Site-archief

Feb-07: Dresden, Bastei en verder

Donderdagochtend 18 september was ik er redelijk vroeg uit en ‘moest’ ik op zoek naar een ontbijt. Het botel serveerde geen ontbijt en in een stad als Dresden is dat totaal geen probleem. Inmiddels wist ik wel dat ik zoiets beter op de oostoever kon zoeken en nog geen 10 minuten later zat ik in een soort bakker met grandcafé. Er naartoe heb ik eerst een foto van het ochtendgloren gemaakt op de plek waar ik de avond ervoor de nachtfoto had genomen. Het ontbijtcafé was dus erg luxe. Ik ging niet voor 1 van de vele ontbijtsoorten, maar koos een uit de kluiten gewassen en zwaar belegd broodje uit met kaas, ham en veel groente. Met een mok koffie had ik daar meer dan genoeg aan en je hoeft zelf niet te smeren. Later kwam er een Duits fietsechtpaar een tafeltje verder zitten, waarbij het tafeltje duidelijk te klein was voor alle meuk (een bordje of 10) die bij hun ‘ontbijtje’ hoorde. Daarbij opgemerkt dat het fraaie tafeltjes waren met daarin oude foto’s verwerkt.

Vervolgens een fotorondje door Dresden gemaakt. Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Jan-24: Via Zerbst

Maandag 15 september stapte ik voor de 7de dag op de fiets en wilde ik de Elbe oostwaarts volgen. Het was bijzonder grauw en mistig, maar wel ‘droog’. De temperatuur was ook niet erg aantrekkelijk, maar in de korte broek fietsen was goed te doen.

Misschien was het dit weer dat ik totaal vergat om in Schönebeck verder te zoeken naar hun kuuroord-gedeelte. Heb daar totaal niet meer over nagedacht en voor ik het wist reed ik op een zeer smal fietspadje over een rivierdijk, die ik helemaal voor mezelf had. De mist gaf het een aparte sfeer en zonder mist zal het er ook mooi zijn. Ik slingerde zo tot Glinde en daar kon ik niet verder.

Dit gehucht was ontsloten met een iets grotere weg zuidwaarts, maar ook die had ik (op 1 auto na) geheel voor mezelf. Niet veel verder was Barby, dat er wel aardig uitzag. Hier stond ik in tweestrijd; zou ik de Saale volgen zuidwaarts, of ging ik verder langs de Elbe oostwaarts? Lees de rest van dit bericht

Jan-25: Langs de Loire

Deze dag (dinsdag 17 september 2013) lukte het me wel om de laatste 30km naar de Loire af te leggen. Het was nog wel somber weer, maar het bleef die fietsdag droog. De route lag voor de hand, in Châtillon-Colligny stond Gien (de eerste stad aan de Loire waar ik me een beetje op verheugd had) al op de wegwijzers. Langs het kanaal fietsen was vanaf hier ook onmogelijk, dat had ik gistermiddag al ondervonden. Ik had toen een kilometer of 2 langs het kanaal gefietst over een matig pad en mocht weer diezelfde afstand terug omdat het pad bij een privéhek van een sluiswoning eindigde. En eenmaal terug begon het flink te regenen wat ik in de vorige aflevering heb beschreven.

Dus nu maar de gewone weg, die niet zo druk was. Net na La Bussièrre vond ik een aardig bospad langs een meertje. Dat pad leek leuker dan het in werkelijkheid werd. Het slingerde en week uiteindelijk af richting oost. Dat was niet bepaald de bedoeling. Bij een volgende grote weg nam ik die grotere weg die naar het zuidwesten ging. Precies wat ik wilde. Klein nadeeltje was dat dit uiteindelijk zo’n D-weg in de 900-serie betrof. Die zijn groter. Zo groot dat deze 4-baans was en dat ik de vluchtstrook voor mezelf had. Het was niet verboden om hier te fietsen en de landwegen die aan weerszijde parallel liepen waren nog minder aantrekkelijk. Dat waren echte tractorpaden en daar zijn mijn banden te smal voor. Voordeel was dat er flink aan de weg werd gewerkt. Op een plek of 4 trof ik asfalteermachines en daaromheen waren verkeersregelaars in de weer om de auto’s (en mij) er langs te laten.
Lees de rest van dit bericht

Dec-17: Würzburg

Misschien was het sommige lezers al duidelijk, ik was onderweg naar Würzburg; na Weilburg het 2de reisdoel dat ik verzonnen als tussenstop naar Oostenrijk. Vanuit Karslstadt was dat nog maar 30km fietsen. Het was inmiddels zondag 8 september. De korste weg naar Würzburg langs de oostoever van de Main was afgesloten voor asfalteringswerkzaamheden. Toch nam ik die kant om wat olie te scoren voor mijn ketting. Hij piepte na de regenbui van gisteren.

