Sep-02: FotograXi

Via Liesbeth begreep ik dat er 2 weken geleden een Wereld Fotofgrafiedag was. Op 19 augustus was het 182 jaar geleden dat de Franse overheid het patent op Daguerreotypie-procedé kocht, een fotografiemethode van Louis Daguerre. Ze schreef een mooi bericht over haar fotogeschiedenis. Ik was weer eens te laat om er op te reageren. Vergeet steeds dat dat binnen een week moet.

Eigenlijk een mooie reden om mijn eigen fotografie-geschiedenis op een rijtje te zetten. Zoals bekend mag zijn voel ik mezelf geen fotograaf. Ik maak tegenwoordig veel digitale foto’s ter ondersteuning van dit blog, maar ook voor de Fietsersbond en om dingen niet te vergeten. Dat moet bij mij snel. Dus niet in een tas zoeken naar de juiste lens en 3x heen en weer lopen voor de beste positie. Je zult me ook niet zien met een fototas of een statief. Ik heb altijd een simpele compact-camera gehad en die zit gewoon in een jaszak.

De eerste was een Agfamatic 100
Kreeg of kocht ik rond 1974. Werkte met een 126 cassette. Daar zat een filmrolletje in met 40 x 40mm negatieven. Foto’s werden dan ook vierkant. De eerste waren nog met een witte rand er omheen. Wel in kleur. Oudere foto’s die ik vond waren ook vierkant, maar dan zwart-wit. Die zijn van een soort voorloper geweest van m’n ouders en die gebruikte ook 126 cassettes.

Ik deed er niet veel mee. Nam ‘m wel mee op fietsvakanties, maar vertrouwde meer op ansichtkaarten die ik onderweg kocht. Zo’n ansicht is meteen gelukt en bij die camera was het wachten tot na de vakantie plus nog een dikke week voor het ontwikkelen. Nam dus vooral dingen op de foto die niet op een ansicht te vinden waren. Bij sommige vakanties had ik ‘m niet eens mee. Die ansichten hadden nog een 2e functie. Ik verstuurde er dagelijks 1 met achterop de route die ik had afgelegd en wat voor weer het was.

Op de camera kon je een flitsblokje drukken. Daar kon je 4x mee flitsen en dan moest ie bij het klein chemisch afval, dat toen nog niet bestond.

Mijn zwager en oudste broer hadden meer met fotograferen. Zij hadden spiegelreflexcamera’s en later een ‘doka’. In die donkere kamer (stukje van onze vliering) probeerde m’n oudste broer zelf foto’s te ontwikkelen. Kwam op mij niet over als een succes en ik had er weinig mee. Daarnaast vond ik zo’n camera te groot om mee te slepen.

M’n 2e was een Pentax PC35AF met Autofocus
Kocht ik rond 1984 toen ie net te koop was. Daar zat een gewoon kleinbeeldrolletje in met 36 x 24mm negatieven. Het mooie was dat je een klep over de lens schoof als je klaar was. Ding heeft dan ook nooit in een tasje gezeten. Autofocus was toen nog iets nieuws en dat werkte goed. Er zat nog geen zoom op. Op fietsvakantie ging ie mee in een loopschoen. ‘s-Avonds trok ik m’n fietsschoenen uit en liep ik dus op loopschoenen.

Die camera is een paar keer gevallen, zelfs van 1 meter op beton, maar overleefde dat. Nam er zeker meer foto’s mee. Had veel gezeur met af laten drukken. Op de negatieven zag ik duidelijk iets, dat dan net van de foto viel. Hier wat ingescande foto’s die met deze camera zijn gemaakt.

Rond 2004 kocht ik een Olympus C220
Dat was m’n eerste digitale camera. Nog steeds compact en ook met zo’n handige klep om de lens te beschermen. 2 Megapixel was niet veel en 3x optische zoom was in die tijd ook heel gewoontjes. Bij het kopen had ik er weinig vertrouwen in. Ik kocht ‘m zelfs als een soort webcam ter aanvulling van een website die ik toen had. Dat is dus niets geworden.

