Site-archief

Apr-22: Uit Volle Borst?

Bij deze kom ik nog even terug op m’n eerdere bericht, dat deels over Maurice de Hond ging. Ik denk nog steeds dat fijnstof of andere ongezonde lucht de longcapaciteit vermindert en dat gebieden met dergelijke lucht zwaarder getroffen kunnen worden door het corona-virus. Ik denk ook dat het luchtvochtigheid-verhaal van Maurice de Hond slecht verklaart waarom de regio Uden veel zwaarder is getroffen dan de regio Eindhoven.

Maar op een ander punt van Maurice; ‘religie’, wil ik nog even terugkomen. In eerste instantie leken vooral christelijke landen zwaarder te zijn getroffen. Bedenk daarbij dat het in Zuid-Korea mis ging bij een christelijke kerk. In dat land is maar een zeer klein percentage christelijk.

Lees de rest van dit bericht

Apr-04: Wat is er veranderd?

Die vraag (‘Wat is er voor je veranderd sinds corona?’) kwam ik tegen op Huisvlijt. In tegenstelling tot veel mensen, zijn de veranderingen voor mij niet echt groot. Dus tikte ik er een flinke reactie onder. En eigenlijk kan ik er dan beter gewoon even zelf wat op m’n blog over schrijven.

Voor mij is er niet veel veranderd en dat heeft er mee te maken dat ik ruim 15 jaar geleden gestopt ben met betaald werk. Sinds die tijd tref ik geen collega’s meer en dat verandert dus niet door Corona. Ik heb daarbij een 1-persooons huishouden. Als ik een rondje loop, dan doe ik dat al jaren alleen. Vind ik prima.

En hoezo ‘You never walk alone‘:

Lees de rest van dit bericht

Mrt-12: Watertorens over de IJssel

In Apeldoorn was ik binnen een uurtje lopen weer terug bij het station. En eigenlijk voldeed de stad daarmee aan m’n verwachtingen. Er is weinig mis mee, maar het is ook niet bepaald een woest aantrekkelijke stad.

Nou had ik bij het treinritje in december een watertoren in Zutphen voorbij zien komen. Die wilde ik die dag op de terugweg even bekijken. Daar kwam het niet van, aangezien ik toen via Deventer retour treinde. Nu is er een klein spoorlijntje tussen Apeldoorn en Zutphen. Geen bovenleiding, maar wel een Ariva treintje. En die stond klaar langs het perron.

En net toen ik in wilde stappen reed ie voor m’n neus weg. Ik kon wachten op de volgende, maar veel eerder ging er een gewone NS-trein naar Deventer. En vandaar kan men ook prima naar Zutphen treinen. Kost met zo’n vrijtreinendag niets extra’s en ik zit dan niet de hele tijd op het perron te snaaien.

Lees de rest van dit bericht

Mrt-08: Even Apeldoorn Bekijken

Afgelopen woensdag treinde ik naar Apeldoorn. Er moest weer een vrijtreinendag opgemaakt worden. Die verviel vandaag en ik had de indruk dat woensdag 4 maart de laatste dag was met redelijk weer. Dat klopte. Het was behoorlijk mooi weer en in elk geval de hele dag droog.

Ik had nog niet goed bedacht wat ik zou gaan bekijken. Onderweg naar het station bedacht ik 2 opties. Als de trein van Maastricht bij het station stond te wachten, dan zou het ‘s-Hertogenbosch worden en bij de trein van Nijmegen leek Apeldoorn me wel wat. Het werd die laatste en daarvoor stapte ik over in Amsterdam in een oude Duitse trein die naar Hannover ging.

Op de buitenkant van die trein stond op de restauratiewagon een groot pictogram van een rolstoel. Geen idee hoe je die er in moest krijgen. Aan de uiteinden zaten per wagon van die enkele naar binnendraaiende deuren van hooguit 50 cm breed met daaronder een nog smaller trapje van 3 treden. Een groot verschil met de Duitse regionale treinen, die een brede gelijkvloerse instap hebben.

Lees de rest van dit bericht

Jan-21: Bad Bentheim

Begin-december ben ik een paar uur naar het buitenland geweest voor 8 euro 60. Ik had nog een vrijtreinenkaartje en bedacht daarmee naar Oldenzaal te gaan. Sinds enkele jaren kan je daar met een Duits boemeltje de grens over. Het was mooi zonnig weer, maar wel wat koud en heiig. Dat wil zeggen in Bad Bentheim. Onderweg was het in Nederland grauw en in Overijssel reden we door een zware mistbank.

In Oldenzaal was het zoeken naar een kaartjesautomaat voor de Duitse trein. Al snel bedacht ik dat die daar niet stond. Ik heb het eerder meegemaakt dat een Duitse trein een kaartjesautomaat aan boord heeft. Voor de zekerheid nog maar even bij het het restaurant in het stationsgebouw gevraagd en die beaamden dat. (Spoorwegpersoneel is daar niet meer te vinden.)

Lees de rest van dit bericht

Sep-10: Gorinchem

Bijna 3 weken geleden werd het tijd om m’n 2-maandelijkse vrijetreinendag te verzilveren. Had geen zin om hem te laten verlopen en het was de aanvang van de 2e te warme golf. Daar was ik dus nog net een beetje voor uit. Deze keer bedacht ik niet zo ver te gaan. En als het te heet zou worden, dan zou ik de verkoelende bossen op de Utrechtse Heuvelrug opzoeken.

