Site-archief

Jul-06: Ximaar TdF-2017

Op dit moment ben ik meer dan gammel. Zo ben ik na een onderzoek in het ziekenhuis flauwgevallen en heb daar kneuzingen en een setje hechtingen aan overgehouden. De uitslag van het onderzoek was niet goed en over een week zoeken ze verder middels een MRI. Daarna weten zij en ik meer en kom ik er op terug. In de tussentijd heb ik wel blog-ideeën, maar die komen nu op mij als zeer futiel over.

Een paar dagen geleden heb ter afleiding een landkaartje gemaakt met plaatsen waar de Tour de France doorgaat en waar ik eerder ook een keer doorgefietst ben. Ik gebruik dan alleen de plaatsnamen die de Tour op hun kaartjes heeft gezet.

Vandaag fietsen ze va Vesoul (waar ik 2 jaar geleden heb overnacht) naar Troyes (waar ik een paar keer heb overnacht). Troyes is daarbij een zusterstad van Alkmaar. Mijn overnachtingsplaatsen geef ik met een rood bolletje aan. Chaumont (waar ze onderweg doorfietsen) is om die reden ook rood. Een andere opvallende plaats is vandaag Colombey-les-Deux-Eglises. Ik begrijp dat De Gaulle daar begraven ligt. Destijds had ik daar geen idee van.

In de voorgaande etappes waren voor mij ook veel bekende plaatsen en morgen komt er nog zo een. Maar daarna wordt het beduidend minder. Zo heb ik nooit bergtoppen opgezocht en fietste ik meer door heel Frankrijk en niet alleen in de oostelijke helft zoals de Tour dit jaar doet.

Advertenties

Nov-04: Jumelage – Partnersteden

– Zustergemeentes – Verzustering – Broedersteden – Stedenbanden – Partnerschappen en nog wat van die termen die gebruikt worden om te benadrukken dat een stad, dorp of gemeemte het met een andere stad, dorp op gemeente doet. Alkmaar doet het met Bath (GBR), Darmstadt (GER), Troyes (FRA) en recenter met Tata (HUN), Bergama (TUR) en Uitenhage (RSA).

Met Bath gingen ze het eerste in zee. In de binnenstad hebben we de Bathbrug naast de Waag. In Alkmaar-Noord hebben we een Laan van Bath, Laan van Troyes, Laan van Darmstad en een Laan van Tata. Bergama en Uitenhage waren te laat voor die wijk en hebben hier nog geen straatnaam-vernoeming. Omgekeerd vind ik wel een Alkmaarstrasse in Darmstadt en een Rue d’Alkmaar in Troyes, maar geen Alkmaar Street of dergelijke in Bath.

Ik heb zelf weinig met dit soort culturele en/of sportieve verbroedering. Lees er ook vrijwel nooit iets over in de krant en heb geen kennissen of ook maar verre familie die hier aan mee heeft gedaan aan enige uitwisseling. Na de 2de wereldoorlog is het aangevangen en er zit natuurlijk iets in. Mensen die leuk met elkaar omgaan beginnen immers geen oorlog tegen elkaar.
Lees de rest van dit bericht

Fietsvakantie 2003 deel 1

Fietsvakantie 12 Mei – 1 Juni 2003.

Net als een jaar eerder, bedacht ik ook nu naar Schotland te gaan om hun millennium-aanwinst te bekijken. Door de stijging van de Euro was het daar een stuk goedkoper geworden. Helaas regende het er flink en dat zou nog veel meer worden. Koud was het er ook, dus op het laatste moment heb ik (op maandag 12 mei) toch maar de trein naar Maastricht genomen. Niet dat de vooruitzichten daar zoveel beter waren, maar ik kon er op z’n minst nog een trein pakken richting warmer.

Het viel er mee, geen regen en een graad of 17. Prima voor een klein stukje infietsen. In de laatste maanden was ik niet verder gekomen dan een paar ritjes van 30km. Op de Belgische TV had ik rond kerst iets gezien over een mini-stadje genaamd Durbuy. Het leek me leuk om dat eens te bekijken. Ik wilde Luik ontwijken, maar dat lukte niet erg. Voor ik het wist reed ik door Jupille, wat het bier-voorstadje van Luik is. Dan maar eens goed het centrum van Luik bekijken, en dat viel best mee. Een deel lag op een eiland in de Maas.