Wel was ik na m’n eerste fietsvakantie met dat ding erg enthousiast. De foto’s vielen me enorm mee. Ik hoefde ze ook niet meer af te laten drukken of in te scannen. Nam er al snel veel meer foto’s mee dan met de eerdere rolletjes-camera’s. Hij heeft het volgehouden tot 2017.

In 2017 werd het een Nikon Coolpix
Die was flink kleiner, vooral platter. Met 20 Megapixel en 8x optische zoom waren de foto’s beduidend beter. Was er aanvankelijk dan ook erg enthousiast over. Maar al na een jaar of 3 werd het zeuren. Er kwam rommel tussen de lenzen en dat wilde er niet uit. Sommige foto’s bewerkte ik dan ook naderhand om ze nog een beetje toonbaar te maken. Vorig jaar werd ik dat zat en bedacht ik m’n eerste smartphone te kopen.

In 2020 werd dat dus een Samsung M31
Voor 250 euro zat er een 64 Megapixel camera in en een flinke accu van 6000 mAh. Ook een prima processor, een Oled-scherm met gorillaglas en Android 11. Hij is alleen geschikt voor 4G. Voor mij niet echt een probleem. Als telefoon of app-araat gebruik ik ‘m erg weinig. De lenzen in dat ding staan stil en dan kan er waarschijnlijk geen rommel tussen komen.

Net als m’n Olympus van destijds had ik er niet veel vertrouwen in. Had dus geen zin om er veel geld aan uit te geven. Toch doet ie het voor mij prima. Vind 180 gram wat zwaar, maar met zo’n grote accu ontkom je daar niet aan. Ben ook de enige die een camera-koordje aan het hoesje heeft gemaakt tegen het uit de hand glijden. En ik maak gewoon horizontale fotos, aangezien mijn ogen naast elkaar en niet onder elkaar staan.

De selfie hieronder maakt ik 4 maanden geleden. Door allerlei andere blogberichten was ik ‘m vergeten. Nu komt ie dus mooi van pas.

O ja, de pincode, gezichtsherkenning en vingerafdruk-onzin heb ik allemaal uitgeschakeld. Als je snel een foto wilt nemen, dan zit dat allemaal maar in de weg.

Bij de verzameling Cadillacs was de verlengde en de donkerrode auto gemaakt met m’n Nikon. De roze kwam nog van m’n Olympus en de rest is dus met m’n smarthone gemaakt.

Geplaatst op 2021-09-02, in Ximatig en getagd als , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 12 reacties.

  1. Ik heb een min of meer vergelijkbaar parcours afgelegd maar dan wel zonder de duizenden fietskilometers.

  2. Voor kijkjes gebruik ik ook altijd mijn smartphone (Moto g9 plus), maar mijn spiegelreflex is altijd dicht in de buurt, daar maak ik toch nog steeds de meeste foto’s mee.

  3. Mooie geschiedenis met een toepasselijk zelfportret.

    Stille groet,

  4. Ik had een paar jaar terug nog een Nikon spiegelreflex camera gekocht maar elke keer zo’n zwaar joekel meeslepen daar heb ik gene zin in. Ik fotografeer met een Iphone 11 vanwege de mooie heldere en kleurrijke foto’s. Dat is wel een voorwaarde want ik krijg met WhatsApp wel eens foto’s van andere smartphones die soms echt bagger zijn.

  5. @Dhyan: Qua kleurdiepte zit het met m’n smartphone wel goed. Lijkt minstens zo goed of beter te zijn dan m’n eerdere compactcamera’s. Ik heb geen ervaring met Whatsapp, maar kan het zo zijn dat die voor het verzenden foto’s comprimeerd en dat dat zichtbaar te merken is zoals bij een een lage jpg-instelling? Heb je ooit op die manier een foto naar jezelf gestuurd om te zien of die foto’s na verzenden ook minder zijn?

