Nov-21: 0248 Odenwald

Ik had het al eerder door laten schemeren dat ik het Odenwald wilde bezoeken. Een gebied waar ik 2 keer doorheen gefietst ben, maar een derde keer zeker geen kwaad kan. De eerste keer was ik nog jong en bezocht ik nog niet zoveel vrijwel geen steden en de 2de keer schampte ik er maar een beetje langs tussen de Neckar en Würzburg. Deze keer wilde ik er dus dwarsdoor en fietste ik eerst maar eens op kreisstad Heppenheim af.

Nog geen kilometer buiten Gernsheim belandde ik op een klein fietspad, waarvan de meeste mensen zouden denken dat zoiets doodloopt. Dat had gekund in een klein bedevaartgehucht (Maria Einsiedel) van 1 kerkje met 3 huizen. Aardig om te zien maar om dat meteen al op de nuchtere maag te bezichtigen ging me wat te ver. In het gehucht stonden ook een paar auto’s die daar vast op een andere manier gekomen zijn. En inderdaad, via een wat grotere landweg kon ik richting zuiden.


Dat terwijl ik naar het oosten wilde. Maar na een halve kilometer kon dat met een kaarsrechte weg door een groot productiebos. Op de vroege morgen had ik dat hele bos voor mezelf en het was een genot om er te fietsen. Kortom een prima begin van een fietsdag met lekker fietsweer. Via Hähnlein belandde ik in Bensheim, de eerste grotere plaats waar een markt was. Geen onaardig stadje.

Nog geen 5km verder kwam ik in Heppenheim. Duidelijk een mooier stadje met een zeer fraai dorpspleintje en een heuse dom. Naast de dom had een hobbyist zich voor zijn huis uitgeleefd met de aanleg van een modelbaan. Het zag er mooi uit, maar helaas stonden de treinen stil. Het hele stadje was erg bezienswaardig. Dom dat ik daar op mijn 22ste met oogkleppen voor langsgeraasd ben.

Vanaf nu zat ik in het Odenwald en fietste ik op Michelstadt af. Het was nog een beetje zoeken naar een rustige weg, helaas ztonden er geen goede fietswegwijzers of fietsroutebordjes waar ik wat aan had. De grotere wegen waren wel aardig, die liggen in rivierdalen wat altijd mooie uitzichten oplevert. Het laatste deel was het mooiste. Wel een grote weg, maar helemaal leeg omdat ie flink slingerde en over een heuveltop ging.

In Michelstadt reed ik eerst op een aardig slot af en later kwam ik bij hun karakteristieke stadhuisje. Daar kroop net een buidspaar door een laken waar een groot hartvormig gat in zat. Achter het stadhuisje vond ik een rustige bank half in het zonnetje waar ik wat at en dronk. Op die band lag een tas en die bleek van een student te zijn. Hij liep daar rond om mensen te ondervragen over windturbines in het Odenwald.

Ik ging dus zo in zijn web zitten en hij begon met de standaardvraag of ik in het Odenwald woonde. Zo ja, dan had ik niet mee mogen doen – het ging hem om de touristen. Dus werd er doorgevraagd of ik windmolens lelijk vond en er om die reden als tourist zou wegblijven. Ook kwam de vraag over veel kleine of een paar grote molens. Hij had een goeie aan me. Ik pleit voor hoge molens met kleine wieken. Met hun behoorlijke heuveltoppen moet dat goed te doen zijn. Dat levert het hoogste rendement op en de minste verstoring. Ik had overigens nog geen windturbine gezien en dat klopte, die waren er nog niet. De locale bevolking deed daar moeilijk over.

We raakten nog wat verder aan de praat omdat ie op een slechte plek stond met weinig voorbijgangsers. Eerder stond ie aan de voorkant van het stadhuis, maar dat kon nu niet door een trouwerij. Omdat ik mijn woonplaats op moest geven begreep ie dat ik een Nederlander was, maar volgens hem was dat niet te horen. Hij vond m’n Duits erg goed. Normaal trek ik me nooit zoveel aan van dergelijke beleefdheidscomplimenten, maar uit zijn Uni-mond had ik de indruk dat ie het echt meende. Hij studeerde in het nabijgelegen Darmstadt, wat een zusterstad van Alkmaar is. Kortom een leuk en zinnig gesprek.

In Michelstadt is net als in Heppenheim moeiteloos een fotocamera te vullen. Ik ga echter niet als fotofgaaf op stap, dus fietste ik verder en kwam zo na een paar flinke trappen in Erbach. Ook al geen onaardig stadje en ook al zo fotogeniek. Hier zat ik even op de binnenplaats van slot Erbach. Opvallend was dat de luiken voor de ramen van dat slot voorzien waren van een doorlopende lijst. Misschien gebeurt dat vaker, maar hier viel het me voor het eerst op.

Vanaf hier kon ik langs de rivier heuvelafwaarts. Die rivierroute bracht me naar de Neckar. Onderweg waren allerlei pensions, maar die waren niet voorzien van een aardig stadje. Dus had ik inmiddels m’n zinnen gezet op een groter stadje aan de Neckar. De teller zou daar ergens op de 100km staan en dat leek me een mooie afstand. Zo kwam ik dus in Eberbach. Duidelijk een touristisch stadje waar alle pensions vol waren. Het werd dus een hotel, waarbij het fraaiste hotel middenin de gunstigste prijzen had voor 1-personers zoals ik.

De kamer was klein, maar daar heb ik geen moeite mee. De voorkant van het hotel was zeer apart beschilderd. Nu een paar maanden later zie ik dat de voorkant van dit hotel op ontzettend veel hotelsites te vinden is. Eten deed ik in een minuscuul Grieks ‘restaurantje’ dat 2 tafels en 7 stoelen klein was. In die ruimte van 3 bij 3 meter stond de eigenaar te koken. Hij had veel verhalen, maar was erg moeilijk te verstaan. Gezellig was het wel.

Begin | Landkaartje | Vervolg

Advertenties

Geplaatst op 2010-11-21, in Zwerfmatig-10 en getagd als , , , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 7 reacties.

  1. Volgens mij ben ik onderweg verdwaald…

  2. Ik heb de foto nog eens goed bestudeerd maar nog weet ik niet wat je bedoelt met doorlopende luiken.

  3. @Greet: Langs het gebouw is een rode lambrisering, een balk waar je een glas biertje op kan parkeren. Die rand hebben ze laten doorlopen over de luiken. Helaas staan die leken open. Het was beter te zien als ze 1 zo’n luik hadden gsloten.

  4. Ja, ik ben weer helemaa bij. Mooie reisinfo.

  5. Mooie foto’s. Is dit nog Romantische Strasse? Erbach en Eberbach. De een stroomt naar de Main en de ander naar de Neckar; moest je nog flink klimmen?
    Grieks binnen? En die versgevangen Karpfer dan? lekker buiten op het terras?

  6. @Cohler: Ik at nogal laat en op het terras vond ik het te koud. Deze griek had ook een paar stoeltjes buiten staan. Die binnen vond ik aantrekkelijker, waarop je ook beter naar het grote scherm kon kijken. Mainz won weer eens die dag.
    Dat klimmen viel wel mee, alleen halverwege een keer. Net nog even de hoogtekaart van Google bekeken. Tussen Michelstadt en Erbach is het vrij vlak en daarna ga je met een rivierdal mee naar beneden het Neckardal in. Michelstadt ligt op 200 meter, de Neckar op 120 meter. 15km Voor Michelstadt ging ik over de Morsberg op zo’n 400 meter. Hoger ben ik die dag niet geweest.

  7. Ik moest even zoeken naar de Romantische strasse. Erbach, Michelstadt liggen er niet aan, maar hadden niet misstaan.
    Nu ik kijk heb ik er ooit wel grote delen van gefietst. O.a. Würzburg Rothenburg/Tauber en het stuk tussen Nördlingen en Augsburg en verderop rond Füssen.

Reaxi (laat het e-mailvak leeg):

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s