Site-archief

Aug-08: Voorburg

Vandaag werd in de Belgisch-Nederlandse BinckBank-Tour (eerder bekend als Eneco-Tour) een tijdrit in Voorburg verreden. Het was er rotweer en dat deed me denken aan een foto die ik daar een klein jaar geleden nam toen in van Den Haag naar Zoetermeer fietste:

Dit beeld heet Singing in de Rain en is van Voorburger Frans Kokshoorn.

Lees de rest van dit bericht

Jul-30: Sloten / Sleat

Elf maanden geleden fietste ik van Alkmaar naar Steenwijk. Al vrij snel schreef ik toen iets over de zuil van Peter Stuyvesant, die ik onderweg zag. Veel later blogde ik over een setje elektriciteitshuisjes in Friesland. Een daarvan stond in het Friese Sloten. Dit Slaet moet je niet verwarren met Sloten bij Amsterdam, waar ook een mooi e-huisje staat met molen.

In het Friese Sloten staat ook een windmolen tegen de stadswal. Hier vind je een tiental foto’s die ik in dit mini vestingstadje maakte. In een ver verleden heb ik dit Sloten al eens bezocht en merkte dat het erg klein is. Je fietst er dus zo doorheen en veel heb ik daar destijds niet bekeken. Bij dit fietsrondje van afgelopen augustus was het juist 1 van m’n doelen. Ik trof het met het prachtige weer.

Lees de rest van dit bericht

Apr-14: Breda

Ik had al eerder gemeld dat ik ongeveer een maand geleden wat stadswandelingen heb gedaan in Breda, Dordrecht en Rotterdam. Over Dordrecht heb ik al voldoende geblogd. Bij deze de plaats waar ik het eerst (overstappen niet meegerekend) uit de trein stapte: Breda. In 2005 kwam ik daar voor het eerst en tot deze dag voor het laatst.

Het was destijds de eerste overnachtingsplaats in een fietsvakantie, die me door Noord-Frankrijk en Zuid-west Duitsland bracht. Ik had een redelijke indruk van Breda. Misschien net iets te goed, waardoor ik er iets teveel van verwachtte.

Lees de rest van dit bericht

Feb-25: Nederlandse Deksels

Het is ruim een jaar geleden dat ik iets in de categorie ‘Dexelmatig‘ plaatste. Destijds ging het om het zoveelste Duitse putdeksel. In Nederland is het minder gebruikelijk dat een putdeksel voorzien wordt van bijvoorbeeld een stadswapen. Ze zijn er zeker en onlangs trof ik er nog 1 in hartje Groningen:

Groningen Stad
(Zullen er ook deksels zijn met de Martinitoren en de text Provincie?)

Lees de rest van dit bericht

Okt-20: PEN & GEB-Amsterdam

Eerder blogde ik over een fietstochtje dat vanuit Alkmaar in Almere bij een autoshow eindigde. Almere was wel een reisdoel, maar onderweg wilde ik nog wat andere dingen bekijken en die staan hieronder in fietsvolgorde.

Het eerste PEN-huisje is een traditionele met een haan- en hond-tegeltje in Den Ilp. Volgens de monumenten-inventarisatie van de gemeente Landsmeer is ie rond 1925 gebouwd:


Lees de rest van dit bericht

Sep-14: Watertorens Zuid-Holland

In de afgelopen fietsweken heb ik niet alleen e-huisjes op de foto gezet. Begin september ging ik met de trein naar Leiden om eens door het waterleidinggebied bij Den Haag te fietsen. Kom ik later nog beter op terug. In elk geval vond ik de ingang pas bij TNO en toen fietste ik al bijna binnen de bebouwde kom van Den Haag.

Maar dus toch er in en weer terugwaarts richting noord en zo langs de kust naar het zuiden terug. Duidelijk niet de kortste route. Wel een mooi duingebied waar ik een uitkijkduin trof. Vanaf dat duin wat foto’s over zee gemaakt en van de Haagse skyline. En toen viel me een watertoren op. Kortom maximaal ingezoomed. Uit de losse pols. Twee foto’s waren goed onscherp/bewogen en maar 1 kon er mee door en staat op deze

fotopagina.