    Weet ook niet of je bij Whatsapp zoiets in kan stellen

  6. Mijn fotografieleven begon in 1966 toen ik op mijn 15e een Agfa Isoly kreeg voor mijn 15e verjaardag. Dit was een simpele camera met een 120 rolfilm, maar je moest wel zelf eea instellen. Ik heb ‘m nog. Daarna volgden vele camera’s. De cameraatjes met de 126 cassette heb ik nooit gehad, verder bijna alles. De 110 (die mn broer leende voor tijdens z’n vakantie in Italië, daar in een park ging slapen en beroofd werd), de polaroid camera (heb ik geloof ik nog ergens liggen), de Nikkormat gebruikte ik jarenlang, 135 mm analoog spiegelreflex met verschillende lenzen, daarna een hele dure Nikon, die ik een paar jaar later inruilde voor een digitale compact Nikon, met 3 mp, daarna een hele rij digitale camera’s, compacte en spiegelreflex en, dat werden toen vooral Canons. Een jaar of twee (3,4? time flies), verkocht ik de Canon 60D inclusief de hele reutemeteut, werd me allemaal te zwaar, en uiteindelijk gebruikte ik ze te weinig al die lenzen, en kocht een klein maar fijn cameraatje, de Olympus Pen F, met losse lenzen. Retro. Maar per saldo, moet ik bekennen, dat ik het meest m’n iPhone gebruik, inmiddels een 12 Pro. Goed genoeg voor plaatsing op het www en niet al te grote afdrukken. Ik ben verslaafd aan fotografie. Foto’s kijken, foto’s maken.

  7. WhatsApp comprimeert inderdaad verzonden foto’s. Maar niet zo erg als Facebook (behalve in de albums).

  8. @Margo: Ben je nog ergens actief op het internet?
    Wilde de tip doorgeven dat Van Duin en een kookster met een jacht onlangs door Dordt voeren voor omroep Max. Vind het wel leuk om naar deze slow-TV te kijken. Heeft iets weg van de Van Rossems, maar dan met meer landschapopnames.
    https://www.npostart.nl/denkend-aan-holland/30-08-2021/POW_04993876

    Je gaf laatst aan Alkmaar mooi te vinden, maar ik vind het oude Dordrecht ook erg mooi en apart. Hou ook van scheepvaart en dat is daar veel meer te zien dan hier.

  9. @Ximaar: Uiteraard stuur ik zelf ook foto’s via WhatsApp naar anderen en wanneer ik ze bij iemand anders weer terug zie zijn ze nog even mooi als op mijn eigen Iphone. Ik vind onscherpe en vlokkerige foto’s een verschrikking, dan kun je beter niks sturen. Net als Margo is fotograferen en filmen al een hobby vanaf ik 20 was en heb ook allerhande toestellen gehad. De laatste een Nikon 750 maar die is zoals gezegd te zwaar om elke keer ergens mee naar toe te zeulen. Ik ben erg tevreden over de Iphone 11 met drie lenzen. Het is leuk wanneer anderen je composities bewonderen.

  10. @Xi: Mijn weblog bestaat nog en af en toe schrijf ik een logje … in mijn hoofd. Maar verder komt het dan vaak niet. En ik Facebook, maar jij Facebookt niet. Idem voor Instagram.
    De uitzending met van Duyn moet ik nog bekijken, we hebben het opgenomen. Dordrecht is een prachtige stad, althans het oude deel en wat er nog staat. Gelukkig is er een monumenten wet, want er is veel verdwenen. Nu hebben ze het plan opgevat de monumentale muur van het museum deels te slopen ten behoeve van een onzalig en belachelijk ‘kunstproject’. Er wordt hevig tegen geageerd en ik doe daar aan mee. Als je er meer van wil weten moet je even Facebooker worden en lid worden van de groep, ‘t Dordrecht van Toen. Die beheer ik plus nog een paar groepen. Dat is het leuke van Facebook: groepen. Ik vind het vele water in Dordrecht ook mooi, het verlevendigt de stad.

  11. Trouwens nu ik beter kijk naar je blauwe Nikon Coolpix, denk ik dat ik die ook had, een rode. Ik ben ‘m kwijtgeraakt in het toilet van een Gaststätte langs de Autobahn. Ik liet ‘m daar hangen, kwam er binnen een paar minuten achter, maar toen was hij al geklaut.

  12. Wauw, je hebt een mooie geschiedenis met fototoestellen Ximaar. Ik ben echt maar een groentje, en doe maar wat met de camerafunctie van mijn Huawei smartphone….

Reaxi - Mailadres hoeft niet. Zie: Ximaar?! ↑↑

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: