Site-archief

Jun-06: Hoogkarspel & Kwadijk

Twee plaatsen in Noord-Holland, die 1 grote overeenkomst hebben. Beide zijn voorzien van een flinke watertoren die je al van verre kunt zien. Begin-mei doemde tijdens m’n fietsrondje via Medemblik naar Hoorn de toren van Hoogkarspel op. En omdat het mooi hollands weer was heb ik er wat foto’s van gemaakt.

Watertorenfoto’s Hoogkarspel en Kwadijk

De foto’s van de watertoren in Kwadijk zijn van oktober-2015. Het was er nog niet van gekomen om die uit te zoeken en hier te plaatsen. Nu kunnen ze er mooi bij. Beide watertorens verschillen wel. Die van Hoogkarspel is vrijwel rond, heeft een punthoedje op en schijnt van de ‘Amsterdamse School’ te zijn. Hij is in 1930 gebouwd en ruim 49 meter hoog. Het is een Rijskmonument. Hier nog wat wikipedia info en een streetview-link.

Die in Kwadijk betreft eveneens een Rijskmonument, is 5 jaar ouder, ‘Art Déco’, vierkant met afschuinde hoeken en plat aan de bovenkant. Kwadijk is een heel klein plaatsje benoorden Purmerend met een enorm station waar geen trein meer stopt. Dat station valt al op, maar deze watertoren kan je van veel verder zien. Staat natuurlijk ook op wikipedia en streetview.

De Amsterdamse School en Art Déco lopen als bouwstijlen een beetje in elkaar over en horen typisch bij de periode waarin beide torens zijn gebouwd. Van beide kon ik geen eigen website vinden. Die van Kwadijk heeft appartementen, die in Hoogkarspel lijkt leeg te staan nadat de PWN deze toren(s) rond 1995 niet meer nodig had. De watertoren van Hoogkarspel heeft erg veel weg van die in Wieringerwaard, die 2 jaar eerder is gebouwd.

Mei-02: Time Warp Alkmaar

Een kleine week terug zag ik weer leven in het ‘Kerstwinkeltje‘. Dwz na de Kerst stopte die zaak er mee, die er duidelijk maar tijdelijk zat. De ijzeren rolluiken gingen neer en niet meer omhoog. Tot dus een week terug en toen verschenen deze foto’s in de etalage langs de Langestraat en Hoogstraat:


Lees de rest van dit bericht

Dec-02: Dag-13 Baden

Maandagochtend 14 september begon met een lekker zonnetje, terwijl de weerberichten overwegend erg negatief waren. Na het ontbijt ging ik dan ook niet naar het station, maar fietste ik verder richting noord. Lekker voor de wind volgde ik zo op gepaste afstand de hoofdspoorlijn door het Rijndal. Onderweg zou ik zo nog altijd in de trein kunnen stappen. Net als de voorgaande dag zag ik wel dichte en donkere bewolking boven de toppen van de Vogezen en het Zwarte Woud, maar daar had ik vooralsnog geen last van. Het zorgde er ook voor dat ik wel noordwaarts moest als ik het droog wilde houden.

Aanvankelijk fietste ik op een redelijk fietspad langs de B3, waarvan de drukte me erg meeviel. Na Appenweier werden de fietsers over een alternatieve route richting Achern en Baden-Baden gestuurd. Mooie rustige landweggetjes die wat heuveliger waren, maar wel een stuk afsneed. Toch ging dat niet veel later mis, toen in op een flutkanaal stuitte. Beter het Rench-Flutkanal zonder brug. Eigenlijk had ik terug moeten fietsen, maar ik koos er voor om over de slechte verharding langs het kanaal te fietsen richting B3, waar ik in de verte wel een brug zag. Niet goed voor de banden, maar wel goed om weer op het juiste pad te komen.
Lees de rest van dit bericht

Nov-05: Dag-5 Laon en Reims

Op zondagochtend 6 september genoot ik het ontbijt in het hotel. Bij een budget-hotel (die ik meer dan luxe vond met keurig douche en grote TV) is de keuze voor een ‘budget’-ontbijt niet zo gek, vooral op zondagochtend. Dat ontbijt was voor franse begrippen prima. Zo’n 7 soorten brood, en dus niet alleen stokbrood en croissants waar de meeste hotels mee aankomen. Verder ook diverse kaassoorten en chocopasta. Dat laatste nam ik niet, maar wel een dreumes een tafeltje verder. De jonge ouders hadden het druk met het schoonmaken. Eigenlijk lukte dat niet echt. Het kind was uiterst mobiel, nog geen 70 cm hoog en liep daardoor moeiteloos onder het buffet door. Een bijzonder komisch tafereel.

