Feb-05: 7 Naar Lübeck

Dit hotel had behoorlijk meer ontbijters dan ik in de laatste dagen gewend was. Ik trof daar ook weer de mensen die ik gisteren hier bij het hotel zag fietsen. Ze spraken meer met elkaar en versleten mij voor een Duitser. Die taal waren ze blijkbaar niet machtig. Ze kwamen uit Australië. Maar ook nu sprak ik ze maar heel even, want zij vertrokken en ik moest nog aan het ontbijt beginnen. Daarna kleed ik me om en prop ik de kleren weer terug in de fietstassen. (Gaat redelijk netjes middels mijn gepatenteerde oprolmethode, alleen truien jas prop ik.)

Ik vertrok dus zeker 3 kwartier na hen. Haast had ik daar niet bij, de ochtendmist trok maar net op en dan kan het flink koud zijn bij zo’n brede rivier. Eerst ging ik een stuk stroomopwaarts, om wat uit de greep van het nabijgelegen Hamburg te blijven. In Geesthacht begint/eindigt de Elberadweg en daar wilde ik wel een stukje van fietsen. Slecht was het niet, maar in de afgelopen dagen had ik legio fietspaden bereden die stukken beter waren. Nog geen 8 kilometer verder haalde ik de Aussies in. Ik vroeg me af of ze ooit eerder hadden gefietst, met hun 10km/h schoot het al slingerend niet echt op. Ik heb ze maar netjes gegroet.

Niet veel later ging ik linksaf wat me in Schwarzenbek bracht. Daar waren midden in hun stadje ruime vrijliggende fietspaden met fietstunnels. Zij hadden wel erg veel geld in hun fiets- en voetgangersvoorzieningen gestoken. Maar ja, veel had ik er niet aan. 5km verder belandde ik weer eens op een soort agrarische parallelweg langs een grotere weg. Niet slecht, maar vergeleken met hun centrum wel wat armoedig.

En zo kwam ik in Mölln. Daar trof ik een fraai stadspleintje met kerkje op een heuvel. Her en der liepen wat mensen met fotocamera’s op de buik. Het was zonniger, maar wat moesten die mensen hier op een maandag? Was het kerje zo bijzonder? Nou dan hadden ze pech, want die was gesloten. Toen ik mijn versnaperingen op had merkte ik dat mensen bij een beeld op het plein rare fratsen uithaalden. Dus raakte ik aan de praat en kreeg ik netjes het ritueel uit de doeken gedaan. Je moest een duim en een teen van het beeld aanraken, wat voorspoed bracht. Het beeld was van Tijl Uilenspiegel. Er was zelfs een Eulenspiegelmuseum en verderop zag ik een plakaat dat hun Till hier tussen 1300 en 1350 leefde. En ik maar denken dat het een Vlaming was die veel later leefde. (wiki)

Wel leuk om hier zonder enige reisgids te belanden. Dit was duidelijk geen reisdoel, ik had meer mijn zinnen gezet op Ratzeburg en dit lag op de weg daar naartoe. Bij vertrek had ik een mooier zicht op het stadje. Ratzeburg was maar een kilometer of 16 verder, en ook dat was meer dan bezienswaardig. Dat Ratzeburg fraai zou zijn had ik een jaar of 5 terug verzonnen in Lauenburg. Daar bleek dat Lauenburg (ook al een fraai stadje) helemaal niet de hoofdstad was van Herzogtum Lauenburg. Nee, dat is Ratzeburg, vandaar de letter RZ op hun kentekenplaten.

Op de kaart was het al duidelijk, Ratzeburg ligt op een eiland in een meer en hun dom was over de Domsee van verre te zien. Dus daar ook weer wat rondgeslenterd. Fietsen ging ook minder prettig door hun grote ronde kasseien. Vandaag hing ik duidelijk de toerist uit. Fietsen naar Lübeck bleek ook maar 90 km te zijn. En ondanks mijn verdwalen bij Utecht in Mecklenburg-Vorpommern kwam ik nog redelijk vroeg in Lübeck aan.

Hier had ik dus echt sinds een dag of 4 mijn zinnen op gezet. Bijna 30 jaar terug was ik hier ook en sliep ik er in een jeugdherberg, halverwege een fietstocht die me in Oslo bracht. Veel oog voor cultuur had ik toen niet. Door een blogbericht van Henk50 had ik begrepen dat ik in Lübeck iets heel essentieels had gemist en dat ging ik vandaag, 19 september, goedmaken. Eerst nog even een hotelletje zoeken.

