Nov-22: 0343 Heidelberg-Bruchsal

We (ik dus) schrijve inmiddels zondag 12 september. Deze dag werd het met een graad of 27 nog een paar graden warmer dan de dag ervoor. En ook nu weinig wind uit het zuidwesten met redelijk veel zonneschijn. De dag begon in het mooie eethok. Het zag er sjieker uit dan het werkelijk was. Een soort standaard ontbijtbuffet en wel zeer jong personeel. Ondanks dat het een behoorlijke touristische plek was, was ik de enige niet-Duitser in het ontbijtzaaltje. Eigenlijk was het een plek waar Simon Carmiggelt een bundel had kunnen vullen met menselijke eigenaardigheden.

Dat deed en doe ik niet. Het was prima fietsweer en ik stak eerst maar eens de Neckar over om via de zuidoever richting Heidelberg te fietsen. Eigenlijk wilde ik ook nog een andere plaats 40km stroomopwaarts bekijken, maar je kan nu eenmaal niet tegelijk links- en rechtsafslaan. Heidelberg was in elk geval het plan, al toen ik van huis vertrok. Ook die plaats had ik alleen in mijn jeugdherbrgtijd ‘aangedaan’. Dwz ik heb er in een jeugdherberg geslapen en verder weet ik me er niets meer van te herinneren. Langs de Neckar is een mooie fietsroute die flink met de rivier meeslingerd. Onderweg een paar keer van oever gewisseld, o.a. op een klein pontje.


Uiteindelijk bereikte ik Heidelberg via de noordoever, die geeft het mooiste vergezicht op de stad. Op de foto is niet te zien dat de noordoever voor driekwart afgesloten was ivbm wegwerkzaamheden. Auto’s liepen daar op vast en alle fietsers slingerden door de afzettingen en over de stukken ontbrekend wegdek. Er waren veel fietsers, maar met dit mooie weer en een zondag valt dat te verwachten.

Van Heidelberg zelf had ik me meer voorgesteld. Er waren voldoende toeristen, maar de wegenstructuur is erg simpel en beperkt. Dan is een stad als Heppenheim een stuk spannender. Net door het centrum vond ik een aardig terrasje dat leeg was. Dus een koffiestop met taco. Het was een Mexicaanse snackbar en appelgebak stond niet op het menu. Nog geen kwartier later was ook ‘mijn’ terrasje vol. En zaten er zo’n 8 mensen ook aan de koffie met taco. Drie daarvan zaten bij mij aan het tafeltje, de overigen aan het andere tafeltje. Ook weer allemaal Duitsers. De buitenlandse toeristen werden meer in het centrum uitgekleed.

Na wat rondkijken fietste ik op het volgende doel af, zijnde Hockenheim. Op de fiets was dat nog zoeken en kwam ik langs wat uiterst ongezellige hoofdwegen met om de kilometer verkeerslichten. Hockenheim vond ik uiteindelijk wel, maar het circuit dat in de bossen verstopt is heb ik niet gezien. Je kon er niet doorfietsen zoals bij Nürburg. Hockenheim-centrum had totaal niet opgevallen in Oost-Duitsland. Het zag er uiterst leeg en treurig uit, ondanks het fraaie en vervallen symmetrisch stadsontwerp.

Hierna wilde ik naar Karlsruhe, maar nu vooral via kleine en rustige wegen. Dat laatste lukte. Ik slingerde van hot naar her, maar kwam na 95km uiteindelijk niet verder dan Bruchsal. Het was mooi fietsen door wat bossen. Heel wat anders dan dat saaie stuk na Heidelberg. In Bruchsal was het half zes. Ooit was ik ook door Bruchsal gefietst, maar nu zag ik dat het stadje een zeer aparte gevangenis had en een mooi groot slot. En midden in het centrum vond ik dan ook zo een aardig hotel boven een groot Grieks restaurant.

Na de douche vond ik in het centrum niet veel andere horeca en zou ik bij de rest kunnen gaan zitten op het grote terras van de Griek. Buiten eten is altijd leuk. Alleen had ik met mijn loopje gezien dat er een gitzwarte wolk aan kwam. Dus waarschuwde ik het personeel en ging ik mooi binnen zitten, waar het erg rustig was. Ongeveer een half uur later spoelde en waaide de rest van het terras. Een echtpaar dat mijn advies niet in de wind sloeg kwam een tafel naast me zitten. Het waren mensen uit Bruchsal zelf.

Die wisten me te vertellen dat de geallieerden aan het einde van de 2de wereldoorlog een zeer zwaar bombardement (inmiddels in wikipedia gefunden) uitvoerden om het belangrijke spoorknooppunt bij deze stad kapot te maken. Dat zorgde ervoor dat ongeveer alles plat werd gebombardeerd en de trein nog gewoon kon blijven rijden. Van precisie was toen nog weinig sprake. Maar inmiddels was alles hersteld, inclussief het grote slot.

Begin | Landkaartje | Vervolg

Advertenties

Geplaatst op 2010-11-22, in Brugmatig, Zwerfmatig-10 en getagd als , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 7 reacties.

  1. Misschien moet ik ook maar eens in dat eethok zien te belanden, ik ben dol op menselijke (en dierlijke) eigenaardigheden.

  2. Gewoon blijven rijden? In Breukzaal is het volgens mij nooit meer goed gekomen met de precisie van het spoor. Vorig jaar twee uur moeten wachten daar, na een gemiste overstap.

  3. Heel mooi die foto van die brug. Er is, niet eens al te ver weg nog voldoende te zien…

  4. @Emigrant: Hoe kan dat nou, twee uur wachten in Bruchsal er fahren 10 – 15 treinen per uur ab.

  5. @Cohler: Toen niet.

  6. @Emigrant en Cohler: Ik denk dat die Bruchsalers het over 1945 hadden. :-)

  7. Je kan makkelijk links- en rechtsaf tegelijk afslaan, dan ga je gewoon rechtdoor.
    by de way.

Reaxi (laat het e-mailvak leeg):

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s