenlijk is het een gemiste kans dat de makers niet de tekeningen (of een deel daarvan) hebben ingescand om mee te laten lopen als diavoorstelling. Dwz ik luister via de Windows Media Speler en dat ding komt nu met een random testbeeld. Die ‘slideshow’ was zeker een mooie aanvulling geweest.

Een van de beste Tom Poes-verhalen vind ik die met ‘Slagslager’, die we nu een ambitieuse niets-ontziende manager zouden noemen. Dat verhaal komt ook uit de 50’er jaren. Toen ik het rond 1990 las herkende ik daar een 5-tal managers in in het bedrijf waar ik werkte. Ik weet niet of dat verhaal ook verhoorspeld wordt, ben benieuwd. Wijlen Pim Fortuyn was geknipt voor deze rol, maar dat zal niet meer lukken.