Dat zoeken viel tegen. Wat er op leek was gesloten en in zo’n groot en duur en vooral onpersoonlijk gedrocht wilde ik ook niet. Na 3 rondjes door de stad had ik het meeste van de stad al gezien, maar vond ik toch nog een aardig hotel tegen de stadswal. Duur was het ook niet, alleen wel een gedoe om mijn fiets onder het gebouw door naar het schuurtje te wurmen. Daarbij allerlei draaiende wasmachines en veel drempels paserend. Dan ben ik weer blij dat ik ooit mijn stuur heb ingekort, want echt breed was deze doorgang niet te noemen.

Ik sliep ook ergens op de 5de verdieping die alleen per trap te bereiken was. Maar daar had ik dan ook een prachtig uitzicht. De douche was op de gang. Zit ik ook niet mee, die was netjes. Ze hadden aardig wat kamers in dit gebouw gepropt en de prijs was heel normaal. Vaak moet je dat maar afwachten in grotere en bekendere steden.

Rond een uur of 4 had ik me gedouched en liep ik het gebouw uit op zoek naar de ‘Durchgänge‘. Het duurde even eer ik er 1 te pakken had, maar toen volgde de ene na de andere. Op een paar mannen na die met hetzlefde bezig waren heb ik er geen andere toerist gezien. En dit is echt geinig. Langs de grotere wegen staan rijen aaneengesloten statige huizen. Her en der vind je daar een klein poortje in om achter die huizen te komen. Niet vreemd, dat hebben we hier in Alkmaar ook. Het aparte zit er in dat je dan niet alleen bij de mensen achter komt, maar dat daar kleine straatjes (eerder stegen, gangen genaamd) met oude lage huisjes zijn. Ooit bedacht voor arme weduwes wier man op zee waren gestorven.

Die huisjes zien er heel netjes uit, maar ik heb de indruk dat maar erg weing mensen dit zien. Reden zijn de zeer krappe doorgangen, waar je flink moet bukken. Je ziet het vanaf de grote straat bijna niet. Via een luchtfoto van Bing is het goed te zien, het zijn de gestrepelde lijnen. Voor verhuisberdrijven moet dit een fantastische uitdaging zijn. Waarschijnlijk zetten die helicopters in. :-) Rond het oude centrum van Lübeck is ook goed te zien dat het een citadel is.

Zo heb ik een aardig rondje gelopen en na een paar uur werd het tijd om wat te eten. Precies weten doe ik het niet meer, maar ik meende dat het platvis was in een soort bistro. Doet er ook niet zo toe, vandaag was een prachtige vakantiedag. Ik had maar 90 km gefietst, maar heb dat aangevuld met flink trappenlopen in het hotel en een kilometer of 10 wandelen in Ratzeburg en Lübeck.

Begin | Landkaartje | Vervolg

Advertenties

Geplaatst op 2012-02-05, in Dexelmatig, Zwerfmatig-11 en getagd als , , , , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 5 reacties.

  1. Ach, die arme weduwen hebben toch geen vleugelpiano. Misschien was het ook als vernedering bedoeld, dat de armen zo moesten bukken.
    Ik ben ook wel eens in Lübeck geweest, maar die Durchgänge zijn me geheel ontgaan.

  2. @Emigrant: Mij de eerste keer dus ook, maar daar kon ik mijn jeugdige gehaastheid de schuld van geven. :-)

    Deze op de foto valt qua hoogte mee, maar heeft duidelijk een breedte probleem. Ik denk dat menige fiets er niet door te duwen is. Uiteindelijk vond ik er een stuk of 30 en bij sommigen kan je er doorheen lopen, maar een flink aantal is doodlopend.

    Het heeft iets weg van onze hofjes, die eenzelfde doel hadden. De meeste hofjes waren voor weduwes.

  3. Mooie stadspoort en leuke steegjes. Doet mij een beetje denken aan onze hofjes. Mijn vader vond die altijd fascinerend en hij heeft mij geleerd daar oog voor te krijgen

  4. Dat ziet er inderdaad heel aardig uit en verwacht je daar niet.

  5. Mooi, die steegjes, en dat aandoenlijke zitje erbij. Helemaal af.
    Tijl Uilenspiegel een Duitser, dat had ik nooit gedacht. Een Belg, meende ik ook. Ik weet niet waarom.

Reaxi (laat het e-mailvak leeg):

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s