Site-archief

Okt-24: Vlieghoogtes Alkmaar

Op dit moment is er een heel gedoe over de toekomstige vlieghoogtes als Lelystad op termijn 8% van de Schipholvluchten over gaat nemen. Dwz 45.000 vluchten per jaar naar Lelystad en 510.000 vluchten per jaar naar Schiphol. Als ik het overzicht voor de petitie van VechtdalFM begrijp, dan krijgt heel Nederland hier ‘last’ van:

Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Mrt-02: Flink Omvliegen

Onlangs trof ik de reclame rechts op zo’n 2 meter hoog reclamebord. Dat zijn borden die bij drukke kruisingen de aandacht afleiden en het zicht beperken om zo werkgelegenheid in het ziekenhuis te waarborgen. Zelf gang ik voet en dan is het niet zo erg om er op een veilige plek even bij stil te staan voor een foto.

Hier wordt een enkele reis Londen aangeboden. Neem aan vanaf Amsterdam. Voor de prijs van 1 euro (met een berg ongenoemde kosten voor bijvoorbeeld het gebruik van de stoel, WC, milieu, brandstof en luchthavens en het meenemen van bagage). Lees de rest van dit bericht

Nov-11: Dag-6 Langs de Marne?

Ik had geen ontbijt afgesproken in het hotelletje. In een grote stad als Reims moest wel een betere oplossing te vinden zijn bij een of ander PMU-café. Dit hotel had beneden ook een soort café, maar zeker geen waar broodjes met bijvoorbeeld camembert verkocht worden. M’n fiets had daar de nacht doorgebracht tussen de tafeltjes. Ik was deze maandagochtend 7 september dus snel onderweg en scande door de stad naar iets van m’n gading. Allereerst prachtig helder weer en voor de verandering nam ik hun grote kathedraal van achteren op de foto. Dat zoeken naar een ‘sandwich’ viel tegen, tot ik in een buitenwijk kwam. Maar ook daar; of een stoelloze bakker of een broodloos PMU-café. En dus niet wat ik zocht. Net toen ik het bijna opgaf zag ik in een vervallen winkelcentrumpje een mooie bakkerswinkel met tafeltjes, een koffieautomaat en een vitrine vol met allerlei geassembleerde halve stokbroodjes.
Lees de rest van dit bericht

Nov-04: Dag-4 Doelloos Zuidwaarts

Inmiddels was het zaterdagochtend 5 september. Vermoedelijk heb ik in het hotel ontbeten. En ondanks dat het een behoorlijk sjieke indruk maakte kan ik me van het ontbijt niets meer herinneren. Het weer was redelijk. Met een graad minder dan gisteren werd het zo’n 18 graden. Het bleef wel droog maar ook behoorlijk bewolkt. De wind was een beetje in de rug als ik naar het zuidoosten zou fietsen.

Maar eigenlijk had ik geen idee waar ik naartoe zou gaan. Albert staat nog op m’n lijstje en dan nog een stuk kust tussen Dieppe en Le Havre. Voor de rest is deze omgeving redelijk bekend, overal heb ik wel eens gefietst. Gisteren had ik een landkaart gekocht in Roubaix. Ik had alleen een kaart van Duitsland bij waarin Frankrijk het met 1 A4’tje moet doen. Thuis liggen 14 van een 16-delige Franse regio serie Michelinkaarten en daarvan ontbrak nog het deel van Picardie en Nord. Die had deze kaartenverkoper niet. Ik ging de deur uit met een verse kaart van België, waar dit deel van Frankrijk op staat omdat dat land zo dwars ligt. Kon ik mooi zien waar ik de afgelopen dagen gefietst heb. Gisteren had ik deze nieuwe aanwinst in de tas gestopt en nu ik het even niet wist kwam ie er uit.
Lees de rest van dit bericht

Jun-15: Haarlemmerminder?

Bij de watertoren van Assendelft bedacht ik dus lekker door te fietsen en de pont van Buitenhuizen te nemen om eens naar Hoofddorp te gaan. Het was prachtig fietsweer en de stevige rugwind maakte deze optie wel heel aantrekkelijk. Daarbij had ik Hoofddorp nog nooit echt bezocht. Ik zal wel eens langs de randen gefietst zijn, maar een bezoek aan het centrum kon ik me niet heugen.

Daarbij had Leander Mascini onlangs een verhaal geschreven over de belabberde tegelfietspaden aldaar. Dat sloot aan bij mijn ervaringen rond gemaal de Cruquius en een keer dat ik dwars door de Haarlemmermeer fietste van Haarlem naar Utrecht. Dat zijn echter wel gedateerde herinneringen en stammen zelfs van eind vorige eeuw. Dus wilde ik wel eens zien of er het een en ander veranderd en liefst verbeterd is.

Lees de rest van dit bericht

Jun-08: Achteruitvliegen

Afgelopen dagen heb ik flink wat Rolland Garros gekeken. De wedstrijden waren spannend, gevarieerd en (wat mij betreft) mooi om te bekijken. In dat geval neem ik het commentaar op de koop toe, al viel dat deze keer ook redelijk mee. Toen ik zat te kijken vloog er een vliegtuig over, ziet de schaduw rechtsonder:

Lees de rest van dit bericht

Mei-11: Overdekte Landingsbaan?

Het bericht hiernaast verscheen gisteren op Teletekst. Alcohol drinken en vliegen is niet aan te raden, maar waarom moeilijk doen over (lidwoordloze) ‘buitenlander’? Is er dan ook een mogelijkheid om bij Schiphol binnen te landen?

Of wordt het tijd dat ik m’n wisseltegeltje maar weer eens een tijdje opberg?


Dat hollanden doet me dan weer denken aan het ‘nieuwe’ TV-programma ‘Bommetje!‘. Erg leuk en ik vraag me af of de bedenker hier iets voor gekregen heeft. En wie was de bedenker? Dit filmpje is 4 jaar oud, waarbij een vader z’n dochtertje lanceert. Maar die zal het weer afgekeken hebben van dit filmpje uit 2007. De kans is groot dat er nog oudere opnames zijn. De titel doet me denken aan deze reclame uit 1996.

Okt-17: BUK en SU25

Sinds het ongeluk met de MH17 heb ik het gevoel dat er een andere mogelijkheid is, die steunt op het BUK- en het SU25-verhaal. Terwijl de media het alleen hebben over het BUK- of het SU25-verhaal. Ofwel de USA, EU, Navo en Kiev beweren of veronderstellen dat het Maleisische vliegtuig door een BUK-raket is neergehaald en dat daarmee de Separatisten en indirect Rusland de daders zijn. Vooral in Rusland beweert of veronderstelt men dat een Ukraïnse SU25 (gevechtsvliegtuig) op de MH17 heeft geschoten. De Russen gaven vrij snel satellietbeelden die dat ondersteunen. De satellietbeelden van de USA die het BUK-verhaal ondersteunen zijn nog steeds niet vrijgegeven.

Nou geven beide verhalen niet aan waarom de MH17 is neergehaald. Wie had daar voordeel bij of wat wilde men er mee bereiken?

Zelf heb ik al een lange tijd een ander vermoeden, dat tevens een antwoord op die laatste vraag geeft. Letwel ik ben geen expert, was er niet bij en kan het ook heel goed mis hebben.
Lees de rest van dit bericht

Jul-19: Een Compleet Peloton

En dan bedoel ik de afmeting van het Tour de France Peloton, die we dagelijks op TV kunnen aanschouwen. Aanvankelijk verschenen er 198 renners (22 ploegen van 9 man) aan de start en fietsen er nu nog 173 rond in de Alpen. Dat is dus 20 man minder dan wat er alleen al aan Nederlanders in het Maleisische vliegtuig in Oost-Ukraine is verongelukt.

Uiteindelijk zijn er zo’n 300 mensen omgekomen. Naast 44 Maleisiers waren het vooral West-Europeanen. Verder geen Amerikanen, Russen of Ukrainers. Alhoewel niet uitgesloten is dat er mensen op de grond zijn geraakt. Je zal er maar net onder fietsen.