Natuurlijk heb ik hem dus ook van dichtbij op de foto gezet. Een flinke 49m hoge kolos behorend tot het eclecticisme (net als het station van Antwerpen) en aanwinst voor mijn beperkte verzameling. Het is een rijksmonument uit 1874 en wordt nog gebruikt. Ik bedacht verder te fietsen naar Dordrecht. Qua afstand moest dat best kunnen, en ik had er nog alle tijd voor. Via Margo had ik begrepen dat zij ook een mooie watertoren hebben. De eerdere keren dat ik daar was heb ik hem dus duidelijk gemist.

En nu dus ook weer. Door het zwerven en aanschouwen van andere steden werd Dordrecht me te laat en boog ik terug naar het noorden. Zo kwam ik door Bodegraven waar ook zomaar een watertoren stond. Een redelijk ding uit 1907 van maar 34m (plus antennes) die mooi bij deze kleine verzameling past. Er zijn er vast meer zoals dat foeilelijke betonnen geval tussen Lisse en Hillegom.

Al in 2008 had ik de opvallende watertoren van Schoonhoven op de foto gezet. Ook een rijksmonument uit 1901 en met spits 50m hoog. Kan er dus mooi bij. Net als later die van Dordrecht, als ik daar ooit nog eens langs kom.

Nov-25: Dag-12 Freiburg en verder?

Het had de hele nacht (voor zo ver ik dat kon nagaan) geregend en de volgende morgen, zondag 13 september, regende het nog altijd. Alleen lang niet meer zo hard als de voorgaande avond. IK was wel blij dat ik Bad Krozingen had uitgekozen dat een station heeft aan de lijn Freiburg-Basel. Als het zo bleef zou ik de trein pakken. Probleem was alleen een beetje waarheen? Rondom regende het vrijwel overal. Erg veel in het Zwarte Woud en de Vogezen, maar ook in Beieren, Oostenrijk, het midden en noorden van Duitsland en in grote delen van Frankrijk. Eigenlijk was het gebied (het oog van een behoorlijk uitgewaaid systeem) waar ik nu zat nog het minst beroerd. Toch had ik achteraf bezien op dit moment het beste een trein naar noord-Italië kunnen pakken, maar dat schoot me op dat moment niet te binnen.

Eerst heb ik een prima ontbijt genoten in een flinke ontbijtzaal. Die zat vol met een buslading bejaarden. Dat bleek toen de wat jongere chauffeur heel laat binnen kwam en ook nog snel een ontbijt wegwerkte. Van alle kanten werd deze man vriendelijk aangesproken, want zonder hem geen busreis. Toch had ik niet zoveel last van de meute. Er stond geen file voor het ontbijtbuffet. Nadat ik ‘alles’ had ingepakt en de fiets uit het schuurtje haalde bleek het vrijwel droog te zijn. Zo droog dat ik niet naar het station fietste, maar eerst even naar Freiburg dat een veel grote station heeft en maar op 20km afstand ligt.
Lees de rest van dit bericht

Nov-05: Dag-5 Laon en Reims

Op zondagochtend 6 september genoot ik het ontbijt in het hotel. Bij een budget-hotel (die ik meer dan luxe vond met keurig douche en grote TV) is de keuze voor een ‘budget’-ontbijt niet zo gek, vooral op zondagochtend. Dat ontbijt was voor franse begrippen prima. Zo’n 7 soorten brood, en dus niet alleen stokbrood en croissants waar de meeste hotels mee aankomen. Verder ook diverse kaassoorten en chocopasta. Dat laatste nam ik niet, maar wel een dreumes een tafeltje verder. De jonge ouders hadden het druk met het schoonmaken. Eigenlijk lukte dat niet echt. Het kind was uiterst mobiel, nog geen 70 cm hoog en liep daardoor moeiteloos onder het buffet door. Een bijzonder komisch tafereel.