Tegelijkertijd scheen de zon in m’n snuffert. Gistermiddag werd het al zonniger en warmer en vandaag werd het een graad of 20 en was de bewolking nog wat dunner. Al snel merkte ik onderweg dat de wind gedraaid was. Die waaide nu stevig uit het westen. Daarmee werd ook mijn koers bepaalt. Deze vakantie wilde ik meer kilometers maken, waarbij ik bewegen belangrijker vond dan krachtinspanning of een mooie omgeving. Kortom ik ging meer richting oost en kwam via wat rustige wegen door Itancourt bij de Aisne en via Möy aan die rivier, Rogecourt, Brie en nog meer van die gehuchten. Een setje van die gehuchten, net na Crépy, was wel grappig. De ene heet Bucy-lès-Cerny en daar ligt direct Cerny-lès-Bucy naast. Dat ‘lès’ wordt als ‘bij’ gebruikt. En omdat beide even onbekend zijn heb je natuurlijk niets aan zo’n verwijzing en komt het wel lollig over. Zo kwam ik moeiteloos in Laon. Het fietsen ging me overigens al vanaf de aanvang goed af. Ik had al eerder meer kilometers op een dag kunnen maken, maar door mijn wens om in redelijke stadjes te overnachten bleef het zo rond de 90km per dag hangen.
Lees de rest van dit bericht

Nov-02: Dag-3 Kortrijk en Lille

Op vrijdag 4 september fietste ik eerst naar het centrum van Oudenaarde om daar een bakker met ontbijt te vinden. De B&B was eigenlijk alleen een B. Aangezien ik laat kwam hadden ze voor mij niet op ontbijt gerekend. Niet erg, want zoiets moet in een centrumplaats als Oudenaarde wel te vinden zijn. En dat was ook zo. Een nette zaak met een serie aan belegde broodjes en koffie. Ik kon er redelijk zitten aan 1 van de 4 kleine tafeltjes.

Een tafeltje verder zat een man waar ik 3x in paste. Naast zijn tafeltje stond in het gangpad langs de toonbank z’n overmaatse rollator behoorlijk in de weg. Hij zat er al langer en was klaar met eten. Iemand van achter de toonbank kwam naar hem toe en rekende af. Daarna duurde het een minuut of 5 eer hij met de rollator buiten was. Oud was ie niet, maar wel uiterst stram. Hij deed ook een minuut of 5 over de zebrapassage en ging in het parkje zitten. Toen ik mijn stokbroodje met kaas, ham en tomaat etcetera, met de grote koffie had weggespoeld kwam hij weer naar binnen schuifelen en bestelde opnieuw iets. Nu begreep ik waarom het verkeer hier gisteren zo muurvast stond. Dat was niet vanwege de kermis, maar vanwege deze man die hier elk kwartier akelig langzaam oversteekt.
Lees de rest van dit bericht

Okt-27: Dag-2 Vlaamse Molens

Op donderdag 3 september werd ik dus wakker in Puurs. Die dag begon met een strak blauwe hemel en dien te gevolge een behoorlijk lage temperatuur. Ik hield het wel op een fietsbroek, maar over m’n shirt ging m’n jack aan. Als eerste koerste ik op Fort de Liezele aan. Dat ligt tegen de dorpskern van Puurs. In Puurs was ik op dat idee gekomen door een wegwijsbordje.

Dit fort maakt deel uit van de Stelling van Antwerpen. Het lag er netjes, maar gesloten bij. Het eerste wat me opviel waren de draaiborden die ik ken van de locale houthandel waar mijn vader en broer jaren hebben gewerkt. Deze waren echter een stuk kleiner. Ongeveer maatje putdeksel. Mogelijk werd munitie op deze manieer het fort ingereden aangezien de rails over de brug het fort in gingen.
Lees de rest van dit bericht

Aug-26: Wieringerwaard & Den Helder

Op dat nieuwe Hondsbossche Uitkijkduin waaide het stevig. Zo stevig dat de halve zijwind naar huis minder aantrekkelijk was dan de flinke voordewind naar de Wieringermeer. En dat kwam wel goed uit, want net voor de Wieringermeer in Wieringerwaard staat nog altijd een watertoren die ik op de foto en op dit blog wilde zetten.