Net buiten Karlstadt vond ik 2 grote tankstations en die hadden van alles behalve een klein flesje olie. Te gek voor woorden natuurlijk. Beide bedienden gaven aan dat fietsen langs deze kant absoluut niet ging lukken. Dus ging ik met licht piepende ketting terug en stak de Main over om mijn geluk op de westoever te beproeven. Dat ging uitstekend. Hier lag de mooi Mainradweg en dat ging als een speer. Wel regelmatig ander fietsers ingehaald, want die waren hier en op deze zondag voldoende. De dag begon fris, maar droog en dat bleef het ook op het laatste 10 km na.

Onderweg trof ik belijning met pijlen die fietsers waarschuwden om rechts te houden bij onoverzichtelijke bochten. Iets dat ik hier in de regio ook al eens gepromoot heb. Helaas geen foto van genomen. Ik kom er over een paar dagen op terug in een ander blogbericht. Zellingen was wel een aardig plaatsje aan deze kant. Bij Margretshöchheim stak de route middels een voetgangersbrug naar de oostoever over. Ik snapte dat destijds niet zo goed en vond dat ik er verstandiger aan had gedaan als ik nog 10 kilometer langer aan de westkant had gefietst.

Lees de rest van dit bericht

Apr-06: Langs de Bodensee

Van de kwaliteit van het Zwitserse ontbijt kan ik me weinig meer herinneren, waarschijnlijk was het niet anders dan in Duitsland. Wel weet ik dat het het buffet-systeem was. Ik vind dat prettig als het niet te druk is door bijvoorbeeld een kudde groepsreizigers. Daar was hier zeker geen sprake van. Het enige wat me bij gebleven is was de Filipijnse ontbijtaanvulster. Zij stond de hele tijd aan de zijkant slaafs te wachten totdat er weer iets aangevuld mocht worden. Een soort stewardessen-houding, waarbij ze ook nog eens gekleed was met typisch stewardessen-jasje en -sjaaltje. Ik kreeg daar een beetje de kriebels van omdat het me te koloniaal-onderdanig over kwam.

Het weer viel de 23e september enorm mee. Het was droog en niet zo koud. Ik had al gemeld dat ik voor de verandering beter geslapen had en bedacht deze dag eerst maar eens een echte stad te bezoeken. Dat moest Sankt Gallen worden, dat op een kilometer of 15 lag, iets landinwaarts. Het kon niet anders of die stad lag aan een rivier die in de Bodensee zou uitmonden en langs die rivier zou er wel eenvoudig te komen zijn. Maar door wat grote wegen en fietsroutes waar mountainbikers bij afstappen, liet ik me verleiden door een veel rustigere secundaire weg. Aan de busbordjes zag ik dat die ook naar St.Gallen ging.
Lees de rest van dit bericht

Feb-06: 8 Dan ook Wismar

Nu ik Lübeck uitgebreid had bekeken, bedacht ik om deze dag (20 september 2011) door te fietsen naar Wismar. Ook een Hanzestad, maar eentje waar ik bij toeval nog nooit eerder was geweest. Bij de eerdere fietstocht via Lübeck, ging ik bij Lübeck lingsaf naar Kopenhagen. Een andere keer kwam ik vanaf de Poolse grens door mooie Hanzesteden als Wolgast, Greifswald en Stralsund en ging ik bij Rostock rechtsaf Denemarken in. Ook ben ik nog een keer vanaf de zuidkant aangefietst via Magdeburg en Wittenberge, maar ook toen boog ik een beetje linksaf en kwam ik via Lauenburg door Lüneburg. Ook een mooie Hanzestad, maar weer niet Wismar.