Tegelijkertijd scheen de zon in m’n snuffert. Gistermiddag werd het al zonniger en warmer en vandaag werd het een graad of 20 en was de bewolking nog wat dunner. Al snel merkte ik onderweg dat de wind gedraaid was. Die waaide nu stevig uit het westen. Daarmee werd ook mijn koers bepaalt. Deze vakantie wilde ik meer kilometers maken, waarbij ik bewegen belangrijker vond dan krachtinspanning of een mooie omgeving. Kortom ik ging meer richting oost en kwam via wat rustige wegen door Itancourt bij de Aisne en via Möy aan die rivier, Rogecourt, Brie en nog meer van die gehuchten. Een setje van die gehuchten, net na Crépy, was wel grappig. De ene heet Bucy-lès-Cerny en daar ligt direct Cerny-lès-Bucy naast. Dat ‘lès’ wordt als ‘bij’ gebruikt. En omdat beide even onbekend zijn heb je natuurlijk niets aan zo’n verwijzing en komt het wel lollig over. Zo kwam ik moeiteloos in Laon. Het fietsen ging me overigens al vanaf de aanvang goed af. Ik had al eerder meer kilometers op een dag kunnen maken, maar door mijn wens om in redelijke stadjes te overnachten bleef het zo rond de 90km per dag hangen.
Lees de rest van dit bericht

Aug-26: Wieringerwaard & Den Helder

Op dat nieuwe Hondsbossche Uitkijkduin waaide het stevig. Zo stevig dat de halve zijwind naar huis minder aantrekkelijk was dan de flinke voordewind naar de Wieringermeer. En dat kwam wel goed uit, want net voor de Wieringermeer in Wieringerwaard staat nog altijd een watertoren die ik op de foto en op dit blog wilde zetten.

Via de Stolpen zoefde ik er moeiteloos en in no-time op af. Helemaal no-time was het ook weer niet en dat had met de Stolperbrug te maken. Daar kom ik in een volgend bericht op terug. Net na die brug waren er flinke werkzaamheden en fietsers moesten op een onmogelijke plek terug naar het oude fietspad en daarbij de 2 rijbanen van de N248 in 1 ruk oversteken. Dat ging me niet lukken en ik besloot via Oudesluis om te fietsen, zoveel langer is dat nu ook weer niet en het scheelt een berg ergernis.

Lees de rest van dit bericht

Aug-03: Heerlijkheid Veenhuizen

En daarmee bedoel ik het Veenhuizen in Noord-Holland dat tegenwoordig deel uitmaakt van de wijk De Noord in de gemeente Heerhugowaard. Heerhugowaard heeft 53.000 inwoners, waarvan er 1500 in De Noord wonen en van die 1500 wonen er hooguit 100 in het gehucht Veenhuizen. Kortom is dat wel blogwaardig?

Ja, en ik heb er zelfs al eens over geblogd. Dat ging over hun kermis. De afgelopen weken fiets ik weer vaker en wat verder. En regelmatig kom ik dan door Veenhuizen. Het is daar prima polderfietsen en op een of andere manier is het een soort draaipunt. Veenhuizen ligt daarbij tegen het 3-gewestenpunt, 3-kantonspunt of 3-regiopunt Noord-Kennermerland (regio Alkmaar), Westfriesland (regio Hoorn) en Noordkop (regio den helder).

In Veenhuizen staat een dorpshuis met daarnaast een opvallend praalgraf. Ik weet wel wie daar ligt, maar de laatste keer nam ik toch eens de tijd om er wat foto’s te nemen. Lees de rest van dit bericht

Jun-12: De Groeten uit Groet

Met trouwautoreportage

Een kleine week terug fietste ik naar mijn favouriete plekje in Groet, de Brink, met bij hun witte kerkje een setje prima banken. Voordat ik dat doe fiets ik er doorgaans even aan voorbij naar een ambachtelijk bakkertje en keer dan terug met een negerzoen en een bekertje koffie om die bij het kerkje te verorberen.

Dat ‘er aan voorbij fietsen’ viel deze keer tegen, 2 auto’s blokkeerden de doorgang. Een fraaie antieke Dodge en een lelijk Mercedesbusje. Er was een trouwpartijtje gaande, waar dit een prachtige locatie voor is. Achteraf begreep ik dat de zesde van de zesde een typische trouwdatum is, waarop mijn oomzeggert 11 jaar eerder in het huwelijk trad. Maar eerst toch maar even iets ongezonds gehaald bij het bakkertje en op m’n gemak bij de kerk opgegeten.

Toen toch maar even retour gelopen naar het knelpunt, waar de auto’s nog steeds midden op het weggetje stonden. Lees de rest van dit bericht