Via de Stolpen zoefde ik er moeiteloos en in no-time op af. Helemaal no-time was het ook weer niet en dat had met de Stolperbrug te maken. Daar kom ik in een volgend bericht op terug. Net na die brug waren er flinke werkzaamheden en fietsers moesten op een onmogelijke plek terug naar het oude fietspad en daarbij de 2 rijbanen van de N248 in 1 ruk oversteken. Dat ging me niet lukken en ik besloot via Oudesluis om te fietsen, zoveel langer is dat nu ook weer niet en het scheelt een berg ergernis.

Lees de rest van dit bericht

Jun-12: Watertorens

Bij mijn vorige gokberichtje liet ik al doorschemeren dat ik op zoek was naar watertorens. Nou is dat hier in de buurt niet zo ontzettend zoeken. Binnen Noord-Holland weet ik er zo 7 te bedenken, naast de 2 waar ik eerder over bericht heb. Bij de laatste keer (over de watertoren in Alkmaar) heb ik er een tag (label) van gemaakt en heb die meteen onder 3 andere berichten geplaatst waarin watertorens in Schoonhoven, Duitsland en Frankrijk opdoemden.

Dus moesten er deze (afgelopen) maandag een paar worden gefotografeerd. Dat was meteen een goede aanleiding om mijn redelijk waardeloze conditie iets te verbeteren. Het was fris, zonnig, maar zeker niet te koud en dus heerlijk fietsweer. Ik ging naar het noorden richting Wieringerwaard en Den Helder en zou desnoods de trein retour nemen als het me allemaal te veel werd. (Een goede reden om sinds februari weer eens mijn dalurenkaart te benutten.)

Lees de rest van dit bericht

Apr-06: Rondje Watertoren

De Alkmaarse watertoren is niet ver van mijn huis en ruim binnen wandelafstand. Ik loop er dus regelmatig langs en/of zie hem als ik naar het station ga. Het ding stamt uit 1900, is 35 meter hoog en telt 10 verdiepingen. (De oorspronkelijke hoogte was 10 x π = 31,42 m.) Hij is gebouwd voor de Alkmaarsche Waterleiding en werd in 1919 overgenomen door de Provinciale Waterleiding Noord-holland (PWN), die hem tot 1980 heeft gebruikt. De toren heeft een eigen website, met daarop een tekening in doorsnee. Niet zo gek, bovenin zit een architectenbureau met op hun homepage een leuk op-en-neertje door de toren. (Meer op wikipedia en ONH.)

Tot een jaar of 20 terug was het een soort icoon, maar sinds de komst van 2 grote kantoorgebouwen langs de Wognumsebuurt valt ie flink minder op. Neemt niet weg dat het nog wel een markant en imponerend bouwwerk is als je er vlak onder staat.

In Frankrijk heb ik regelmatig watertorens getroffen, die steevast op het hoogste punt van een heuvel bij een dorp staan. Hier in Noord-Holland zijn er ook nog een aantal en mischien blog ik daar te zijner tijd nog eens over. Ze staan ondermeer in Kwadijk, Wieringerwaard, Assendelft, Hoogkarspel, Bakkum, Den Helder en Ijmuiden.


Hier een setje Watertoren foto’s, die ik in het afgelopen jaar heb gemaakt.

Jan-23: Langs de Elbe

In Haldensleben was ik op 14 september nog maar een klein stukje van de Elbe verwijderd. Het was 18 graden, bewolkt en droog, dus lekker fietsweer. Als eerste ging ik naar Magdeburg, dat was nog maar een kilometer of 20. Alleen niet op mijn manier. Ik wilde in Vahldorf rechtdoor, maar dat was niet meer dan een karrespoor zonder bewegwijzering.

Dus maar terug en poging wagen aan de zuidkant van het Mittellandkanal. Dat ging beter. Langs het kanaal lag een soort fietspad, maar ook dat was zeker niet de kortste route. Erg was dat niet, op deze zwerfmanier kom je op plekken die je anders nooit bezocht zou hebben. Dus na 33 km fietsen stond ik voor de Dom van Magdeburg. Enkele meters eerder had ik hun putdeksel op de foto gezet.
Lees de rest van dit bericht