Vanaf Liège was een mooi en rustig fietspad langs de Ourthe. Durbuy was me net te ver. In Poulseux – een gehucht met 1 kroeg, 1 frituur, 1 stationnetje – stond ook 1 nieuw hotel. Na bijna 80km kwam dat goed uit. De volgende morgen zag ik dus Durbuy. Het stadje was inderdaad heel aardig met een aantal leuke oude straatjes en een slot. Verder veel veel-sterren Hotels en een berg oudere bezoekers.

Tot Hotton heb ik de Ourthe gevolgd, daarna kwam ik bij de Lesse terecht. In Rochefort heb ik overnacht. Best een aardig stadje. Iets verder lag het bekendere Han, maar daar was in de vroegte weinig te beleven. Het weer was nog goed, dus maar genieten van de groene Waalse Ardennen. Dit bosrijke deel van Wallonië is vrijwel geheel leeg. Ik fietse op een prachtig N-weg waar ik hooguit 1 auto per kwartier zag. Voor Rochefort had ik al een paar felle buitjes gehad, maar dat was niets veregeleken met de bui die in de Franse Ardennen trof. Flink wat bliksem en een witte weg van de hagel. Gelukkig duren dit soort hevige buien zeer kort en even later was het weer weer prima en vooral zonnig. In Charleville-Mézières was ik lang geleden al eens geweest, ik herkende er weinig. In het centrum vond ik mooi achteraf hotel waar ik alleen vogels hoorde fluiten, van het drukke autoverkeer was niets te merken. Donderdag 14 mei wilde ik naar Soissons gaan, daar schijnen wat mooie oude kerken te staan. Met 23 graden was het lekker fiets weer.

Bij de Aisne aangekomen hoefde ik alleen maar met de wind in de rug zo’n 70km naar het westen. Helaas trof ik een flink gat in het asfalt. Dwz ik zag dit gat te laat en wist m’n voorwiel nog net op te trekken. Het achterwiel ging er vol in. Met een gangetje van 30km/h en 10kg bagage was dat fataal voor een spaak. Daarbij liep het wiel aan. Zelf kon ik de slag er maar gedeeltelijk uit krijgen. De spaak die aan de tandwiel-kant zat was doormidden gescheurd. Langs de Aisne was geen fietsenmaker te vinden. Garages konden me ook niet helpen. Na 15km kwam ik een fietsend echtpaar tegen wat uniek is want dit waren zo ongeveer de eerste fietsers die ik na Maastricht zag. Zij hadden prachtige nieuwe racefietsen en loodsten me naar de dichtstbijzijnde fietsenmaker, zo’n 25km zuidelijker in Reims. Het bleek dat zij fietsen voor deze winkel aan het testen waren. De zaak had net zoveel fietsen als de 5 grootste fietsenwinkels van Alkmaar bij elkaar. Dit was zeer strijdig met de afwezigheid van fietsers in (en rond) deze busstad. Ik werd wel meteen geholpen en was blij toe.

In Reims was het inmiddels 17 uur en ik besloot er te overnachten; Soissons moet maar wachten op een volgende keer. In 2001 was ik ook al in Reims geweest en had ik er de grote cathedraal van binnen bekeken. Nu was het weer veel mooier en kon ik wat foto’s van de buitenkant maken. De volgende dag ging ik verder richting zuid. Deze dag was zonnig en via een Route Champagne kwam ik via leuke kleine plaatsjes uit in Sezanne. Een dag later zag ik nog steeds van die Route Champagne borden. Of ze staan daar overal, of ze hebben mijn smaak als het gaat om mooie weggetjes.

Langs de Seine kwam ik in Troyes. Hier was ik ook al eens geweest en veel was nog herkenbaar. De oude vakwerk-huizen stonden er nog en de steegjes waren nog even smal. Het is goed te merken dat deze stad banden heeft met Alkmaar, her en der kwam ik vertrouwde fietsenrekken tegen.

Zondag 18 mei was betrokken maar droog. Via de TV begreep ik dat er een zootje rot weer aan kwam en ik probeerde dat te ontfietsen door naar het zuid-oosten te gaan. Dit bleek een heel mooi fiets-gebied te zijn, waar ik wederom van die Champagne borden zag. Ik had mijn zinnen gezet op Chaumont en dat lukte maar net. 2km voor die stad, bij dit spoorweg-viaduct begon het enorm te regenen. De volgende morgen begon met veel regen en Chaumont nodigde niet uit voor nog een dagje. Op het station zag ik dat er binnen 15 minuten een regionale trein richting Basel vertrok.

Foto’s deel 1 | Verslag deel 2 | Verslag deel 3 met Routekaart