Feb-19: Koude Kleren

Daar ging het de laatste maand bij mij niet in zitten. Het begon voor mij in de 2e week van januari. Ik was bij een verjaardag geweest, waar over een buurman werd gesproken. Hij was er niet omdat het slecht ging met zijn vader. En-passant werd opgemerkt dat hij een jaar eerder ook al zijn vrouw al had verloren. Die vrouw ken ik van dezelfde verjaardagen en ik schrok daar behoorlijk van. Had ik dit goed verstaan? Ze was nog maar rond de 50.

Thuis even opgezocht en ik zag haar tussen haar eigen bloemen staan op de website van haar bloemenzaakje. Ze was al 2 jaar eerder overleden en voor mij was het dus op die dag dat ik het vaststelde. Op mij kwam ze altijd over als een opgewekte vrouw en ik had nooit gemerkt dat er iets met haar aan de hand was. Dan schrik ik niet alleen, maar hou ik het ook niet meer droog en heb ik het daar moeilijk mee. En dat kan je 2 jaar na dato vreemd vinden, maar zo werkt dat bij mij.

Op die verjaardag vertelde ik dat het met mijn zuster weer redelijk ging. Ze heeft thuis een apparaat waardoor ze niet steeds naar het ziekenhuis hoefde. Had daardoor weer wat meer lucht en het ging echt beter. Maar niet veel later lag ze voor de zoveelste keer in het ziekenhuis. Ze heeft niet alleen last van haar longen, maar vooral ook van diverse ongewenste bacteria die niet haar lichaam wilde verlaten en steeds terug kwamen. Mogelijk heeft ze in 3 jaar tijd een penicilinekuur of 100 gehad. Daarbij had ze last van behoorlijk overgewicht en botontkalking.

Zienderogen werd ze kleiner, en ze was al niet groot. Kortom 4 oorzaken die flink aan haar gezondheid knaagden. Zelf had ik het niet vreemd gevonden als ze al een jaar eerder was overleden, maar eind januari gaven de artsen het pas op. Die hebben meer dan hun best gedaan. 5 Februari overleed ze, een week voor haar 67e verjaardag. Ondanks het leeftijdsverschil kon ik het altijd goed met haar vinden. En ondanks dat je weet dat het er aan zat te komen had ik het er niet makkelijk mee.

Vervolgens kwam er nog een schepje bovenop via haar thuishulp. Het laatste jaar kwamen er dagelijk 4 mensen overhuis om m’n zuster en haar man thuis medisch en huishoudelijk te helpen. Je hoort dat daar steeds meer op beknibbeld wordt, maar bij hen kwam dat totaal niet zo over. Voor het huishouden had ze een vaste hulp en haar vader overleed 2 dagen na mijn zuster. Hij lag naast mijn zuster opgebaard in hetzelfde crematorium. Die man heb ik nooit gekend, maar met de hulp van m’n zuster had ik het enorm te doen.

Ik schrijf niet graag over beroerdigheid, hooguit als het mezelf betreft en ik daar nog iets grappigs in kan zien. Toch schrijf ik er deze keer wel over en schrijf ik het misschien wat van me af. En als ik het me achteraf toch niet bevalt, dan kan ik het altijd nog wissen.

Het mag duidelijk zijn dat m’n hoofd de laatste weken ook niet zo naar bloggen stond of naar het maken van een vakantieverslag met gokquiz. Toch bedacht ik dat het ook ontspannend kon zijn en ben ik daar op een laag pitje mee verder gegaan.

Advertenties

Geplaatst op 2015-02-19, in Overmatig en getagd als , , , . Markeer de permalink als favoriet. 20 reacties.

  1. Niets menselijks is je vreemd blijkbaar. En gelukkig maar!

  2. beroerdigheid mag je van je afschrijven, een mens is een sociaal wezen, dat laatste geldt ook voor jou, dat was me al eerder duidelijk

  3. Verdrietige dingen gebeuren altijd, maar soms komen er meerdere tegelijk voorbij. Dan raakt je dat emotioneel veel meer. Als je het “van je af kunt schrijven” is dat een groot goed. Beter dan er langdurig over blijven tobben. Het hoort nu eenmaal bij het leven, ook al willen we dat liever niet weten.

  4. Dat je je daar niet helemaal happy bij voelt, zeg maar beroerd, kan ik me heel goed voorstellen… Dat knaagt aan een mens. Sterkte ermee.

  5. Veel sterkte; en juist omdat je je blog normaal niet voor deze persoonlijke dingen gebruikt is het goed om dat nu één keer wel te doen. Want soms moet je ergens niet mee rond blijven lopen. Nogmaals: veel sterkte!

