Categorie archief: OV-matig

Aug-10: Bereikbaarheid EK2019

In en om Alkmaar wordt deze dagen het Europees Kampioenschap wielrennen verreden. Een aantal ondernemers klaagt steen en been. Dat doen ze vaker als ze de kans krijgen. Daar kijk ik dus niet echt van op. Maar zelf dacht ik er ook flink last van te hebben. Niet waar ik woon, zo dicht bij het ziekenhuis. Aan die kant is het goed te doen.

Maar voor mijn wekelijkse geleidenhonddagje in Middenbeemster keek ik eerst maar eens wanneer en waar de bus reed. Die gaat normaal over de Kanaalkade en die is helemaal gereserveerd en afgezet voor de finishende wielrenners (M/V/J/M). De bus 129 reed daar dus niet. Hij reed/rijdt in het geheel niet t/m 11 augustus. OV9292 adviseerde me om de trein via Hoorn naar Purmerend te nemen en daar de bus te pakken naar Middenbeemster.

Lees de rest van dit bericht

Advertenties

Jul-15: Boxmeer & Venray

Ik had al eerder geblogd over een vrijtreinendagje, die eindigde in Goes. Daarvoor had ik Boxmeer en Venray bekeken. Ik vermoed dat ik ooit door Venray ben gefietst, maar zeker weet ik dat niet. Moet ook een hele tijd (40 jaar) geleden zijn. In Boxmeer was ik nog niet eerder geweest. En dat kan natuurlijk niet. Beide plaatsen staan immer al jaren op m’n ‘Eigen Land Eerst!‘-kaartje.

Maar ik had ook gehoord van de leuke stationsgebouwtjes langs de spoorlijn Nijmegen-Roermond. Dus met de directe trein van Alkmaar naar Nijmegen en daar overgestapt op de trein naar Roermond. Na het Gelderse Nijmegen werd er gestopt in het Limburgse Mook-Molenhoek en het Brabantse Cuijk. Drie provincies in 10 minuten.

Lees de rest van dit bericht

Jun-06: De Kleinste Automatiek?

In het oude stationsgebouw zit een mini-automatiek:

Als 1 van de klepjes openstaat, dan kan de buitendeur er niet meer langs. Er zat een snackbar achter, die je van de andere kant kon benaderen. Dat is al een tijdje een broodjeszaak. De bijbehorende snackbar zit nu aan de andere kant van de Stationsweg. Het is me nog niet opgevallen dat die deze automatiek vult.

Het is zeker de kleinste automatiek van Alkmaar. Veel kleiner kan het ook niet en misschien is ie daarom ook de kleinste van Nederland.

Fietsvakantie 1996 deel 3

Een kleine waarschuwing vooraf: Het derde en laatste deel door Italië begon goed, maar eindigde duidelijk minder.

Na Venetië en Athene bedacht ik nog een stuk door te fietsen naar Pompeii. Leek me een mooi Unesco-setje. Bij Brindisi was ik weer op Italiaanse bodem. Vandaar fietste ik in een vrijwel rechte lijn naar Taranto en via Potenza en Salerno naar Pompeii. Op de kaart had ik bedacht dat dat de simpelste route was met het minste hoogteverschil, en dat klopte. Uiteindelijk kwam ik niet hoger dan 800 meter boven de zeeniveau.

Achterafgezien had ik ook nog de Trulli bekeken, maar destijds wist ik niet van het bestaan van deze grappige huisjes. Taranto kende ik wel als marinehaven en dat er een staalfabriek met hoogovens (ijzerproductie) staat. Ons bedrijf heeft er verschillende hoogoven-projecten gehad. En die waren compleet buiten mij om. Op onze afdeling bedachten we zaken voor de staalproductie en dat hadden ze al via een concurrent aangeschaft.

Lees de rest van dit bericht

Fietsvakantie 1996 deel 2

Ik heb op de boot overnacht. Net even gemeten, die vaart zo’n 12 uur over de 560km tussen Bari en Patra. Bij aankomst heb ik in Patra een slaapplek gezocht en heb ik daar de middag wat rond gekeken. Ik weet nog dat ik er bretels heb gekocht. In Italië was het al niet eenvoudig om te communiceren, maar Grieks is nog een tikkie lastiger. Beide talen heb ik niet op school gehad en voor onderweg heb ik geen woordenboek of ook maar -lijstje meegenomen. Ik dacht dat een deel wel Engels of Duits zou spreken en dat viel behoorlijk tegen.

