Nov-25: Dag-12 Freiburg en verder?

Het had de hele nacht (voor zo ver ik dat kon nagaan) geregend en de volgende morgen, zondag 13 september, regende het nog altijd. Alleen lang niet meer zo hard als de voorgaande avond. IK was wel blij dat ik Bad Krozingen had uitgekozen dat een station heeft aan de lijn Freiburg-Basel. Als het zo bleef zou ik de trein pakken. Probleem was alleen een beetje waarheen? Rondom regende het vrijwel overal. Erg veel in het Zwarte Woud en de Vogezen, maar ook in Beieren, Oostenrijk, het midden en noorden van Duitsland en in grote delen van Frankrijk. Eigenlijk was het gebied (het oog van een behoorlijk uitgewaaid systeem) waar ik nu zat nog het minst beroerd. Toch had ik achteraf bezien op dit moment het beste een trein naar noord-Italië kunnen pakken, maar dat schoot me op dat moment niet te binnen.

Eerst heb ik een prima ontbijt genoten in een flinke ontbijtzaal. Die zat vol met een buslading bejaarden. Dat bleek toen de wat jongere chauffeur heel laat binnen kwam en ook nog snel een ontbijt wegwerkte. Van alle kanten werd deze man vriendelijk aangesproken, want zonder hem geen busreis. Toch had ik niet zoveel last van de meute. Er stond geen file voor het ontbijtbuffet. Nadat ik ‘alles’ had ingepakt en de fiets uit het schuurtje haalde bleek het vrijwel droog te zijn. Zo droog dat ik niet naar het station fietste, maar eerst even naar Freiburg dat een veel grote station heeft en maar op 20km afstand ligt.

Dat ging goed over rustige wegen en een stuk fietspad langs het spoor. Onderweg zag ik andere groepen vakantiefietsers dik in de regenkleding met capuchons op. Terwijl het dus droog was en ik niet eens regenkleding meeneem. In Freiburg eerst maar even het oude centrum bekeken, daar was het prima weer voor. Helaas stond hun Munster flink in de steigers. Aan de noordzijde dus en vanaf het zuiden bezien viel het nog wel mee. Over het plein liepen grote groepen Dominikaner monniken in witte kledij. In Freiburg ben ik vaker geweest, maar dan als overstap of instap op hun station. De laatste keer dat ik hun binnenstad goed bekeken heb was een jaar of 15 terug. Deze keer trof ik een fraai Jugenstil-huis waar hun Leger des Heils in zit en een mooie achterpoort van het ‘Haus zum Walfisch’. Dat laatste heb ik net thuis opgezocht, destijds vond ik het met de diverse daken een leuk plaatje.

Dit was net buiten het centrum waar ook een kleine winkelgallerij met een paar zwervers was. Die lagen daar half in slaapzakken midden in het pad, droog onder een doorgang en voorzien van veel bier en een flinke ghettoblaster. Die hebben vast niet bij het Leger des Heils geslapen. Je ziet dat in Duitsland niet zoveel en hier net buiten het touristische deel werden ze schijnbaar ook door de politie en stadswachten met rust gelaten.

Inmdiddels had ik nog geen echte drup regen gevoeld, hooguit wat spatje miezer. Het was onderweg ook wat helderder geworden en de temperatuur viel me met een graad of 19 behoorlijk mee. Dus fietste ik aan het station voorbij en ging richting Kaiserstuhl, een flinke heuvel in het Rijndal tussen de Vogezen en het Zwartewoud. Die laatste 2 waren echt geen optie, die waren beide omgeven door dikke donkere wolken. De Kaiserstuhl opfietsen was ook niet echt mijn bedoeling, maar van deze kant erlangs fietsen had ik nog niet eerder gedaan. Je kan er mooi fietsen en er liggen fraaie dorpjes als Bötzingen en Eichstetten tegenaan.

Bij het derde dorpje, Bahlingen, was alles afgezet en stonden de toegangsweggetjes vol met geparkeerde auto’s. Zij hadden hun jaarlijke Hoselips-feest en daar brak een beetje de zon door. Het was een soort wijnfeest met veel volk en etenswaar. Bij aanvang van deze dag had ik niet bedacht deze combinatie op aan te treffen. Net als ik hadden ze dus mazzel met het redelijke weer. Mij viel daar een WC-wagen op, waarbij WC in het Kenteken was opgenomen. De eerste 2 letters zijn van Emmendingen, het kreis waar Bahlingen net binnen valt. Of alle Duitse toiletwagens WC op hun kenteken hebben weet ik niet, nu viel het me voor het eerst op. Daarbij is deze aanhanger van een staalbouwbedrijf en zal ie niet altijd als WC-wagen dienst doen, maar eerder als mobiele schaftkeet.’