  6. Ik begreep laatst al dat er treurige familieomstandigheden waren die je parten speelde.

    Sterkte Ximaar

  7. Hou je taai Ximaar. Hier ook koude kleren: nog geen dood, wel zware ziekte in de familie.

  8. Emigrant: dan wens ik jou ook sterkte!

  9. Ik heb een hekel aan de eerste twee maanden van het jaar en niet in de laatste plaats omdat er zo vaak mensen overlijden. In mijn familie staat de maand januari bovenaan. Gecondoleerd, en heel veel sterkte.

  10. het kan echt geen kwaad hoor, om zo af en toe te laten zien dat je geraakt bent. het benadrukt de menselijke kant en onderscheidt ons van robotten. afscheid nemen is niet leuk, maar het hoort wel bij ons leven. het is goed om er even de tijd voor te nemen en het tot je te laten komen. verwerken kost strijd en tijd.

  11. Dank je wel Trijntje. Natuurlijk kan het geen kwaad te laten zien dat je geraakt bent. Ik heb er zelf alleen moeite mee om persoonlijk te worden in het internet, maar dat zal wel komen omdat ik niet jong ben.

  12. @Emigrant: Ook sterkte gewenst.
    Zelf vond ik de 90km naar m’n zuster al niet zo handig, maar voor jou zijn de afstanden waarschijnlijk nog een stuk langer.

    Dat persoonlijke op het internet was ook waarom ik er over moest nadenken om het wel of niet te plaatsen. Ik ken blogs waar je regelmatig leed voorbij ziet komen en dat stoot mij als lezer af.

  13. @Margo: Het overlijden van m’n zus had niet zozeer met de winterdagen te maken. Mensen zijn dan idd zwakker en krijgen minder buitenlucht. Bij haar is het mogelijk zelfs een beetje andersom geweest. Zij kreeg weer enorme last van luchtwegonstekingen en een van de bekende oorzaken zijn de pollen, waarvan de els in januari door het zachte weer erg actief was.

  14. @Dhyan: Tijdens een quizronde had ik al een hint gegeven en dat was uiteindelijk ook een reden om er over te bloggen.

  15. Iedereen dank voor het medeleven. Ik ben iemand die dat zonder blog redelijk kan verwerken. De crematie was ook hartverwarmend met erg veel bekenden. Toch had ik de indruk dat het wel moest doorschemeren in m’n blogberichten en/of reacties, omdat mijn hoofd niet zo naar bloggen stond.

    Los daarvan was ik nog vergeten te melden dat mijn zuster 1 van de 3 familieleden was die dit blog regelmatig volgde. Ze heeft hier nooit gereageerd, maar wel via de telefoon. Het mag ook duidelijk zijn dat ik niet voor m’n familie blog. Bij sommigen heb ik in de loop der jaren verteld dat hier mijn vakantiefoto’s staan, maar meer ook niet.

  16. Ik houd over het algemeen ook niet van blogs die vooral over leed gaan; al is er voor mij daarop één uitzondering, van iemand die ik goed ken, en die haar blog schrijft naar aanleiding van een gehandicapte zoon; ik ken haar zo goed, en ze schrijft ondanks alle problemen met zo veel humor, dat ik haar blog wel volg.
    Maar in de regel, nee. En juist daarom stel ik het op prijs dat je voor één keer er wel iets van hebt gedeeld, Ximaar; en ik kan goed begrijpen dat Emigrant zijn blog ook niet gebruikt om zijn zorgen te delen.

  17. Een blog is een persoonlijk iets, en of je over politiek schrijft (plaatselijk of mondiaal) of over je familie, het is in beide gevallen persoonlijk.
    Ik ben de afgelopen week ziek dus weinig gelezen en ook niets vermoed. Het bloggen over zaken waar noch jij, noch de lezer iets aan kan veranderen geeft een onbevredigend gevoel, ik denk dat daarom voor de meesten dit niet doen.

  18. @Margo: Dat laatste is ook zeker een punt. Om die reden schrijf ik vooral over m’n eigen omgeving en over punten waar ik een kans zie daar iets aan te kunnen doen of andere mensen ergens toe aan te zetten. Met (inter-)nationale onderwerpen gaat me dat vrijwel niet lukken en met dit soort zaken nog minder. Het overkomt je en daar heb je het mee te doen. Aan de andere kant is het toch ook een soort dagboek geworden en daarin mag dit niet ontbreken.

  19. Nou zeg, dat is inderdaad bepaald niet mis allemaal. Gecondoleerd met je zus.

Reaxi (laat het e-mailvak leeg):

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s