Site-archief

Nov-10: ‘Korte Treinritjes?’

Afgelopen zondag heb ik na maanden weer eens getreind. Ik heb dan ook nog geen OV-chip-knip-kaart en merkte dat ik thans voor een retourtje de prijs van 2 enkeltjes moet afdokken. Voor mijn 23km-ritje naar m’n neef in Koog-Bloemwijk (voor de minder bekenden is dit een halte in de gemeente Zaanstad, dorp Koog aan den Zaan zuid, die aan hun S-Bahn Uitgeest-Amsterdam ligt) is dat niet zo erg, maar heen-en-weer Wildersland kan het al snel 10 euro duurder uitpakken.

Toch wilde ik het niet over deze aanzienlijke prijsverhoging hebben. Door de weeks rijden die Zaanse sprinters tussen Uitgeest en Rotterdam, maar op zondagen beginnen ze al in Alkmaar en dat scheelt me een overstap op het kille tochtstation van Uitgeest. Aan reistijd maakt het overigens niet uit.

In de trein viel me het vliegtuigdisplay op met de rijsnelheid en buitentemperatuur, die ook het verloop van de reis in beeld brengt. In de intercities zie ik die dingen nooit, dus keek ik er even naar:


Lees de rest van dit bericht

Nov-04: Alkmaars Bezet

Eerst maar even 2 foto’s met zijaanzicht en van boven:


Lees de rest van dit bericht

Apr-16: KleerKast-Kontrole

Een paar zaterdagen terug hadden we een familiaal Kerstdiner. Inderdaad een tikkie uitgesteld door alle volle agenda’s. Erg leuk en erg in de rimboe van Zuid-Holland. Om die reden ben ik eerst naar Zaandam getreind, om daar bij een ver familielid in de auto te stappen als meerijder. Ging allemaal goed en was allemaal lekker en gezellig.

Ik wilde het meer over de treinrit terug hebben. Rond half 2 ’s nachts stond ik op het perron in Zaandam te wachten en 50 meter verder vervoegde zich een 4-tal kaalgeschoren klederkasten om in dezelfde sprinter te stappen. Sprinter is een onzinwoord voor een trein die vaak stopt. In de bomvolle boemeltrein kwamen de heren voorbij als ging het om een razzia. Hun uitstraling geeft je als treinreiziger een heerlijk crimineel gevoel.

Lees de rest van dit bericht

Oct-03: XXL-WC

Regelmatig loop ik een rondje door de stad en als ik slim ben tap ik nog even af voor ik de deur uitga. Soms gaat dat wel eens mis en krijg ik onderweg aandrang. Ophouden tot thuiskomst lukt niet altijd en als man ben ik dan ook blij met de plasplekken in de binnenstad. Fris zijn die vaak niet door de onverlaten die geregeld de afvoer verstoppen met sigarettepeuken, In zo’n geval ruik ik maar even de andere kant op.

Lees de rest van dit bericht

Sep-23: Grauw-II

Uit de reaxi’s op Grauw (I) haal ik dat jullie er gemiddeld zo overdenken als ik. A2 komt het meeste voor, gevolgd door D2. Ik zou die kleuren (licht bruinig grijs en licht gelig grijs) kunnen mengen en dat kunnen bombarderen tot ‘standaard grauw’.

Dat doe ik dus mooi niet. Ik heb nog een beetje doorgedacht over wat ‘grauw’ is, en kwam tot de conclussie dat het tussen ‘grijs’ een ‘goor’ ligt. Grijs is duidelijk een kleur. Grijs kan je als verfkleur kopen in de winkel. Met goor lukt dat niet en het wordt ook nog een hele toer om een blik grauwe verf te bemachtigen. Om over donkergrauw en lichtgrauw maar te zwijgen.

Eerlijk gezegd ben ik (en ik niet alleen) door de vandalen van Van Dale op het verkeerde been gezet, omdat zij het over een kleur hebben. Naar mijn idee is het maar ten dele een kleur en voor een groot deel een structuur. Zo bestaat er geen glimmende versie van grauw; grauw is altijd mat en ruwig. Verder is grauw niet 1 egale kleur, maar een ongeordende verzameling grijstinten met wat uitschieters naar bruin.

Het (volgens mij) beste voorbeeld van grauw staat hiernaast en kwam ik in mijn WC tegen. Jawel, een ongekleurde closetrol is ruw, mat en barst van uiteenlopende en vooral ongeordende grijstinten waar ook iets bruinigs in te ontdekken valt.

Ander ongekleurd karton is is net zo grauw en onaantrekkelijk. Zo kan je wel auto’s kopen die grijs zijn, een hout- of bijvoorbeeld een metalic-structuur hebben, maar zal je tevergeefs zoeken naar een matte kartonkleurige auto met echte kartonstructuur. Schijnbaar vinden we ongekleurd en ruw karton afgrijselijk.

Jun-21: Wisseltegeltje

Door de decoratiedrang van Yukiko en de opmerking van Plutone onder het vorige logje, kwam ik op het idee van een wisseltegeltje. Dat ding hangt inmiddels in de menu-kolom. Leuk om een keer in elkaar te prutsen, maar verwacht niet dat er regelmatig andere texten komen.

(Loesje had ook iets dergelijks maar is met deze optie een jaar of wat na dit blogbericht gestopt.)

Ik heb niet eens zo’n texttegeltje in huis. Wel een houten bordje uit de oorlog, met een bijbeltext: ‘Verbergt de verdrevenen en meldt den omzwervenden niet’. Vanzelfsprekend in de plee. Daar zijn de meeste spreuken te vinden, zoals: ‘Als u dit leest pist u naast de pot’.

Toch heb ik wel wat met spreuken en vind dat geplak van Loesje wel aardig. Eigenlijk zijn dat ook tegeltjeswijsheden. De texten die links ronddraaien zijn voor een groot deel van mezelf. Die van de Titanic kwam ik enkele jaren terug tegen in de Westfriese tegelhal, hier in de binnenstad. (Is inmiddels gesloten.) Die text sluit goed aan bij m’n ervaringen in Engeland. Opleiding staat daar niet garand voor kwaliteit. Klik op de winkel om beter door de linker winkelruit te gluren. Een jaar of 4 terug ontdekte ik de website van de VNS, de Vereniging ter behoud van het Nietszeggende Spreekwoord. En jawel, dat ding bestaat nog steeds. Nu ik naar die lijst kijk mis ik er nog enkele, zoals: ‘Als echtparen echt paren, hebben echtgenoten echt genoten’.


Na enkele maanden was ik het tegeltjes-gedoe zat en heb ik hem uit de menu-balk gehaald. Ze zijn nog wel hier te zien en misschien keert ie een keer terug met aangepaste texten. Links de eerste wisseltegel.