Site-archief

Mei-05: Druk boven Dronten

Gisteravond zag ik dit tafereel op PlaneFinder:

Lees de rest van dit bericht

Okt-07: KLM Huisje 100

Onlangs las ik bij NHNieuws, de website van de provinciale omroep NH, dat KLM toe is aan een 100ste huisje. Het gaat dan om Delfts blauwe miniatuur huisjes, gevuld met Bols Jenever, die uitgedeeld worden aan mensen die business class vliegen. Voor m’n werk heb ik dat gedaan en ik bezit er maar 3. Komt omdat we lang niet altijd met KLM vlogen, maar ook omdat KLM eerder Delfts blauwe onderzetters (tegeltjes) gaf in 3 smaken. Zo ver ik weet eerst tegeltjes met Delfts blauwe gebouwen, toen met meerkleurige schepen en oudhollandse spelletjes. Hier m’n kleine verzameling:

De grote kruik met bekertjes horen er niet bij. Die komen van een project waar ik ooit aan meewerkte.

Lees de rest van dit bericht

Mei-31: Testvlucht

Gisteren vloog een 11 jaar oude Boeing 737 wat rondjes over Flevoland, Ijsselland, de Graafschap en Noord-Holland-Noord. Zie hieronder.

Lees de rest van dit bericht

Okt-24: Vlieghoogtes Alkmaar

Op dit moment is er een heel gedoe over de toekomstige vlieghoogtes als Lelystad op termijn 8% van de Schipholvluchten over gaat nemen. Dwz 45.000 vluchten per jaar naar Lelystad en 510.000 vluchten per jaar naar Schiphol. Als ik het overzicht voor de petitie van VechtdalFM begrijp, dan krijgt heel Nederland hier ‘last’ van:

Lees de rest van dit bericht

Mrt-02: Flink Omvliegen

Onlangs trof ik de reclame rechts op zo’n 2 meter hoog reclamebord. Dat zijn borden die bij drukke kruisingen de aandacht afleiden en het zicht beperken om zo werkgelegenheid in het ziekenhuis te waarborgen. Zelf gang ik voet en dan is het niet zo erg om er op een veilige plek even bij stil te staan voor een foto.

Hier wordt een enkele reis Londen aangeboden. Neem aan vanaf Amsterdam. Voor de prijs van 1 euro (met een berg ongenoemde kosten voor bijvoorbeeld het gebruik van de stoel, WC, milieu, brandstof en luchthavens en het meenemen van bagage). Lees de rest van dit bericht

Jun-08: Achteruitvliegen

Afgelopen dagen heb ik flink wat Rolland Garros gekeken. De wedstrijden waren spannend, gevarieerd en (wat mij betreft) mooi om te bekijken. In dat geval neem ik het commentaar op de koop toe, al viel dat deze keer ook redelijk mee. Toen ik zat te kijken vloog er een vliegtuig over, ziet de schaduw rechtsonder:

Lees de rest van dit bericht

Mei-11: Overdekte Landingsbaan?

Het bericht hiernaast verscheen gisteren op Teletekst. Alcohol drinken en vliegen is niet aan te raden, maar waarom moeilijk doen over (lidwoordloze) ‘buitenlander’? Is er dan ook een mogelijkheid om bij Schiphol binnen te landen?

Of wordt het tijd dat ik m’n wisseltegeltje maar weer eens een tijdje opberg?


Dat hollanden doet me dan weer denken aan het ‘nieuwe’ TV-programma ‘Bommetje!‘. Erg leuk en ik vraag me af of de bedenker hier iets voor gekregen heeft. En wie was de bedenker? Dit filmpje is 4 jaar oud, waarbij een vader z’n dochtertje lanceert. Maar die zal het weer afgekeken hebben van dit filmpje uit 2007. De kans is groot dat er nog oudere opnames zijn. De titel doet me denken aan deze reclame uit 1996.