Als eerste bedacht ik naar Gorinchem (Gorkum) te gaan. Ben daar ooit een paar keer doorheen gefietst, maar dat is al weer een 3tal decennia geleden. De treinreis ging vlot, ondanks de vertraagde start. Dat wil zeggen op de website van de NS las ik dat je in Juli en Augustus ook doordeweeks voor 9 uur kan inchecken. Dat was zo, maar dan weer niet voor mijn dalurenkaart. Niet zo erg, nu vertrok ik een kwartier en een kop koffie bij de Hema later. Om ‘haast’ te maken had ik zelf m’n ontbijt mee en die peuzelde ik op het Hema-terrasje op.

Lees de rest van dit bericht

Jul-15: Boxmeer & Venray

Ik had al eerder geblogd over een vrijtreinendagje, die eindigde in Goes. Daarvoor had ik Boxmeer en Venray bekeken. Ik vermoed dat ik ooit door Venray ben gefietst, maar zeker weet ik dat niet. Moet ook een hele tijd (40 jaar) geleden zijn. In Boxmeer was ik nog niet eerder geweest. En dat kan natuurlijk niet. Beide plaatsen staan immer al jaren op m’n ‘Eigen Land Eerst!‘-kaartje.

Maar ik had ook gehoord van de leuke stationsgebouwtjes langs de spoorlijn Nijmegen-Roermond. Dus met de directe trein van Alkmaar naar Nijmegen en daar overgestapt op de trein naar Roermond. Na het Gelderse Nijmegen werd er gestopt in het Limburgse Mook-Molenhoek en het Brabantse Cuijk. Drie provincies in 10 minuten.

Lees de rest van dit bericht

Jun-27: Goes

Anderhalve week geleden bedacht ik een vrijtreinendagje te verzilveren. Het zou mooi weer worden en de dagen daarop te warm weer met onweertoestanden. Ik wist dat het behoorlijk warm zou worden, maar besloot toch naar Boxmeer en aansluitend Venray te gaan. Voor de warmte uit moest dat wel kunnen.

Eigenlijk had ik ook Blerick in m’n hoofd, maar daar was het zo rond half 3 snikheet. Het was te warm voor ook maar een terrasbezoekje. In de Chriet Titulaer, een van de Arriva-boemeltjes was het lekker koel. Blerick werd dus niet meer dan een overstap-perron naar koelere oorden. Kwam ook wel goed uit. Vooral in Venray had ik een flink stuk gelopen. (Kom daar in een later blogbericht op terug.) Lekker de benen uit laten rusten in de trein naar Eindhoven en aansluitend die naar Breda, Roosendaal en Goes.

Lees de rest van dit bericht

Fietsvakantie 1996 deel 3

Een kleine waarschuwing vooraf: Het derde en laatste deel door Italië begon goed, maar eindigde duidelijk minder.

Na Venetië en Athene bedacht ik nog een stuk door te fietsen naar Pompeii. Leek me een mooi Unesco-setje. Bij Brindisi was ik weer op Italiaanse bodem. Vandaar fietste ik in een vrijwel rechte lijn naar Taranto en via Potenza en Salerno naar Pompeii. Op de kaart had ik bedacht dat dat de simpelste route was met het minste hoogteverschil, en dat klopte. Uiteindelijk kwam ik niet hoger dan 800 meter boven de zeeniveau.

Achterafgezien had ik ook nog de Trulli bekeken, maar destijds wist ik niet van het bestaan van deze grappige huisjes. Taranto kende ik wel als marinehaven en dat er een staalfabriek met hoogovens (ijzerproductie) staat. Ons bedrijf heeft er verschillende hoogoven-projecten gehad. En die waren compleet buiten mij om. Op onze afdeling bedachten we zaken voor de staalproductie en dat hadden ze al via een concurrent aangeschaft.

Lees de rest van dit bericht

Fietsvakantie 1996 deel 2

Ik heb op de boot overnacht. Net even gemeten, die vaart zo’n 12 uur over de 560km tussen Bari en Patra. Bij aankomst heb ik in Patra een slaapplek gezocht en heb ik daar de middag wat rond gekeken. Ik weet nog dat ik er bretels heb gekocht. In Italië was het al niet eenvoudig om te communiceren, maar Grieks is nog een tikkie lastiger. Beide talen heb ik niet op school gehad en voor onderweg heb ik geen woordenboek of ook maar -lijstje meegenomen. Ik dacht dat een deel wel Engels of Duits zou spreken en dat viel behoorlijk tegen.

Door het fetsen was ik flink afgevallen en m’n fietsbroek begon af te zakken. Galgen zouden wel eens de oplossing kunnen zijn. Uiteindelijk zag ik een zaakje met herenkleding en bedacht dat die wel zoiets zou hebben. In de winkel zag ik echter niets hangen. Dus probeerde ik het bij de man achter de toonbank. Hij sprak alleen Grieks. Dus bedacht ik een gebaar. Virtueel deed ik m’n duimen achter de onzichtbare bretels. Bewoog m’n handen naar voren, liet ze los en zei ‘toing’. Hij moest lachen, bukte en pakte van onder de toonbank een doosje met bretels die ik nog altijd heb. Prima prijs, niets mis mee.

Lees de rest van dit bericht