Door het fetsen was ik flink afgevallen en m’n fietsbroek begon af te zakken. Galgen zouden wel eens de oplossing kunnen zijn. Uiteindelijk zag ik een zaakje met herenkleding en bedacht dat die wel zoiets zou hebben. In de winkel zag ik echter niets hangen. Dus probeerde ik het bij de man achter de toonbank. Hij sprak alleen Grieks. Dus bedacht ik een gebaar. Virtueel deed ik m’n duimen achter de onzichtbare bretels. Bewoog m’n handen naar voren, liet ze los en zei ‘toing’. Hij moest lachen, bukte en pakte van onder de toonbank een doosje met bretels die ik nog altijd heb. Prima prijs, niets mis mee.

Lees de rest van dit bericht

Mei-10: Connexxion Filmt

Op menige bus van Connexxion is bij de voordeur de sticker hier rechts te vinden. Inderdaad nog een oude camera met 2 spoelen en op een statief. Zal zoiets ooit in een bus gebruikt zijn en moest dan eerst de film ontwikkeld worden om hem een paar dagen later te kunnen bekijken?

Mrt-06: Vooruitzituitslag

Ik beloofde tot 1 maart te wachten voor reacties op m’n mini-enquete over ondermeer de omdraaibare banken in een trein. Dat is iets langer geworden. Er is redelijk op gereageerd, maar te kort om er echte conclussies uit te trekken. ‘Toevallig’ heb ik een week geleden van Alkmaar naar Den Haag CS en vandaar naar Harderwijk en via Zwolle retour naar Alkmaar, ook wat medereizigers bevraagd.

Dat gaat niet zomaar. Van de 8 passagiers zitten er 7 apathisch naar hun schermpje te kijken en ben ik de 8e die via de breedbeeldramen leuke dingen langs het spoor ziet. Van Alkmaar naar Amsterdam-SLoterdijk was dat zo. Dus niemand aangesproken. De naam ‘sociale’ media is m.i. compleet verkeerd gekozen.

Lees de rest van dit bericht

Feb-07: Vooruitzitten

Dat is iets wat mijn vader graag wilde. M’n moeder vond het prima om ‘achteruit’ te zitten. Dus zaten ze netjes tegenover elkaar in de trein. Zelf heb ik ook een voorkeur om te zien waar de trein naartoe gaat, maar kijken waar de trein langsgereden is vind ik ook niet echt erg.

Na m’n voorgaande blogbericht schoot me te binnen dat in een paar wagons de banken gedraaid konden worden. Heb dat ook toegevoegd met een tekeningetje. Die heb ik maar even naar dit bericht gekopieerd. Aan de gangpadzijde zat een pedaal. Als je daar op trapte, dan kon je de bank een centimeter of 10 van het raam trekken en vervolgens draaien.

Lees de rest van dit bericht

Feb-04: Rail Away Canada

Ik was al eens eerder van plan om iets te tikken over m’n getrein in Canada. Via Rail Away kwam daar een goede reden bij. Een van de laatste uitzendingen ging over de Agawa Canyon tour, die in Sault Ste Marie start. En in dat stadje tussen de grote meren heb ik in 1986 een maand of 3 gewerkt. Zag daar ook regelmatig een flinke trein vertrekken en besloot zo’n herfstkleurentochtje op m’n verjaardag mee te maken.

De trein zat ook toen al vol met veel US-burgers. Toch was het lang niet zo touristisch als in de laatste TV-opname. Sterker nog, ik ben de trein doorgelopen en trof er geen restauratiewagon. Hoefde ook niet, het ging immers om de omgeving. En die is zeker bezienswaardig.

Lees de rest van dit bericht

Jan-24: Dat ging maar net goed

Enige dagen terug ben ik met de trein naar Utrecht geweest en keerde wat uren later weer in zo’n ding retour naar Alkmaar. En toen zag ik dit op het scherm:


Lees de rest van dit bericht