Dit ongeluk is voor Nederland slachtoffermatig dus nog een stuk groter dan de Tripoliramp. Toch is het niet de grootste vliegramp. Die vond in 1977 plaats op Tenerife. Daar kwamen 3 wielerpelotons (583 mensen) om, waaronder 248 Nederlanders. Destijds was er een opeenstapeling van fouten, die afgesloten werd door de grootste fout van de Nederlandse KLM-gezagvoerder.
Lees de rest van dit bericht

Jul-21: Vliegmatig (3)

Vanaf 1995 werd het vliegen een stuk minder. Op dat moment weer meer werk op het kantoor en veel minder in de buitenlandse fabrieken. Neemt niet weg dat ik nog een paar keer naar Brazilië heen en weer ben geweest. Destijds vloog men het rondje Schiphol-Rio de Janeiro-Sao Paulo-Schiphol. In Rio heb ik alleen op de luchthaven gestaan, en heb vandaar in een benauwde ruimte over de stad gekeken. Meer werd het niet.

In Sao Paulo stapten we over op een binnenlandse vlucht naar Belo Horizonte en vanaf daar nog een paar uur met de auto. Sao Paulo hebben we wel beter bekeken. Dat ligt hoger op een meter of 1000 en daarom is het er niet zo warm. Waar we werkten was de temperatuur maar net boven de 20 graden, omdat daar de hoogvlakte op circa 2000 meter lag. Veel plezieriger dan bij Chicago, waar het zomers tot ruim 35 graden in de schaduw was en daarmee 50 graden in delen van de fabriek. In de winter hadden we een paar weken overdag -20 (celsius), zodat er in de fabriek her en der ijs te vinden was.

De luchtvochtigheid was ook prima in Minas Gerais. Wat dat betreft was TaiWan het ergste. Dat tropische eiland had van zichzelf al een luchtvochtighied van gemiddeld 85% en onze waterzuiveringsinstallatie met grote bakken dampend water vulde dat aan tot 100%.
Lees de rest van dit bericht

Jul-18: Vliegmatig (2)

Na 1986 was er geen houden meer aan en ‘mocht’ ik regelmatig met een Boeing 747 de oceaan over naar O’Hare. Destijds ’s werelds grootste/drukste luchthaven zo’n 30km ten westen van Chicago. Je kwam daar aan op hun Terminal 4, die voor internationale vluchten was. Dat ging via extra brede bussen, want slurven had deze terminal destijds niet. Een zeer armoedig gezicht aangezien maar een kwart kon zitten en de rest als haringen in een ton stond, als ware het een metro in de spits.

Retour was overigens een grotere ramp. Je werd er (met nog 3 747-vluchten naar Europa) opgeborgen in een soort sporthal en moest daar uren wachten eer de bussen voor je vliegtuig je op kwamen halen. De oplossing was om zo laat mogelijk naar deze deprimerende ‘sporthal’ te gaan. Tot die tijd bleef ik de laatste keren rondhangen bij wat ondergrondse bars tussen Terminal 2 en 3. Eind jaren ’90 was eindelijk hun nieuwe Terminal-4 klaar en de laatste keer mocht ik daar voor het eerst per slurf het vliegtuig uit en in.
Lees de rest van dit bericht

Jul-14: Vliegmatig (1)

Op dit weblog schrijf ik weinig over vliegen en dat is niet zo vreemd. De laatste keer dat ik in een vliegtuig zat was zo’n 15 jaar terug in 1998. Ook die keer was het voor het werk; een retourtje naar een Chicago-aanse staalfabriek. Rond 1990 vloog ik vaker naar Canada en de USA voor vergelijkbare projecten.

Ik kwam er op, omdat Mack een tijdje terug over zijn vliegreisje naar Zweden blogde, eveneens een retourtje dat door de baas (en uiteindelijk de klant) werd betaald. Hij had geen luchtfoto’s gemaakt en zelf heb ik dat wel een paar keer geprobeerd.

De eerste luchtdoop was op mijn 20ste, een heen en weertje Zestienhoven-Beek. Tegenwoordig heet dat Airport-Rotterdam – Maastricht-Aachen-Airport. Veel langere namen, maar de afstand is hetzelfde gebleven. Terminals (wachtruimtes en/of slurven) heb ik niet gezien. Er zal wel iets geweest zijn op dat gebied, maar het was niet nodig om in een 1-propellor vliegtuigje met 7 zitplaatsen te stappen. Dat vliegtuigje was gehuurd door de TH in Delft, waar ik stage liep op de lucht- en ruimtevaartafdeling. Hun eigen vliegtuig was al een tijdje stuk en een paar mensen die er werkten moesten toch vlieguren maken.

Het was tevens een kers op de taart voor de stagiairs. Lees de rest van dit bericht