Site-archief

Jul-22: Rollatorvouwen

Gistermiddag zag ik een artikeltje in de krant, dat me deed herinneren aan een dikke maand terug. Ik liep door de binnenstad en zag een paar honderd meter verder een politieauto staan. Ik moest die kant op en toen ik dichterbij kwam zag ik 1 agent achter het stuur en eentje die naast de auto stond te klunzen. Nog wat dichterbij zag ik een oudere man op de passagierstoel, die -met de deur open- gedraaid in de gordel hing. Hij wilde de agente, die buiten nog steeds bezig was, aanwijzingen geven.

Inmiddels zag ik ook waar zij mee zat te klunzen. Het was een standaard ziekenfonds-rollator. Dat ding moest ook mee in de auto, maar ze kreeg hem niet ingeklapt. Ik wilde nog voorbij lopen, maar kon dat de passagier niet aandoen. Dus vroeg ik: ‘Mag ik even?’ En terwijl de agente wilde antwoorden haalde ik het veiligheidspalletje weg en tilde hem in het midden op, waardoor de wielen naar elkaar toe klapten. In deze 0,48 seconde was ze te laat om me toestemming te geven en kreeg ik een opgelucht bedankje. Ik liep door en ik zou er niet over gelogd hebben, totdat ik  dit krantenartikeltje las:

Lees de rest van dit bericht