Allereerst een prima ontbijt met een uitgebreid buffet dat zeer goed bijgevuld werd. Dat moest ook wel. Er bleken ‘maar’ 24 kamers te zijn in dit hotel, daarbij vroeg ik me af of er misschien wel 6-persoonskamers waren. Wat een volk in hun fraaie terraszaal. Gelukkig hoefde ik niet in de file te staan. Later weer de fiets onder het pand door teruggesleept. De wasmachines draaiden nog steeds, maar ik had nu meer ervaring met de kuipdoor-sluipdoor-route. Buiten mijn fietstas over de lastdrager gehangen. Dat doe ik meestal pas buiten en hier had ik hun krappe keldertrap niet kunnen nemen met de tas achterop.
Lees de rest van dit bericht

Feb-05: 7 Naar Lübeck

Dit hotel had behoorlijk meer ontbijters dan ik in de laatste dagen gewend was. Ik trof daar ook weer de mensen die ik gisteren hier bij het hotel zag fietsen. Ze spraken meer met elkaar en versleten mij voor een Duitser. Die taal waren ze blijkbaar niet machtig. Ze kwamen uit Australië. Maar ook nu sprak ik ze maar heel even, want zij vertrokken en ik moest nog aan het ontbijt beginnen. Daarna kleed ik me om en prop ik de kleren weer terug in de fietstassen. (Gaat redelijk netjes middels mijn gepatenteerde oprolmethode, alleen truien jas prop ik.)

Ik vertrok dus zeker 3 kwartier na hen. Haast had ik daar niet bij, de ochtendmist trok maar net op en dan kan het flink koud zijn bij zo’n brede rivier. Eerst ging ik een stuk stroomopwaarts, om wat uit de greep van het nabijgelegen Hamburg te blijven. In Geesthacht begint/eindigt de Elberadweg en daar wilde ik wel een stukje van fietsen. Slecht was het niet, maar in de afgelopen dagen had ik legio fietspaden bereden die stukken beter waren. Nog geen 8 kilometer verder haalde ik de Aussies in. Ik vroeg me af of ze ooit eerder hadden gefietst, met hun 10km/h schoot het al slingerend niet echt op. Ik heb ze maar netjes gegroet.
Lees de rest van dit bericht

Dec-20: 1047 Neder-Beieren

Op 19 september begon ik dus met een pistolet-gezond en een grote koffie bij de bistro di cassino. Dat smaakte uitstekend. Bij hoge uitzondering ontbeet ik in m’n fietsbroek. Normaal trek ik m’n fietskleren pas aan na het ontbijt, maar dat leek me deze keer nogal onhandig. Deze zondag begon zonnig, maar akelig koud. Hooguit een graad of 8. Eerst maar even dat andere gehucht bekeken ‘waarbinnen’ het cassino viel. Dat Unterwangenbach stelde ook niets voor en had daarbij geen slaapgelegenheden. Achteraf was de keuze voor Lindkirchen niet verkeerd.

Ik zat nu op een mooi setje landweggetjes langs het riviertje de Abens en kwam weer langs allerlei hoppenvelden. Onderweg weer allemaal bordjes die aangaven dat ik de hoppentour volgde. Zo kwam ik door Train waar een zondagmarkt was, en even later fietste ik op een joekel van een kerk af in Biburg. Biburg bestond eigenlijk alleen maar uit die kerk, die bij een klooster bleek te horen. In Abensberg stak ik op voor een bak koffie met een punt taart. Het was immers zondag. Midden in dat stadje zat ik heerlijk in het zonnetje op een terras van een koffie-Italiaan.

Lees de rest van dit bericht

Nov-29: 0594 Frankrijk uit

Ik schreef al eerder dat ik in 2005 door Brumath gefietst was. Ik fietste toen langs het kanaal Marne-au-Rhin vanaf Sarrebourg en verliet dat kanaal bij Brumath. Dus wist ik dat er een prima fietspad langs ligt, en deze keer nam ik het resterende stuk naar Strasbourg. Want ook die plaats had ik voor deze reis op m’n lijstje gezet. Brumath mag dan 5 jaar terug zijn; Strasbourg is circa 30 jaar terug toen ik er voor het eerst en laatst kwam.

