Site-archief

Jul-21: Vliegmatig (3)

Vanaf 1995 werd het vliegen een stuk minder. Op dat moment weer meer werk op het kantoor en veel minder in de buitenlandse fabrieken. Neemt niet weg dat ik nog een paar keer naar Brazilië heen en weer ben geweest. Destijds vloog men het rondje Schiphol-Rio de Janeiro-Sao Paulo-Schiphol. In Rio heb ik alleen op de luchthaven gestaan, en heb vandaar in een benauwde ruimte over de stad gekeken. Meer werd het niet.

In Sao Paulo stapten we over op een binnenlandse vlucht naar Belo Horizonte en vanaf daar nog een paar uur met de auto. Sao Paulo hebben we wel beter bekeken. Dat ligt hoger op een meter of 1000 en daarom is het er niet zo warm. Waar we werkten was de temperatuur maar net boven de 20 graden, omdat daar de hoogvlakte op circa 2000 meter lag. Veel plezieriger dan bij Chicago, waar het zomers tot ruim 35 graden in de schaduw was en daarmee 50 graden in delen van de fabriek. In de winter hadden we een paar weken overdag -20 (celsius), zodat er in de fabriek her en der ijs te vinden was.

De luchtvochtigheid was ook prima in Minas Gerais. Wat dat betreft was TaiWan het ergste. Dat tropische eiland had van zichzelf al een luchtvochtighied van gemiddeld 85% en onze waterzuiveringsinstallatie met grote bakken dampend water vulde dat aan tot 100%.
Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Jul-18: Vliegmatig (2)

Na 1986 was er geen houden meer aan en ‘mocht’ ik regelmatig met een Boeing 747 de oceaan over naar O’Hare. Destijds ’s werelds grootste/drukste luchthaven zo’n 30km ten westen van Chicago. Je kwam daar aan op hun Terminal 4, die voor internationale vluchten was. Dat ging via extra brede bussen, want slurven had deze terminal destijds niet. Een zeer armoedig gezicht aangezien maar een kwart kon zitten en de rest als haringen in een ton stond, als ware het een metro in de spits.

Retour was overigens een grotere ramp. Je werd er (met nog 3 747-vluchten naar Europa) opgeborgen in een soort sporthal en moest daar uren wachten eer de bussen voor je vliegtuig je op kwamen halen. De oplossing was om zo laat mogelijk naar deze deprimerende ‘sporthal’ te gaan. Tot die tijd bleef ik de laatste keren rondhangen bij wat ondergrondse bars tussen Terminal 2 en 3. Eind jaren ’90 was eindelijk hun nieuwe Terminal-4 klaar en de laatste keer mocht ik daar voor het eerst per slurf het vliegtuig uit en in.
Lees de rest van dit bericht

Jul-14: Vliegmatig (1)

Op dit weblog schrijf ik weinig over vliegen en dat is niet zo vreemd. De laatste keer dat ik in een vliegtuig zat was zo’n 15 jaar terug in 1998. Ook die keer was het voor het werk; een retourtje naar een Chicago-aanse staalfabriek. Rond 1990 vloog ik vaker naar Canada en de USA voor vergelijkbare projecten.

Ik kwam er op, omdat Mack een tijdje terug over zijn vliegreisje naar Zweden blogde, eveneens een retourtje dat door de baas (en uiteindelijk de klant) werd betaald. Hij had geen luchtfoto’s gemaakt en zelf heb ik dat wel een paar keer geprobeerd.

De eerste luchtdoop was op mijn 20ste, een heen en weertje Zestienhoven-Beek. Tegenwoordig heet dat Airport-Rotterdam – Maastricht-Aachen-Airport. Veel langere namen, maar de afstand is hetzelfde gebleven. Terminals (wachtruimtes en/of slurven) heb ik niet gezien. Er zal wel iets geweest zijn op dat gebied, maar het was niet nodig om in een 1-propellor vliegtuigje met 7 zitplaatsen te stappen. Dat vliegtuigje was gehuurd door de TH in Delft, waar ik stage liep op de lucht- en ruimtevaartafdeling. Hun eigen vliegtuig was al een tijdje stuk en een paar mensen die er werkten moesten toch vlieguren maken.

Het was tevens een kers op de taart voor de stagiairs. Lees de rest van dit bericht

Mei-04: Fietsvakantie 2001

Ik heb net een oude websitepagina met wat foto’s online gezet over mijn zwerffietsvakantie in September-2001. Die pagina had ik oorspronkelijk gemaakt voor mijn website, die ik rond 2001 nog maar net een jaar had. Ik belde nog in met 56K6 en was daarmee zeker niet de enige. Veel mensen hadden een nog tragere verbinding van 33K6. Nu surft een gemiddelde Nederlander met zo’n 15.000K (Kbps) of wel 15Mbps.

Met mijn website hield ik daar rekening mee. Foto’s mochten, maar in het verhaal erg klein en pas als je er op klikte een stuk groter. Het zijn daarbij ingescande foto’s, want een digitale camera had ik nog niet. Kortom een matige kwaliteit. Het verhaal en de lay-out heb ik gelaten zoals ik het toen bedacht heb. Zaken als menu’s heb ik er uit gesloopt, aangezien dit weblog anders werkt.

Lees de rest van dit bericht

Mrt-24: De Rekenkamer van Waarde

Onlangs is er een ‘nieuw’ TV-programma bij gekomen; De Rekenkamer. En echt nieuw vind ik het niet. De aanpak is vrijwel gelijk aan die van ‘De Keuringsdienst van Waarde’. Dat programma bestaat al een aantal jaren en heeft ooit een uitstapje gemaakt met ‘De Slag om Brussel‘. Ook mooie TV, die gebaseerd is op een doorvragend team van (jonge) mensen. Die mensen gaan vervolgens bij fabrieken, bestuurders, laboratoria en bijvoorbeeld boeren langs. Bij de Slag om Brussel ging het over de werkwijze van de EU en en de deelnemende landen. Bij de Keuringsdienst van Waarde gaat het vaak om voedsel, gezondheid en milieu. Bij de Rekenkamer is de prijs een uitgangspunt.

Lees de rest van dit bericht

Jun-14: Slaapkaart

GBR. IRL, NOR, SWE, DEN GBR. IRL, NOR, SWE, DEN NED, BEL, LUX GER, CZE FRA, MON, ESP, POR SUI, AUT, ITA, GRE, TUR, UKR, TWN, CAN, USA, BRA

Lees de rest van dit bericht

Oct-08: Ontzettend Gefeliciteerd!

Bij WordPress.com lukt de zogenaamde Marquee-instructie (die ik bij Webminlog had gebruikt) niet meer. Nu werkt het op een andere manier.

Mrt-22: Vlieg-tuig

Kievitseieren hoef je hier niet te zoeken, kieviten vliegen liever een straatje om. De PvdV zou kamervragen moeten stellen. Dit rellerige bordje staat in Bergen, volgens mij staan er meer in Nederland.

Oct-22: Kenteken

Ik had me voorgenomen om niet over de vogelgriep te loggen. Wat kan ik nou voor zinnigs toevoegen aan de discussie die door miljoenen westerlingen gehouden word? Totdat ik op Radio Bergeijk hoorde dat de vogels, die die griep verspreiden, het kenteken 5NHD hebben. Dat de vogelgriepvogels voorzien zijn van zo’n handig kenteken was mij niet eerder ter oge gekomen. Het betreft overigens H5N1 (met dat nummer worden we inmiddels doodgegooid), zie foto.