Eigenlijk ging het prima met het fietsen en het steeds beter wordende weer en ging ik dus verder noordwaarts om zo nog een paar mooie foto’s te maken in Kenzingen. Voor hun kerk trof ik een gemeentewagen met Kenzingerstadswapen. Met een paar stappen naar achteren kreeg ik die ook op de foto. Tussen de spoorlijn, autobaan A5 en drukke bundestrasse 3 lukte het me om wat doorgaande landweggetjes te vinden die vrijwel verlaten waren. Daarbij werd ik regelmatig geholpen door wat fietsbordjes. Zo slingerde ik op een plezierige manier verder en zag ik Mahlberg op een heuveltje liggen. Het eerste hek van hun slot was open, maar verderop stuitte ik op een gesloten poort. Inmiddels was ik wel wat hoger en had ik zo mooi uitzicht op een ‘balkon‘-type, dat ik wel vaker in Duitsland zie maar van straatniveau doorgaans niet goed te fotograferen is. Iets verder hadden ze een elektriciteitstorenje keurig in de bloemetjes gezet als en soort Willy Dobbeplantsoen. Zonder deze kneuterige entourage had ik mijn toestel er niet voor uit de achterzak gehaald.

Het ging lekker en ik fietste door naar Lahr. Daar was ik wel eens doorgefietst, maar naar nu blijkt niet door hun oude centrum. Dat ligt behoorlijk uit het midden en erg oostelijk. Zeker een fraai stadje met inmiddels volop zon en met 24 graden heerlijk fietsvakantieweer. Een leuke plaats om te overnachten, maar daar was het nog te vroeg voor en ik wilde nog wat meer van dit weer genieten. Dus na een fruchtbecher (drie bollen ijs en een halve kilo fruit) stapte ik op om uiteindelijk via Friesenheim in Offenburg te belanden. Dat is een behoorlijke stad met daaromheen veel bedrijvigheid. Inmiddels zat ik alweer ruim boven de 100 kilometer en omdat hier ook een belangrijk station is leek me dat een prettige zekerheid voor de volgende dag.

Die dag zou qua weer wel eens veel beroerder kunnen worden dan deze absolute meevaldag. Helaas was mijn hotelletje waar ik hier ooit geslapen heb afgebroken. In een achterafstraat trof ik een goede veranger, maar die was vol. Het hotelletje in het centrum was gesloten en zo belandde ik in een wat duurder drie sterren hotel bij het station. Duurder is duurder dan in Krozingen, maar ongeveer dezelfde prijs die ik doorgaans in Frankrijk moest betalen. De kamer was wel goed geïsoleerd zodat ik de drukke weg en de trein niet kon horen.

Ook hier was ik niet zo laat en heb na wat TV-kijken wat kilometers door de stad gelopen. Die is minder mooi dan Lahr of het oude deel van Freiburg, maar wel met een ruime voetgangerszône. Ik had mijn zinnen gezet op Grieks eten aangezien dat in Duitsland prima kan en je zoiets in Frankrijk vrijwel niet ziet. Uiteindelijk had ik een Griek gevonden, maar die was gesloten. Het werd een ander restaurantje in de buurt waar ik na een jaar weer eens een schnitzel at. Tegenwoordig ligt daar een behoorlijke salade naast en heb ik daar meer dan voldoende aan. Bij het naar binnenlopen sprak ik de bediening aan dat er een flink bui op til was. De lucht was behoorlijk donker geworden en de regen zou zo kunnen vallen. Die tip werd echter in de wind geslagen en net toen ik mijn eten kreeg kwam er een klap onweer en brak een zware bui los. Dus moesten ze nu in de regen de terrasstoelen en kussens op een draf naar binnenslepen.

Daarbij was het behoorlijk donker geworden en dat bleef zo tot de volgende ochtend. Wel was het na m’n eten weer droog op een enkele druppel na. Misschien heeft het ’s nachts ook wel geregend, maar daar heb ik vanwege de goede isolatie niets van gemerkt.

Begin | Landkaartje | Vervolg

Advertenties

Geplaatst op 2015-11-25, in Dexelmatig, PEN-matig, Zwerfmatig-15 en getagd als , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 4 reacties.

  1. Mijn oom was Franciscaan en droeg een bruine pij, ik denk dat het Dominicanen zijn op de foto die dragen witte pijen.

  2. Die foto van Kenzingen vind ik een echt juweeltje… en mooi onderhouden dat Elektriciteitstorentje in de bloemen.

  3. @Dhyan: Het was even zoeken, maar volgens mij heb je helemaal gelijk en heb ik het net aangepast aanpassen. Ik schreef Franziskaner omdat op nog geen 50 meter de Franziskanerstrasse is. Een Dominikanerstrasse is er niet. Wel hebben beide *.kaners een klooster in Freiburg. Alleen is die van de Franziskaners gekoppeld aan een andere kerk die in een zuidelijker deel ligt.

  4. @Sjoerd: Ik ben wat jaren terug door Kenzingen gefietst en toen viel me dit plaatje niet op. Van deze kant af moet je ook redelijk naar links kijken en niet op de weg. De Elz schijnt een klein riviertje te zijn, maar volgens mij stond dit water vrijwel stil.

Reaxi (laat het e-mailvak leeg):

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s