Dus zonder ontbijt op pad. Mijn idee was: ‘Dat regel ik wel in het volgende dorp van betekenis.’ Dat werd Vendenheim en die hadden wel 1 hele bakker. Koffie had ie niet en er waren ook geen tafeltjes te bekennen. Dus vertrok ik met een rozijnen- en een puddingbroodje naar een bankje langs het kanaal. Uit de kraan had ik nog een half litertje water bij me. Zo ongeveer de lowest budget-oplossing van deze vakantie. Maar altijd nog beter dan een wegwaai croissant met jam. Die koffie zou ik wel in Strasbourg scoren, zo ver was dat niet.

Lees de rest van dit bericht

Dec-25: 0620 Wern en Main

Deze vrijdagochtend, 11 september begon fris. Dat probleem was snel opgelost. Vanuit Karlstadt had ik (met eerdere fietstochten) al in 3 windrichtingen gefietst en nu was de 4de aan de beurt. Ik wilde er dus richting oost. De heuvels, die hier een enorme bocht in de Main geduwd hebben, waren op het oog niet zo hoog. De verkeersweg naar het oosten leek een drukke en ik zag de bewegwijzerde fietsroute dus wel zitten. Na 200 meter werd het padje al smaller en steiler, en zo zat ik zomaar op de top van het hoogste heuveltje. Tijdens deze energieverspillende inspanning kon m’n jas dus weer uit.

De fietsroute bracht me langs de Wern, een klein riviertje die ik een flinke tijd kon volgen. Niet met een fietspad, die hield op. Maar geen probleem, de ‘grote’ weg was na Thüngen behoorlijk uitgestorven. Niet zo vreemd, want opeens kon ik die grote weg ook niet meer gebruiken. Over de volle breedte lag vers dampend asfalt. De werkmannen stonden aan mijn kant uit te rusten. Dus daar even het nieuwe asfalt benutten zat er voor mij niet in.

Lees de rest van dit bericht

Okt-02: 0055 Stolberg

Op Donderdag 11 september vertrok ik met de fiets in de trein naar Heerlen. Eerlijk gezegd wilde ik naar Groot-Brittannië en/of Frans Bretagne omdat ik daar al wat jaren niet geweest ben. Maar het weer zat in het zuidwesten van Nederland tegen. Ik koos dus voor het zuidoosten, maar ik had wel wat landkaarten van GB en Bretagne bij me. Je weet maar nooit.

Onderweg 1 buitje in Best, maar in de trein merk je daar weinig van. In Heerlen was het droog, zonnig en wel erg warm (26 graden in de schaduw). Met meteen wat heuveltjes was dat even afzien. Allereerst ging ik naar Kerkrade om hun grensstraat met Herzogenrath te bekijken.

Er was weinig aan te zien. Dat wil zeggen alleen de straatnaambordjes hebben een ander lettertype. Ik trof er wel meteen een fietswegwijzer naar Aachen. Jawel een duitse wegwijzer en die zijn best goed. Ik wilde ook naar Aken en dat kwam dus goed uit. Een paar honderd meter verder liep die route een klein stukje over NL-grondgebied. Best grappig, maar je merkt er weinig van. Grensmarkeringen zijn er helaas niet te vinden.

Lees de rest van dit bericht

Aug-07: 7a Kinderdijk

De volgende dag besloot ik om toch maar weer alles in te pakken. Als het aan mijn zwager en zuster lag, dan kon ik best nog wel een paar dagen blijven. Zelf had ik meer zin om in mijn eigen huis te slapen. Daar is het altijd een stuk koeler en na al die warme dagen begon ik daar naar terug te verlangen.

Terwijl mijn zwager en zuster voor de zoveelste keer naar het UMC gingen, vertrok ik dus naar huis. (Overigens was hun bezoek voor het aanhoren van uitslagen en die waren deze keer goed.) Het weer begon nog somberder dan gisteren en de voorspellingen waren ook slechter. Maar het was droog en ik zou wel zien hoe ver ik kwam.

Via IJsselstein en Polsbroek fietste ik op Bergambacht af. Net voor ik weer bij het pontje was trof ik een paar minuten regen. Ik schuilde nog niet wel en goed in een bushokje of de regen hield er alweer mee op. Net als gisteren was ik onderweg naar Kinderdijk. Zover ik weet ben ik daar nog nooit geweest, en wilde ik dat wel eens zien.

Lees de rest van dit bericht