Jul-19: Een Compleet Peloton

En dan bedoel ik de afmeting van het Tour de France Peloton, die we dagelijks op TV kunnen aanschouwen. Aanvankelijk verschenen er 198 renners (22 ploegen van 9 man) aan de start en fietsen er nu nog 173 rond in de Alpen. Dat is dus 20 man minder dan wat er alleen al aan Nederlanders in het Maleisische vliegtuig in Oost-Ukraine is verongelukt.

Uiteindelijk zijn er zo’n 300 mensen omgekomen. Naast 44 Maleisiers waren het vooral West-Europeanen. Verder geen Amerikanen, Russen of Ukrainers. Alhoewel niet uitgesloten is dat er mensen op de grond zijn geraakt. Je zal er maar net onder fietsen.

Dit ongeluk is voor Nederland slachtoffermatig dus nog een stuk groter dan de Tripoliramp. Toch is het niet de grootste vliegramp. Die vond in 1977 plaats op Tenerife. Daar kwamen 3 wielerpelotons (583 mensen) om, waaronder 248 Nederlanders. Destijds was er een opeenstapeling van fouten, die afgesloten werd door de grootste fout van de Nederlandse KLM-gezagvoerder.
Lees de rest van dit bericht

Jul-21: Vliegmatig (3)

Vanaf 1995 werd het vliegen een stuk minder. Op dat moment weer meer werk op het kantoor en veel minder in de buitenlandse fabrieken. Neemt niet weg dat ik nog een paar keer naar Brazilië heen en weer ben geweest. Destijds vloog men het rondje Schiphol-Rio de Janeiro-Sao Paulo-Schiphol. In Rio heb ik alleen op de luchthaven gestaan, en heb vandaar in een benauwde ruimte over de stad gekeken. Meer werd het niet.

In Sao Paulo stapten we over op een binnenlandse vlucht naar Belo Horizonte en vanaf daar nog een paar uur met de auto. Sao Paulo hebben we wel beter bekeken. Dat ligt hoger op een meter of 1000 en daarom is het er niet zo warm. Waar we werkten was de temperatuur maar net boven de 20 graden, omdat daar de hoogvlakte op circa 2000 meter lag. Veel plezieriger dan bij Chicago, waar het zomers tot ruim 35 graden in de schaduw was en daarmee 50 graden in delen van de fabriek. In de winter hadden we een paar weken overdag -20 (celsius), zodat er in de fabriek her en der ijs te vinden was.

De luchtvochtigheid was ook prima in Minas Gerais. Wat dat betreft was TaiWan het ergste. Dat tropische eiland had van zichzelf al een luchtvochtighied van gemiddeld 85% en onze waterzuiveringsinstallatie met grote bakken dampend water vulde dat aan tot 100%.
Lees de rest van dit bericht

Jul-18: Vliegmatig (2)

Na 1986 was er geen houden meer aan en ‘mocht’ ik regelmatig met een Boeing 747 de oceaan over naar O’Hare. Destijds ’s werelds grootste/drukste luchthaven zo’n 30km ten westen van Chicago. Je kwam daar aan op hun Terminal 4, die voor internationale vluchten was. Dat ging via extra brede bussen, want slurven had deze terminal destijds niet. Een zeer armoedig gezicht aangezien maar een kwart kon zitten en de rest als haringen in een ton stond, als ware het een metro in de spits.

Retour was overigens een grotere ramp. Je werd er (met nog 3 747-vluchten naar Europa) opgeborgen in een soort sporthal en moest daar uren wachten eer de bussen voor je vliegtuig je op kwamen halen. De oplossing was om zo laat mogelijk naar deze deprimerende ‘sporthal’ te gaan. Tot die tijd bleef ik de laatste keren rondhangen bij wat ondergrondse bars tussen Terminal 2 en 3. Eind jaren ’90 was eindelijk hun nieuwe Terminal-4 klaar en de laatste keer mocht ik daar voor het eerst per slurf het vliegtuig uit en in.
Lees de rest van dit bericht